Fabio's avonturen

2012-02-12T14:47:00.000-08:00

Deze week was het school seizoen van Track weer begonnen. Over de eerste meet kregen we niet veel informatie, dus moest ik zelf kijken waar het allemaal was. Ik wist nog niet dat ik de eerste meet zou hebben, tot de dag ervoor. Ik moest die woensdag de 3200 meter lopen. Ik had verwacht dat er niet veel mensen zouden zijn, maar er waren heel veel jongens die op de zelfde bus moesten. Als eerste waren alle lange afstand lopers alleen op de bus, en dachten we dat we de enige waren, maar toen kwamen ook de pool-stok springers er bij, en de ver springers, en de hink-stap-springers. De bus zat na 10 minuten prop vol, en moesten we met 3 jongens op een bank zitten, die was gemaakt voor maar 2 mensen. Iedereen was aan het klagen, en vroeg zich af of we niet gewoon nog een bus zouden kunnen gebruiken. Na 15 minuten kwamen we bij de school aan, maar het leek meer alsof het een uur had geduurd, omdat we bepaald niet op ons gemak in de bus zaten. We liepen met een groote rij uit de bus, en er kwamen zo veel jongens uit die ene bus dat ik het niet kon geloven. We moesten eerst om een lang hek lopen voordat we bij de baan kwamen. De baan was zwart, en leek heel klein. Het waaide best hard, en het was ook een beetje fris. We namen onze spullen naar een kant van de baan, en bleven daar even zitten, want we moesten nog op een andere school wachten. Het was nog 30 minuten voor de start van onze race toen ze aan kwamen. We waren al rondjes aan het rennen om onze benen op te warmen. Na het lopen deden we ook nog wat oefeningen om onze spieren te strekken, zoals achteruit rennen, en springen.. Ik was in de eerste groep van de 3 groepen die moesten rennen voor de 3200. Ik begon zoals altijd redelijk achteraan. Omdat het maar een oefen race was, was het niet zo belangrijk om zo snel mogelijk vooraan te komen. Ik wist al meteen dat ik de 3200 van Cross Country veel leuker vond, want op een ronde baan is 8 rondjes van 400 meter heel erg saai, vergeleken met bossen, heuvels, en plassen waar je met Cross Country doorheen gaat. Voor mijn eerste 400 meter had ik ee tijd van 84 seconden, wat voor mij een beetje te snel is. Er begonnen al snel na de 1^ste ronde 2 groepen van renners te vormen. Ik liep tussen de twee groepen in. De 6^de ronde duurde het langste, want dan heb je nog 2 rondjes te gaan voordat je klaar bent. De 8^ste ronde was het snelste, want je hebt eerst 300 meter dat je versnelt, en dan is de laatste 100 meter zo voorbij omdat je zo snel gaat. Ik had de race niet gewonnen, maar ik had een tijd van 12:07, en dat is een goeie tijd voor het begin van het seizoen. Na mijn race ging ik een mijl lopen om mijn spieren te laten afkoelen. In de volgende race liep Blake, en nog wat andere jongens van ons team. Blake was tijdens de race gestopt omdat hij iets aan zijn knie had. Nadat alle hardlopers klaar waren met rennen, ging ik op een bankje mijn huiswerk doen. Het enige vervelende was dat ik mijn huiswerk niet vanaf mijn computer kon doen, omdat ik geen internet bereik had. Ik had mama gebeld om mij op te halen, maar ze was nog even onderweg. De zon was intussen al onder gegaan, dus begon het koud te worden in mijn T-shirt met korte mouwen, en mijn korte broek. Na een kwartier in de kouw, kwam mama aan, en kon ik lekker in de auto opwarmen met de verwarming.

De dag na die meet, had ik er weer een! Deze keer hoefde we niet met zijn allen in een kleine bus, want de meet was bij onze school. Ik had van mijn lunch een beetje bewaard zodat ik dat voor de race kon eten. Meteen toen school uit was, ging ik naar mijn gym kluisje om omtekleden. Ik had nog veel tijd om mijn huiswerk te doen, omdat het nog heel lang zou duren tot dat ik de 1600 meter moest lopen, of 1 mijl.. Toen de meet was begonnen, liep iedereen die de 1600 moest lopen ook naar buiten om even te gaan kijken. Als eerste was de 800 meter. Een paar jongens van ons team liepen ook mee. Tijdens de laatste race, en de race met de snelste kinderen, ging er in de 1^ste ronde iets goed fout. Op de laaatste ronding van de baan liep er een meisje zomaar de baan op, net toen de eerste groep renners voorbij kwam. Er vielen 2 jongens op de grond, en vanaf daar was het een ketting val. Er lagen uit eindelijk 5 jongens op de grond, maar ze stonden al snel weer op om de race te eindiggen. Het meisje was bijna ongedeerd, en liep gewon vrolijk verder zonder maar achterom te kijken. Het was ook niet een jong meisje die zo iets niet zou weten. Ze was iets van 16 of 17 jaar oud, en na de race kwam onze coach haar achterna om haar eens een lesje te leren. Een van de jongens van ons team was ook gevallen, en was heel kwaad omdat hij een 2:03 had gelopen. Als hij niet was gevallen, dan had hij onder de 2 minuten gezeten, en dat was hem nog nooit gebeurd. Na de 800 meter, was de 4x100 meter sprint. Ons team begon langzaam, maar lag na de 3^de jongen ver voor. Terwijl ik aan het wachten was tot dat onze race begon, was ik met een vriendje om de beurt een spel aan het spelen. Je moest met een mannejte over gaten en onder bomen door gaan om te proberen van apen weg te rennen. Je moest je vinger gebruiken om hem te laten draaien, springen, en bukken onder de obstakels. Uit eindelijk was de baterij leeg, dus moesten we iets anders gaan doen. Ik liep weer terug de school in om een beetje van mijn lunch te eten. Er waren wel anderen jongens ook binnen die naar muziek aan het luisteren waren, en op hun guitaren speelden. Na nog een tijd wachten was het eindelijk tijd om de 1600 meter te gaan lopen. Voor de 1600 meter was de 200 meter, en we moesten steeds op de grond gaan zitten in het middenveld zodat de meneren precies hun klok konden starten als het geweer af ging. We konden dus niet echt goed op warmen omdat we steeds in het midden van het rennen moesten gaan zitten. Onze coach had het geweer voor de 200 meter, en elke keer dat hij bijna ging starten, schreeuwde hij zo hard dat we het helemaal aan de andere kant van het veld konden horen. Bij de 1600 was ik weer in de eerste groep, maar er waren zo veel mensen dat we in een waterval moesten starten. Ik was helemaal in de laatste baan, dus begon ik ver voor de rest, maar moest ik wel een iets langere afstand door de bocht lopen. De 1600 was nooit mijn race geweest omdat ik meer op uithouding’s vermogen loop dan op snelheid. Ik liep we het snelste wat ik ooit in een 1600 meter race heb gerend; mijn tijd was 5:49. Na de meet liep ik nog een paar rondjes om af te koelen, en toen ging ik met mama naar huis. Mama zei dat ze alvast naar de auto zou gaan omdat het buiten koud was. Ik ging intussen de school in om mijn spullen te halen. Toen ik al mijn spullen had liep ik naar de auto om naar huis te gaan, maar mama was er nog niet. Ik bleef even wachten, maar na 10 minuten was ze er nog niet. Toen zag ik haar eindelijk tussen de hekjes door lopen.

