Deze week hebben we niet veel speciaals gedaan. Zoals voorheen stonden we om 6 uur en om half zeven moesten we in het park zijn om te gaan hardlopen. Het vervelende was dat er deze week van de zomer alle boyscouts in het park waren voor een zomerkamp dat de hele week duurde. Ze kwamen al elke dag om zeven uur, en bleven dan tot nadat wij weg gingen. Ze maakte wel veel herrie, en je kon bijna niet ademen door de hoeveelheid anti-insecten spray die in de lucht hing. Gelukkig bleven ze uit het bos en liepen ze ons niet in de weg. Vorige week en de week daarvoor moest ik elke morgen 8 mijl (12.87 Kilometer) lopen, en deze week elke morgen 9 mijl (14.48 Kilometer) hardlopen. Gelukkig liepen we het niet allemaal aan een stuk, en liepen we eerst 5 mijl, dan stopte we om te rusten en water te drinken, en dan liepen we de rest. Het is maandag Emilio’s verjaardag, maar we hadden voor het hardloop team (niet van mijn school) donuts meegenomen voor iedereen. Het is bij het team de traditie om iets van eten mee te nemen voor iedereen als je jarig bent. Er zijn mensen die cupcakes hebben gebracht, of donuts, en er was zelfs een keer iemand die watermeloen mee bracht, en iemand die cake en chocomel mee nam voor zijn verjaardag. Ik ging met Emilio en Mama mee op zondag zodat we onze cadeaus konden kopen voor mama en Emilio’s verjaardagen. We waren naar de Woodlands mall geweest om iets voor Emilio’s verjaardag te vinden, maar behalve lego (waar hij veel van heeft) was er niet veel te vinden. We gingen toen naar Academy Sports, een sport winkel, en daar kocht ik een grote doos stoepkrijt (stond op zijn verjaardag’s lijstje) en een object dat een frisbee is wanneer je het gooit, en dan terwijl het vliegt in een bal transformeert, en de ander vangt dan die bal, en duwt hem weer in de vorm van een frisbee.

Frisbee op het Dak

Deze zaterdag hadden Emilio en Ik hardloop training bij Spring Creek Park. We waren vroeger in het park dan de tijd dat de training zou beginnen, dus had ik mijn disc golf frisbee uit de auto gehaald om iets te doen. Toen het tijd was om te gaan rennen, gooide ik de frisbee naar het paviljoen toe zodat hij er onder zou komen, zoals ik wel eens vaker doe. Er stond wel wat wind, en die pakte de frisbee en gooide hem zo op het dak van het paviljoen. De frisbee bleef daar vast, en toen ik een er een tak tegen aan gooide, verschoof hij niet. We gingen toen rennen, en toen we terug kwamen lag hij er nog steeds. Ik probeerde nog een paar keer de frisbee van het dak te krijgen, maar zonder succes. Ik ging toen zoeken voor een hele lange tak zodat ik de frisbee er af zou kunnen trekken, en na een paar minuten had ik er een gevonden. Hij was langer dan 2 meter, dus ik dacht dat ik hem wel kon gebruiken, maar hij was veel te kort, en als ik een langere had gevonden, was hij te zwaar geweest om op te tillen. Ik moest mijn frisbee dus achterlaten, want we konden hem niet van het dak krijgen. Tijdens het weekend, had mama het idee om een touw te kopen, en daar een stok aan te knopen, zodat we de frisbee van het dak konden vissen. Het was een goed idee, maar ik wist niet of de frisbee er op dinsdag nog zou zijn. Toen we dinsdag weer naar de training gingen, was de frisbee er gelukkig nog, maar ik kon wel zien dat andere mensen hem hadden geprobeerd van het dak te halen, want er lagen veel meer takken op het dak, en de frisbee lag nu helemaal boven aan de punt van het dak, terwijl hij maar halverwege lag toen hij op het dak terecht kwam. Mama had een lang, maar dun en licht touw meegenomen, en we hadden die aan een tak vastgeknoopt. Ik probeerde meerdere keren om de tak achter de frisbee te krijgen, maar omdat hij helemaal op de top van het dak lag, kwam de tak niet ver genoeg. Gelukkig was er een oudere jongen in ons team die al in college zit, en die kon hem ver genoeg gooien. Na een paar keer proberen, was de frisbee al een halve meter verder beneden, maar nog lang niet halverwege. Toen die oudere jongen weg ging, lag de frisbee op de helft, en kon ik nog net de frisbee er achter gooien. Na een half uur gooien, trekken, en opnieuw gooien, was er nog maar een kwart van het dak over. Toen de frisbee bijna aan de dak rand was, wilde een andere meneer het proberen. Het enige probleem was dat de frisbee wel van het dak viel, maar in de dakgoot, en die was zo hoog dat we er niet bij konden vanaf de stenen tafel waar we op stonden. Gelukkig waren er ook houten tafels onder het paviljoen waar we op konden staan om hem er uit te pakken. Eindelijk had ik mijn frisbee weer terug. Het was vervelend dat hij op het dak was geland, maar we hadden wel allemaal plezier om de frisbee er vanaf te vissen.

Eerste Echte Zomer Week

Deze week was de eerste echte week van de zomer vakantie, omdat we de hele week vrij hadden. Het enige vervelende was, dat op maandag de eerste dag van zomer training begon bij Burrough’s park. Mama en Ik moesten al om 6 uur ’s morgens uit bed, en toen reden we met de auto naar het park, om daar om half zeven te lopen. Het was leuk om weer klasgenoten van het vorige jaar te zien, maar ook om de nieuwe renners te ontmoeten die het komende school jaar voor het eerst zouden lopen. Er was ook een jongen die al ouder was, die van Nieuw-Mexico naar hier was verhuisd, en dit jaar met ons mee gaat lopen. Ik had de eerste dag al meteen 8 mijl gelopen. Er waren nog steeds veel dazen die achter iedereen aan vlogen, maar als je snel loopt dan zie je daar niets van, tenzij ze vlak voor je gezicht vliegen. In het park is ook een meer waar we soms omheen lopen, maar er is altijd een grote groep van ongeveer 15 ganzen, en als die op het pad staan kan je net zo goed omdraaien, want als je ze probeert bang te maken, gaan ze blazen en met hun vleugels fladderen, en als je dichterbij begint te komen, komen ze achter je aan. We hadden op zaterdag een picknick in het park met het hele team, zodat we elkaar beter konden kennen. We hadden allemaal wel iets meegenomen om te eten, en er waren een paar die frisbees hadden meegenomen, en toen hadden we met zijn allen Ultimate Frisbee gespeeld. Na de tweede indeling van de teams, waren de teams bijna gelijk, en was het een heel pittig spel. Ik was wel 3 keer gevallen met het vangen van de frisbee, maar gelukkig speelden we op het zachte gras, dus had ik geen pijn. Tijdens het spel stopte ik even om wat te drinken, en had ik binnen 15 seconden een halve liter waterfles leeg gedronken, omdat het zo heet was. Na een tijdje begonnen mensen naar huis te gaan, en werden de teams steeds kleiner, en toen ik weg ging, waren er nog maar 4 mensen per team.