Dit weekend had ik training bij een park in de buurt. Blake en Erica waren er ook bij. We liepen eerst een rondje rond het park om op te warmen. We vonden tijdens het rondje een leeg flesje cola, en begonnen er mee te voetballen. We schopte het flesje een heuvel op, en toen had niemand meer zin om er mee te spelen. Het volgende rondje zagen we de fles weer, en schopte we hem er aan de andere kant van de heubel weer van af. We moesten als oefening rondjes rond een heuvel lopen. Eerst de heuvel op sprinten, en dan er aan de andere kant weer vanaf lopen. We deden dit een aantal keer en namen toen een pauze. Na de pause gingen we weer verder. De vorige week was het leuker, want toen hadden we met parachuten gelopen. We moesten de parachuten aan onze rug , en dan tegen de wind in rennen, en dat was wel moeilijk en vermoeiend. Toen we klaar waren met rennen was ik best moe, maar kon ik ook voor de rest van de dag in bed lezen.

Compost Bal

2012-01-29T11:52:00.000-08:00

Dit weekend ben ik weer begonnen met Monopoly te spelen. Ik vind het leuk om met 6 spelers alleen te spellen Ik heb de Monopoly Wereld editie, waar ook bank passjes bij zitten. De figuurtjes die bij mijn spel zaten, waren: het paard, de draak, de taxi, de safari hoed, de kangoeroe, en het Inca masker. De bank passjes hoef je alleen maar in de kleine automaat te stoppen om er geld bij op of af te trekken. Je raakt dus nooit je papieren geld kwijt. Ik heb, terwijl ik het spel speel, ook mijn laptop bij de hand. Ik heb een Microsoft Excel document open waarop ik elke beurt het geld van elke speler zet. Ik maak van die informatie een lijn-tabel zodat ik kan zien hoe het geld van speler naar speler loopt. Ik heb van al 2 keer spelen met 6 mensen gezien, dat wie het meeste geld investeert in vakjes kopen, de grootste kans heeft om het spel te winnen. Adri heeft sinds kort een compost bal gekocht. We gebruiken de compost bal om restjes eten in te gooien, die we dan weer gaan gebruiken om in de grond te stoppen als we besjes of vruchten gaan planten. We hebben al veel restjes in de bal gestopt. De bal vorm maakt het eenvoudig om het compost door elkaar te mixen. We gooien er vaak gebruikte koffie pads in, en ook eier schalen voor het calcium gehalte dat daar in zit. We gooien er ook oud brood in, en schillen van mandarijnen en uien. Vandaag (zondag) keken we in de bal, en er vlogen zo tientallen vliegjes uit. We konden ook al wat pluizige schimmel zien die op het voedsel groeide. Er kwam ook waterdamp uit de bal, waarschijnlijk door de warmte die het rottingsproces genereert.

Fietsen

2012-01-22T18:56:00.000-08:00

Dit weekend waren Emilio en Ik een paar uur gaan fietsen. Er zijn veel wijken hier omheen waar Emilio en Ik naartoe kunnen fietsen, dus zijn we makkelijk een hele dag weg. We hadden onze banden opgepompt, en toen reden we een stuk sneller, en was het veel makkelijker om te sturen. Het was ook minder moeilijk om te trappen met strakke banden. Emilio en Ik reden naar een speeltuintje vlakbij waar Emilio het leuk vind om te spelen. Ik reed toen verder om een beetje te verkennen. Ik was heel ver gereden, en toen mijn benen moe waren, draaide ik weer om in de richting van het speeltuintje. Er stak langzaam een eekhoorn over het pad die ik bijna aanreed. Die beesten kunnen altijd zo snel weg rennen als je ze achterna zit, maar deze bleef even met grote ogen op het pad staan. Ik moest hard remmen, en daardoor blokkeerden mijn wielen en slipte ik ongeveer 30 centimeter, maar gelukkig was de eekhoorn al uit mijn pad gerend. Een half uur later merkte ik dat er zwarte stippen langs het pad lagen. Toen ik dichterbij keek, zag ik dat het allemaal grote mieren waren die langs het pad liepen. Ik had ze niet eerder gezien, dus reed ik terug tot dat ik bij hun nest kwam. Er was een grote kuil onder het pad waar ze uitkwamen. Ik probeerde toen naar het eind van hun rij te rijden, maar ze bleven maar doorlopen. Ongeveer 150 meter verder was het eerste miertje van de rij aan het verkennen. Ik van mijn hele leven nog nooit zo’n grote rij mieren gezien. Ik reed snel verder om Emilio bij het speeltuintje op te halen. Ik was bang dat we te laat thuis zouden komen, dus gingen Emilio en ik snel fietsen. Het begon al bijna donker te worden. Toen we thuis kwamen, vonden Mama en Adri het fijn dat we vroeg terug waren gekomen. We keken hen allebei raar aan, want we dachten dat we te laat waren, maar eigenlijk waren we precies op tijd gekomen!

Tentamens

2012-01-15T18:21:00.000-08:00

De volgende dag was mijn makkelijkste dag van de week, omdat ik Aardrijkskunde, en Geometrie tentamen had, en daar doe ik altijd wel goed in, dus dat was makkelijk. De test van Geometrie had 30 vragen, en had meer Algebra 1 dan Geometrie, dus die was echt een makkie, maar de test van Aardrijkskunde was 68 vragen, en ook iets moeilijker omdat er onderwerpen in stonden die we nog niet in de klas hadden geleerd. De juf vertelde ons voor de test dat we elke vraag die we nog niet in de klas hadden geleerd, automatisch goed zouden krijgen voor de puntentelling. Donderdag was de moeilijkste dag, omdat ik het tentamen van Algebra 2 en Biologie had, mijn twee uitdagende klassen. Beide testen waren makkelijker dan ik had verwacht, omdat alle tentamens zijn gemaakt voor het laagste niveau van de school, en ik zit op een niveau vergelijkbaar met het Nederlandse Atheneum. Als laatste, had ik op vrijdag mijn test van Engels. We moesten daar een verhaal schrijven over het klassieke gevecht tussen goed en slecht, wat niet moeilijk was. De kers op de taart was dat we geen huiswerk hadden voor het weekend, en dat we deze komende maandag ook nog vrij hebben!

Naar Nederland

2012-01-08T11:41:00.000-08:00

2 weken geleden hadden we een flinke verassing gekregen. Op Kerst avond vertelde Adri dat we snel 10 dagen naar Nederland zouden gaan, omdat zijn vader en moeder 60 jaar getrouwd zijn, dus ging hij daar naar toe en moesten wij mee. Ik vond het wel leuk om naar Nederland te kunnen gaan maar ik was liever thuis gebleven omdat het leuk was om iedere dag niet naar school te hoeven, en dan met Emilio monopoly te spelen. We reden om 12 uur de volgende dag weg om naar het vliegveld te gaan. Op het vliegveld hadden we even een broodje gegeten omdat we nog geen lunch hadden gehad. We konden vrij snel het vliegtuig in toen we bij de gate waren. Ik mocht naast het raam zitten, omdat ik meestal het minste uit mijn stoel moet om ergens naartoe te gaan. Tijdens de vlucht was het heel mooi om uit het raam te kijken. We kwamen al vroeg over de noord zee, dus konden we een regenboog van kleuren zien door de zon die op kwam. We konden ook allemaal lichtjes zien van de snelwegen in Amsterdam. De eerste dag bleven we bij Paul en Hanneke, die er toen niet waren. We gingen naar de Hema om even iets te eten. Ik had voor het eerst in een lange tijd weer een worstenbroodje, en een flesje Fristi. De rest van de week bleven we bij oma, en daar maakte we kennis met de nieuwste C1000 actie, de voetbal plaatjes. We waren ook tijdens Oud en Nieuw bij oma. Ik had 3 minuten voor het nieuwe jaar een waxinelichtje buiten gezet zodat we daar onze sterretjes zouden kunnen aan maken. Toen het 2012 was geworden, holde Emilio en Ik gauw naar buiten. We gebruikten de lege doosjes van de sterretjes om het vuurtje te laten branden, zodat we nog de rest van onze sterretjes konden afsteken. Het was leuk om weer eens een keer Oma te zien, en met haar oud en nieuw te vieren. De volgende dag gingen we naar Paul en Hanneke om hun te zien, en ook om te doen wat we altijd doen als we daar zijn; een vuurtje maken. Ik gooide een keer een tijdschrift in het vuur, en naar een paar seconden bladerde ik er doorheen met een metalen grijper, maar iedere keer dat ik het tijdschrift open deed, kwamen er vlammen uit, dus deed ik het snel weer dicht, en dan gingen de vlammen weg. We mochten ook nog wat sterretjes bij het vuurtje gooien. We hadden die avond chinees gegeten met kroepoek, want die kennen ze in Amerika niet. Vanaf Paul en Hanneke reden we naar een bungalow die we hadden gehuurd in Middelbeers. Het was een knus bungalow park omdat er veel bomen om de huisjes heen stonden. We gingen op de eerste maandag van januari rond 11:30 het bos in. Ongeveer een half uurtje later, zagen we wat machines die werden gebruikt om bomen om te kappen. We hoorde plotseling een alarm afgaan die ik wel eens eerder had gehoord. We gingen snel weer terug naar waar we vandaan kwamen. Toen we terug kwamen van het bos, vertelde mama en Adri ons dat het gewoon een alarm test was. We waren die dag naar Debby’s flat geweest in Rotterdam. We speelden daar een cadeautjes spel omdat we elkaar nog niet cadeaus hadden kunnen geven. Voor het eten gingen we naar een Japans restaurant eten, wat heel lekker was. De laatste dag dat we iets gingen doen, gingen we naar het feest van Adri’s ouders. We speelde daar met zijn alleen een “Ik hou van Holland” spel. Er waren 3 teams. Team 2, mijn team was alle mannen, team 3 was alle vrouwen, en team 1 waren Adri’s ouders, en nog andere familie leden die niet meer bij de andere teams paste. Team 1 liep eerste voorop, maar toen namen team 3 en 2 het snel over, en uit eindelijk had team 3 met dobbelsteen rollen gewonnen. Bij een van de spellen, moest iedereen binnen een team een verhaal door vertellen uit gehuigen. Het was hilarisch om te zien wat de laatste van het team kon herinneren. Bij groep 3 ging het verhaal ongeveer: Patricia Paay is een diva die enorm veel kroketten en frikadellen zaken heeft. Aan het eind was het: Patricia Paay is een enorme diva. Ze heeft een kroket en een frikandel. We gingen later in de dag naar een chique restaurant. Het duurde ongeveer 2 uur tot dat we eindelijk aan het hoofd gerecht kwamen. We mochten eerst tonijn, zalm, hert, en rund vlees proberen, toen kregen we soep, en toen een drankje met ijs. Als hoofd gerecht koos ik herten biefstuk. Tussen de verschillende gangen door, speelde ik met Emilio en een ander jongetje een spelletje op de Playstation 2 die ze daar hadden. We kregen na het hoofd gerecht ook nog een boel verschillende kleine toetjes, ijsjes, en chocolaatjes. De laatste dag in Nederland pakte we onze spullen, en kochten nog wat dingen om terug te nemen. Het was de volgende morgen al weer tijd om in het vliegtuig te stappen, en terug naar Amerika te vliegen!

Eindelijk kerst vacantie

2011-12-18T18:56:00.000-08:00

Deze week kregen we eindelijk vrij van school. Ik realiseerde te laat dat het al bijna kerst was. Bij ons in de straat zijn er veel huizen versierd met lampjes en andere kerst decoraties. Wij zijn nog bezig om alle spullen uit te pakken, dus hebben we niet zo veel versiering buiten. We hebben een bordje met 2 pinguïns er op, en we hebben twee groene licht slangen die langs het pad lopen. We hebben een boom binnen met LED lampjes die heel fel zijn. Ze geven veel meer licht af, maar ze gebruiken zo weinig energie dat je 43 draden met 50 lampjes aan elkaar kan verbinden uit een stopcontact. Het licht is wel fel, maar op een goede manier. Er zijn een paar rode en blauwe lichtjes die dicht genoeg bij elkaar zijn dat het licht mengt, end dan zie je rood, blauw, en paars. Het is hier verder nog niet echt veel gaan vriezen, maar er komt gelukkig een koude lucht massa aan, dus hopelijk wordt het op kerst iets kouder. Op vrijdag avond gingen we naar een restaurant voor een kerst feestje van onze ren club, de Flyers. We moesten een cadeau mee brengen, en mochten dan een cadeautje uitkiezen als ons nummer uit een zak werd getrokken. De meeste kinderen waren jonger dan ik, dus ik hoopte dat ik een cadeau voor mijn leeftijd zou krijgen. Ik kreeg uit eindelijk een kaart met $10 er op voor Academy, een sport winkel, dus daar was ik wel blij mee. Emilio had een Scene It bord spel gekregen. Toen iedereen hun cadeau had, werd er gevraagd of er iemand hun cadeau met iemand wilde ruilen. Meteen sprong drie kwart van de kamer op om te ruilen, maar Emilio en Ik bleven lekker zitten.

Buiten een diepvries

2011-12-11T18:49:00.000-08:00

Deze week hadden we zelf een beetje Sinterklaas gevierd. Emilio had als eerste zijn schoen voor de openhaard gezet, en ik dacht, wat doet hij nou met die schoen voor de openhaard? Ik keek toen op de kalender en zag dat het 4 december was, wat betekende dat de volgende dag Sinterklaas zou zijn. Ik had meteen na het avond eten mijn schoen, en de schoenen van Adri en Mama voor de openhaard gezet, en vond dat Emilio in de tussentijd al een tekening had gemaakt en in zijn schoen had gestopt. Ik geloofde niet echt dat de sint langs zou komen, omdat Amerika wel een eindje weg is van Nederland. De volgende ochtend moest ik om 5 uur mijn bed uit, en ik zag iets raars voor de openhaard. Ik deed het licht aan, en het bleek dat Sinterklaas wel langs was geweest. Na het ontbijten had ik nog even tijd om de cadeautjes uit te pakken. Ik had een Kalender gekregen, een flitsend lampje voor als ik in het donker ga hardlopen, en een doosje met Jellybeans; snoepjes die lijken op Smekkies van Harry Potter. Ik was al snel weer de deur uit, want ik wilde mijn bus niet missen. Deze week is het voor het eerst in de winter gaan vriezen. De sloot voor ons huis was niet bevroren, omdat het water te veel stroomde. Een paar plassen water in de straat waren wel bevroren, maar het ijs was zo dun als papier. Het was niet echt fijn om daar in hard te lopen, want het voelde steeds alsof mijn neus bevroren werd. Ik ben aan het wachten op de dag dat het zo erg vriest, dat het sneeuwt, of dat de sloot voor ons huis bevriest, zodat we er overheen kunnen lopen, maar dat gaat nog wel een paar weken duren, en sneeuw is hier meestal ook maar een dag per jaar te krijgen, als je geluk hebt!

Naar school vanaf het nieuwe huis

2011-12-04T08:20:00.000-08:00

Deze week was mijn eerste week om naar school te gaan vanaf het nieuwe huis. De eerste dag stond ik om 6:15 buiten, omdat mijn bus nu iets eerder komt. Ik kon de bus al in de verte aan zien komen en toen ik de bus opstapte, bleek het dat ik de aller eerste op de bus route was. Dat was wel fijn, want dan kon ik gaan zitten waar ik ook zou willen zitten, maar ik ging maar voorin zitten, omdat ik niet wist welke bankjes bezet waren door mensen die later op de route komen. Ik kom zo rond de zelfde tijd op school als voorheen, maar ik kom wel eerder thuis. Als we weg gaan op de bus van school, dan staan alle bussen in een rij, en voorheen was mijn bus altijd helemaal achteraan, maar mijn nieuwe bus is de 2de in de rij. Het bleek dat de terug rit precies het zelfde was als de weg heen, dus mag ik ook weer als eerste van de bus af, wat betekent dat ik 10 minuten eerder thuis kom dan voorheen. Emilio komt ongeveer een uur na mij thuis, omdat hij op de basisschool zit, en die is ongeveer een uur later uit, maar dat betekent dat hij ook een uur langer mag blijven slapen omdat zijn bus later komt. Op dinsdag, had ik me verslapen, dus moest ik zo snel mogelijk gaan eten en mijn lunch klaar maken. Ik was net klaar met mijn lunch maken, toen ik de knipperende lichten van de bus over het achter-hek zag schijnen. Ik had mijn schoenen nog niet aan, dus pakte ik gauw mijn rug zak en schoenen, en rende op mijn sokken naar buiten. Gelukkig had de bus chauffeur even gewacht, en kon ik mijn schoenen in de bus aan doen. We wonen nu in een huis wat iets meer in een bos gebied zit, en gisteren hoorde ik een Amerikaanse oehoe, zoals die in Nederland heet. Ik kan me herinneren dat ik die ooit wel eens in een dierentuin in Nederland heb gezien, maar hier komen ze vaak in het wild voor. Ze zijn wel mooie vogels, maar als je plotseling het midden van de nacht zo’n uil hoort, dan schrik je wel goed wakker!

Thanksgiving & Verhuizen

2011-11-27T18:44:00.000-08:00

Deze week hadden we vrij van school omdat het Thanksgiving is, een amerikaanse feest dag, dus kregen we de hele week vrij. We hadden niet echt veel tijd om te relaxen want we moesten na dat we naar Marble Falls waren geweest vorige week, meteen dingen gaan inpakken om te verhuizen. Donderdag was het Thanksgiving dag, en de meeste families nodigen dan al hun andere familie leden uit om gezelig samen kalkoen, en veel andere gerechten te kunnen eten. Wij hebben hier in Amerika natuurlijk geen familie leden behalve onze tante Anna, maar die woont in Florida. We hadden het ook de hele dag druk, dus gingen we maar ergens eten. We konden bijna niets vinden, omdat bijna alles dicht was voor Thanksgiving. We gingen eindelijk maar bij de Denny’s eten, waar we ook eens in de zoveel tijd gaan ontbijten. Op de weg terug waren we wel goed vol, en konden we lekker voor de laatste keer in ons oude huis slapen. We waren bijna die hele week bezig geweest met heen en weer rijden met ladingen spullen, en op vrijdag kwamen de verhuis mannen om de wat grotere en zwaardere dingen mee te nemen. Terwijl de verhuizers de spullen aan het afzetten waren in het nieuwe huis, gingen emilio en ik even de buurt verkennen op de fiets. Toen we een tijd later terug kwamen, waren de verhuizers net klaar en waren veel meubels al opgezet in de juiste kamers. We konden toen voor de eerste keer in het nieuwe huis slapen. Het was wel anders dan in het oude huis, omdat mijn hoofd eind tegen de muur staat waar de deur is, en meestal vind ik het fijn om zicht op de kamer deur te hebben. Morgen word het de eerste dag naar school vanaf het nieuwe huis, dus moet ik ook met een andere school bus mee rijden.

Marble Falls Cross Country

2011-11-20T19:11:00.000-08:00

Deze week hadden we eindelijk vrij van school gekregen, omdat het thanksgiving is. Voor het Cross Country seizoen van de flyers gingen we deze week naar Marble Falls, vlakbij Austin (de hoofdstad van Texas) voor een Cross Country meet. Marble Falls is in het heuvel achtige deel van Texas, en de tweede helft van de rit er naar toe, had ik de hele tijd last van mijn oren door het druk verschil. Marble Falls is nog steeds in Texas, maar het duurt ongeveer 4 uur en een kwartier om daar te komen, en het landschap is zo veel anders dan in Houston, dat je soms moet checken of je nog steeds wel in Texas bent. Meteen na school op vrijdag, reden we al op weg. We moesten eerst nog even Emilio ophalen langs de weg, want die is nu later uit dan ik, en toen waren we klaar om te vertrekken. We kwamen na een lange tijd in Marble Falls aan, en bleven daar overnachten in een hotel. De volgende ochtend hadden we veel bruin brood, fruit, en andere koolhydraat rijke etensmiddelen gegeten zodat we goede energie hadden om te rennen. Het parkoer lag op een heuvelachtig stuk land, en je kon er ook veel cactus vinden. Ik vroeg me af hoe cactus zou smaken, want ik had gehoord dat het eetbaar is, maar ik besloot om maar niet wilde cactus te eten. Mijn race was 4 kilometer, en ik begon redelijk achter aan zoals altijd, omdat ik het niet fijn vind om snel vooruit te sprinten, omdat ik dan de eerste kwart van de race aan het hijgen ben om die energie weer terug te krijgen. De hele race was het steeds weer het zelfde, omdat alles zo veel op elkaar leek. Ik dacht na elke hoek dat ik klaar zou zijn, maar dan was er weer een nieuwe hoek om omheen te rennen. Net de ene keer dat niet had verwacht dat de finish er aan kwam, kwam hij er wel aan, en moest ik nog goed sprinten om de jongen achter mij voor te blijven. Ik kreeg een Medaille voor de 8ste plaats, en ons team had ook gewonnen.

11:11.11 op 11/11/2011

2011-11-12T18:01:00.001-08:00

Op woensdag morgen liep ik zo als elke dag mijn 2 rondjes rond de school om in conditie te blijven met mijn hardlopen. Ik liep achter aan in de groep en we gingen een hoek om en ik stopte even om mijn been uit te strekken. Ik zag een PVC pijp uit de grond steken met iets zwarts wat er uit stak. Het bewoog ook uit zichzelf zonder dat er wind was, en er liep ook een witte streep over heen. Ik liep snel naar achteren omdat ik zag dat het de staart van een stinkdier was. Ik had geen idee hoe hij daar in was gekomen, maar het leek er op dat hij behoorlijk goed vast zat. Ik vertelde het aan de rest van het team, en al snel stond er een stoet om de PVC pijp heen. We hadden met zijn allen nog nooit zo iets raars gezien: een stinkdier dat vast zit in een PVC pijp. De volgende dag gingen we weer terug om te zien of hij er nog was, maar hij was mysterieus verdwenen. Op vrijdag was het 11/11/2011. Op die dag telde iedereen op school af tot dat het 11 uur en 11 minuten was op 11/11/11, omdat iedereen dan een wens wilde doen omdat het een geruchte was dat die dan uit zou komen. Het is wel een speciale dag, want de volgende 11/11/11 komt pas over 100 jaar (dan leef ik vast niet meer). Die dag in Biologie hadden we een oefening voor als er brand is in de school, maar hij was niet gepland. Toen iedereen buiten stond, zei ik dat iemand vast de verkeerde 11/11/11 wens had gemaakt. We bleven een tijdje buiten omdat ze ons nog niet naar binnen hadden geroepen. We hadden net zo goed onze lunch mee kunnen nemen om te picknicken. Toen we weer binnen waren, waren er nog maar een paar minuten voordat het 11:11 was, dus waren we met zijn allen aan het aftellen. Precies toen het 11:11.11 was, ging de bel om naar lunch te gaan, en deed iedereen een wens. Het was perfect, dat zelfs de school bel ging op de juiste tijd.

2011-11-06T10:15:00.001-08:00

Deze week hadden we in Biologie een leuk lab, maar ik had ook bijna elke dag heel veel huiswerk. In mijn eerste uur Cross Country, mochten we Frisbee spelen of binnen huiswerk maken, en ik maakte elke keer binnen huiswerk omdat ik zo veel had. We zijn nu ook aan het leren in biologie over hoe cellen vermenigvuldiggen, en elke phase van het vermenigvuldigen, en wat die phase inhoudt. Elk groepje van 2 kreeg een microscoop, en een klein uiteinde van een ui wortel. Als je zo in het licht keek kon je niet veel zien, maar onder de microscoop kon je honderden kleine cellen zien. Het doel van het lab was om alle verschillende stages van cell splitsing te vinden. In onze ui wortel was een groot aantal cellen in verschillende fases, dus daar hadden we gelluk mee. We hadden al snel de eerste paar gevonden, maar we moesten wachten tot dat de juf kwam om af te tekenen dat we er inderdaad de juiste fase hadden gevonden. Mijn partner en ik waren van de hele klas als eerste klaar, en konden al meteen aan de vragen beginnen. Het was wel heel interesant om echt een process te kunnen zien wat millioenen keren per dag in onze lichamen gebeurt.
Eerder in de week op weg naar Biologie, vormde er een groote stoet voor mijn klas. Ik vroeg me af wat er aan de hand was, en ik moest er toch langs om naar mijn klas te komen. Het bleek dat er een meisje een epileptische aanval had. Het was een beetje raar om te zien, maar we konden er niks aan doen. Er kwamen al gauw leerkrachten aan om te helpen. De rest van die week zij iedereen in de klas tegen elkaar dat ze het gellukig vonden dat het niet weer was gebeurd, maar toen op vrijdag had dat mijsje weer een aanval op de zelfde plek, zelfde tijd. Dat vonden we allemaal vreemd, en het was onverwacht, maar ze konden er gellukig sneller bij zijn deze keer.

2011-10-30T18:14:00.000-07:00

Deze week hadden we op donderdag eindelijk onze district meet van Cross Country op school. Ik was heel blij dat we er eindelijk waren, omdat we al meer dan 3 maanden aan een stuk hadden getraind voor deze race. We hoefde ook de hele dag niet naar school, dus dat was wel een goed punt, maar ik moest nog steeds het huiswerk doen voor die dag, en, vond ik later uit, moest ik nog een test en een lab een andere keer inhalen. Ik reed met de bus naar school, en na een tijdje in de kleed kamer waren we onderweg naar het park waar we zouden lopen. Het weer was grijs, en koeler dan normaal, dus dat waren ideale weer omstandigheden voor mij. Het begon ook nog te regenen voordat we bij het park waren, maar dat was snel voorbij. We moesten weer de matten en de tent op zetten, en toen konden we gaan zitten. Er waren niet zo heel veel scholen bij de meet, dus hadden we een goede kans om te winnen. Bij de Varsity race hadden we een van ons team op 1ste, en 3de, dus dat was al goed. Bij de mijsjes Varsity race was een van onze renners flauw gevallen, en moest de ambulance komen om te helpen. Het lukte niet terplekken om haar weer bewust te krijgen, dus moesten ze naar het ziekenhuis. Voor de Junior Varsity race hadden onze renners niet 1ste, maar ze presteerde wel goed. Als laatste kwam onze race. Ik hoopte dat mijn been niet zeer ging doen, maar ik had er verassend wijnig last van. Ik kon met de start niet zo goed sprinten door mijn been, maar voor de rest ging het wel. Na de 1ste 400 meter telde ik iedereen die er voor mij liep. Ik liep op #10, dus wist ik dat ik in ieder geval al een medaille zou hebben. Ik liep her tijdens de race nog 3 voorbij, dus was ik #7. Zelfs met de eindsprint, waar ik normaal niet goed in ben, werd ik niet gepaseerd. De meeste van mijn team waren al binnen, en we vonden van elkaar uit dat we 6 mensen in de top 10 hadden gekregen. Blake was natuurlijk weer 1ste, Ren was 3de, Amaud was 4de, Christian was 6de, ik 7de, en Sam 9de. We gingen hierna naar het pavilioen om naar de prijs uitrijking te kijken. We waren voor de jongens Varsity, Junior Varsity, en Freshman (waar ik aan meedoe) de 1ste plaats van alle teams. Voor de meisjes was Varsity 2de, en de Junior varsity 4de.

2011-10-24T19:10:00.000-07:00

Ik kon al meteen vanaf de start voelen dat het geen goeie race zou worden. Mijn been begon al zeer te doen toen ik nog maar 20 meter van de start af was. Gelukkig kwamen we al snel bij de lange afwaartse heuvel, dus zo lang als ik mijn benen lange passen toeliet, trok de zwaartekracht mij vanzelf naar beneden. Toen we bij het bos kwamen, liep het fijner omdat het koeler was. Hier is het nog steeds rond de 30 graden is, ookal is het al October. In Nederland zul je echt niet snel 30 graden zien, zelfs als er een hittegolf is, maar ik heb liever een temperatuur van rond de 12 graden of lager in october, dan 30 graden. We kwamen na een tijdje hardlopen weer terug bij de lange heuvel, maar we moesten deze keer naar boven, in plaats van naar beneden. Ik wist dat aan het eind van de heuvel de Finish lag, maar de heuvel was nog 800 meter lang, dus ik had nog even te gaan, en omdat ik meer moest afzeten om de helling op te komen, begon mijn been weer zeer te doen, en mijn snelheid begon te verminderen. Er kwam een jongen mij voorbei vanaf acher, en eindelijk was ik de finish over. Ik was 17de, en had een tijd van 12:31, voor 3200 meter. Ik was er niet echt tevreden mee omdat het mijn langzaamste was van het hele jaar, maar toen herinnerde ik me dat ik last van mijn been had, en het was een moeilijk parkoer met al die heuvels en zand. Ik liep nog een afkoel rondje om het meer met een van de jongens op ons team, Christian. We begonnen te praten, en kwamen uit er uiteindelijk op dat zijn moeder bij Ikea werkte. Ik vertelde hem dat ik daar heel veel meubelen van heb in mijn kamer, en dat zelfs mijn bed van Ikea was. Hij vertelde mij dat hij een wit hoogslaper bed had, en toen zei ik meteen dat ik ook dat bed had. Dat was wel grappig om te weten dat iemand op je eigen team precies het zelfde bed heeft als jij.
Mama, Emilio, en Ik reden toen naar huis, maar onderweg waren we nog naar een chinees restaurant geweest om wat te eten te halen (en ja, dat vind ik nu lekker). Emilio en ik haden seesam biefstuk besteld, om eens wat anders te bestellen. We nemen normaal ananas kip, onze favoriet, maar we hadden die al vaak genomen, en wilde eens iets anders. We kregen van Mama te horen dat Adri flink verkouwen was, dus hadden we ook wat eier soep meegenomen. Mama had voor haar en Adri pittige kip meegenomen.
De volgende week was het weer vroeg op om naar de training te gaan. We hadden op maandag een verassing, het was “Koud” ( Het was 15 graden Celsius), en en het waaide een beetje. 15 graden celsius was niet echt koud, maar al een heel stuk beter dan 25 graden rond de zelfde tijd vorige week. Op dinsdag werd het nog kouder: 12 graden Celsius, en de wind guurde er ook nog tegen aan. Nu moesten we echt onze lange jogging broeken aan gaan doen. Tegen het eind van de week begon het weer warmer te worden, maar de wind bleef goed blazen. Dinsdag middag, had ik 2 verschillende meetings na schooltijd. Ik had eerst een meeting van de science club. De meeting was toevallig in de klas van mijn juf van Biologie, Juffrouw Fabian. Omdat we dichtbij Halloween waren die week, hadden ze een pompoen uitgehold. De voorzitter vertelde ons dat haar vriendin de zaden van de pompoen er uit ging halen. Ze stook haar hand er in, en kwam er weer uit met haar hand vool met bloed. Gellukig was het maar nep bloed, maar iedereen schrok er wel een beetje van. In de pompoen zat een stof, de samen met de stof op haar hand een rode kleur maakte, die net op echt bloed leek. Na deze presentatie, mochten we zelf wat experimenteren door ons eigen nep bloed te maken. Ze hadden alle materiallen en stappen al klaar gezet in een rij langs de tafels. Je moest als eerste een klein bekertje pakken, en daar dan mais syroop in doen. Hierna moest je een paar druppels blauwe, of groene kleur stof er in doen. Ik had groen gekozen, omdat het mijn favoriete kleur was, en omdat ik dacht dat het bloed paars zou worden als je er blauwe kleur stof bij zou doen. Als laatste stopte we er 2 lepels cacao poeder bij, en een beetje water om het te verdunnen. Een paar mensen durfde te wedden met mij dat ik het niet zou kunnen eten, maar ik wist dat alle ingredienten eetbaar waaren, dus had ik het geprobeerd. De smaak was heel bijzonder; het spul smaakte zoet van de mais syroop, maar tegelijkertijd ook bitter door het cacao poeder wat er in zat. Het smaakte precies op hele pure chocolade die net lang genoeg in de zon had gestaan zodat het vloeibaar was; best lekker, eigenlijk. Na dat iedereen hun nep bloed had gemaakt, en sommige het ook hadden geprobeerd te eten, was de meeting over, en ging ik snel de trap af, en naar de klas van mijn Frans juf, voor de Franse club meeting. Mijn juf van Frans heet Juffrouw Dworaczyk, en is van oorsprong pools, maar kan wel bijna perfect Frans spreken (vind ik). Mama en Adri zijn er ook goede vrienden mee omdat Adri altijd de video doet voor ons team in de Texas Frans competitie, en omdat Debby haar ook had gehad als juf. Bij deze meeting hadden ze wafels klaargemaakt, dus ik kon ook nog een klein hapje te eten krijgen. Het meeste drinken was allemaal prik, maar ik had appelsap genomen omdat prik limonade niet goed is voor mijn hardloop conditie, maar eens in de zoveel tijd een glaasje prik kan geen kwaad. Na de meeting kwam mama mij ophalen, en kon ik gauw aan mijn huiswerk beginnen, want wijnig huiswerk heb ik niet de laatste tijd, met mijn 3 IB klassen.
Deze week hadden we ook op zondag weer een Cross Country meet voor de Northwest Flyers. Ik liep deze week niet mee omdat mijn coach van Klein Oak mij had verteld om het weekend uit te rusten, en omdat ik zelf ook wist dat als ik dit weekend niet uit zou rusten, ik minder goed zou lopen bij de district meet, die op 27 October is. Ik had lekker lang uit geslapen; ik had in totaal 12 uur geslapen! Dat is niet bijzonder, omdat ik door de week maar 7 tot 8 uur slaap krijg per nacht, dus gebruik ik het weekend om een beetje slaap in te halen. Mijn vriend van het Track seizoen, Matt Schmidt, was ook bij de meet omdat hij klaar was met zijn school Cross Country seizoen. Ik had niet erg veel te doen bij de meet, dus stond ik in een open plek in het bos om de tijden van de passerende renners aantekondigen, en om ze aan te moediggen. De jongste kinderen gingen als eerst, maar vlak daarna dingen de oudste kinderen al. Het duurde ongeveer 6 minuten vanaf de start tot dat ze langs kwamen. Als eerste lag een mijsje die ik niet kinde, en als 2de lag matt. Ik wist dat hij het meisje voor hem wel kon verslaan, maar het was afwachten tot de volgende ronde. Een tijdje later, kwam het meisje weer voor Matt voorbij. Ik begon weer terug het bos te lopen om te zien hoe de finish er uit zou zien. Jammergenoeg kwam het meisje als eerst de finish over, maar het duurde niet lang voordat Matt er ook aan kwam, en nog met een behoorlijke sprint. Ik vond die sprint wel knap van hem, want dat zou ik nooit kunnen doen! De volgende race was de race van Emilio. Er waren veel kinderen, dus ik wist dat Emilio snel moest rennen, zou hij weer eerste willen zijn. Direkt na de start, nam ik mijn positie weer in het bos. Ik liep een stukje vooruit zodat ik ze van in de verte aan zijn komen. De eerste jongen die de hoek om kwam was niet Emilio, maar een jongen met een zwart uniform. Hierna kwam de een na de andere jongen voorbij en ik dacht: Waar blijft hij nou? Toen kwam hij er aan, maar wel achter een jongen van ons team die hij normaal verslaat. Ik zei: kom op jongens, werk samen naar de top! De 2de ronde lag hij nog verder achter de zelfde jongen. Hij was 6de, en kreeg een paars lintje; wel een mooie kleur, maar je kon zien aan zijn gezicht dat hij beter had kunnen lopen. Als laatste was de race van de 11-12 leeftijd’s groep. Mijn vrend Tommy doet daar altijd aan mee. Ik hoefde niet lang te wachten voordat de eerste paar renners de hoek om kwamen. Tommy lag bijde rondes 3de, en bleef die positie goed vast houden tot en met de finish. Toen de meet over was, aten emilio en ik gauw onze boterhammen op die we voor de lunch hadden mee genomen, en reden we weer met de auto naar huis.
Die avond vertelde mama dat we de volgende dag een verrasing zouden krijgen. Terwijl ik in bed lag te lezen, dacht ik over wat het zou kunnen zijn, maar ik kon er niet op komen. De volgende dag moest ik na school in een park trainen, want we hebben onze laatste meet voor het school Cross Country seizoen op 27 October. Na afloop van het lopen, reden mama en ik vlug naar huis om ons klaar te maken om weg te gaan. Mama vertelde mij dat we de film Pus in Boots zouden gaan kijken, een film die gaat over de gelaarsde kat in de films shrek 2 , en shrek de 3de. De film zou nog niet tot Vrijdag in de premiere gaan, maar wij konden hem deze maandag al zien omdat Adri bij HP werkt, en de film was gekreeerd met HP computers. Ik vond dat wel interessant, om een film te kunnen zien voor de rest van de bevolking. Het was een hele grappige film, maar ik ga niet verklappen waar het precies over ging, want dat zou niet leuk zijn als je de film zelf nog wilt zien. We hadden ook 3D brillen op, ook al is dat niet zo fijn als je al een bril hebt! Na afloop reden we snel naar huis, want het was hoog tijd voor mij om mijn huiswerk te maken, en mijn blog af te maken.

2011-10-18T19:54:00.000-07:00

Vorige week hadden we een extra lang weekend. Emilio en ik hadden van de Northwest Flyers Cross Country weer een meet op de zelfde plaats waar we de meet van 2 weken geleden hadden. De baan was ook weer precies het zelfde. Ik wist niet zeker of ik wel wilde rennen, want de spier aan de achterkant van mijn bovenbeen heeft al een tijdje zeer gedaan, en werd alleen maar erger. Ik was toevallig ook ziek geworden dat weekend, dus ik moest er echt over na denken. Ik trok voor de zekerheid gewoon maar mijn ren kleren aan, en nam mijn ren schoenen mee. Ik zorgde ook dat ik dat weekend veel water had gedronken, omdat dat goed is voor het rennen, en voor de ziekte. Ik had sinds vrijdag al een 1.5 liter fles naast mijn bed staan waar ik steeds van bleef drinken. Op de dag van de meet zelf, voelde ik me niet echt zo fijn, maar mijn been was beter dan hij geweest was. We reden weer naar de Woodlands, een plaats ten noorden van waar wij wonen, met veel bossen en wijken die in de bossen gebouwd zijn. We kwamen aan bij het grasveld waar we de vorige keer ook de race waren begonnen. Ik probeerde een rondje te lopen om op te warmen, maar elke keer dat een van mijn benen weer de grond raakte, kreeg ik een schok hoofdpijn, dus was ik maar gaan lopen. Mijn race was die dag als laatste, dus ik kon nog even blijven wachten en water drinken terwijl ik na dacht of ik wel wilde rennen. Ik had mijn grote fles water ook mee genomen, en ik had er al de helft van op tegen de tijd dat Emilio’s race aan de beurt was. Zijn start was heel goed; niet aan de kop, maar ook niet in de achterste groep. Toen hij voor de eerste keer weer langs kwam van om de watertoren heen lopen, liep hij 4de, er was een jongen en twee meisjes voor hem. Voor de tweede ronde liep hij 3de, want hij had de jongen ingehaald. Alle kinderen moesten voor de 2de ronde de grote steile heuvel over rennen, en je kon zien dat het hard werken was om die steile hellen op te komen. Ik hoopte dat Emilio de 2 meisjes ook nog zou verslaan, maar die kwamen voor hem het bos uit gerend, en de finish over, maar dat was ook niet erg, want ze waren van ons team. Emilio kwam als eerste van de jongens de finish over. Emilio kreeg toch een Blauw lintje, omdat ze de jongens en meisjes apart tellen. Een blauw lintje is 1ste, rood is 2de, wit is 3de, geel is 4de, groen is 5de, en 6de is altijd een andere kleur. Ik voelde me al een stuk beter na al dat water drinken, en ik was ook al 3 keer naar de W.C. geweest. Ik besloot om toch mee te gaan lopen. Ik ging samen met Tommy (een renner die een leeftijds categorie onder mij loopt) opwarmen, en een paar rondjes rond het veld lopen. We oefende ook een paar sprints, maar dat ging niet zo goed met mijn been. Toen we helemaal opgewarmd waren, ging Tommy naar zijn plaats voor de volgende race, en ging ik even zitten. Ik zag bij de meet ook een meisje die ik kon herinneren van het Track seizoen. Julia is bijna anderhalve kop kleiner dan ik, en maar 12, maar ze kon jongens verslaan die een leeftijds categorie boven mij zaten, en ze ging meedoen met mijn race, dus had ik tenminste iemand tegen wie ik kon rennen. Toen wij aan de beurt waren, kwamen er ongeveer 8 kinderen naar de start toen. Ik dacht dat ik de andere 7 wel kon verslaan, maar ik wist niet of ik Julia zou kunnen verslaan. Het geweer ging af, en iedereen liep hard weg behalve ik, omdat mijn been zeer deed als ik hard op trok, dus klom ik langzaam in snelheid op. Het leek alsof de groep voor mij heel snel ging, maar ze zaten in hun sprint, dus ik kwam snel dichter bij. Toen ik terug kwam van de watertoren, lag ik al op de 3de plaats, en lag Julia al achter mij. Er waren 2 jongens voor mij die ik de vorige keer al wel had verslagen. Een met een zwart uniform en oranje haar, en een andere met een zwart-rood uniform en zwart haar. Ik ging om de laatste van de twee heen, en bijna om de jongen met het oranje haar, maar he trok een snelle sprint, dus ik kon hem niet voorbij gaan. Ik zij tegen hem in mijn hoofd: “Je kan nu wel sprinten, maar daar word je alleen maar moe van, en dan heb ik je snel te pakken!” En ja, al voor dat we het bos in gingen, was ik hem voorbij, en lag ik eerste. Ik zorgde dat ik nog een beetje sneller ging, en hield die snelheid. Als ik zo door zou gaan, zou ik winnen. Ik liep door het bos heen, en zorgde dat ik niet struikelde over de vele wortels die uit de grond staken. Ik kwam het bos uit, en het grasveld op. Ik hoorde veel mensen mij aan moedigen, ook al dachten sommige mensen dat ik Emilio hete, maar dat was niet erg. Ik klom de helling op, wat heel vermoeiend was, en gebruikte mijn lange benen om mezelf zo snel mogelijk vooruit te drijven, helling afwaarts. Ik kon voelen dat het heel lichtjes begon te regenen, de koele regen voelde als ijs tegen mijn warme huid. Ik liep de watertoren om, en liep op de tennisvelden af. Op eens, vanaf achter me, hoorde ik voetstappen dichterbij komen, en vanuit het niets kwam Julia mij voorbij gelopen. Het begon toen op eens pijpenstelen te regenen, en ik kon helemaal niets meer zien omdat de druppels water op mijn bril mijn zicht blokkeerde. Mijn schoenen begonnen ook op het zand te gleien, wat op eens modder werd. Ik liep weer het bos in, wat een beetje beter was omdat er niet zo veel regen was, maar Julia was nergens meer te zien. Ik kwam weer het grasveld op, en er stond helemaal niemand meer te kijken, behalve af en toen een iemand die onder een paraplu stond. Ik probeerde de helling op te komen, maar het lukte niet, want de helling was van zand gemaakt, wat nu modder was, en als een waterval naar beneden kwam stromen. Ik probeerde elke stap zo vlak mogelijk op de grond te zetten om te zorgen dat ik veel frictie op de grond had, en eindelijk was ik boven. Helling afwaarts was ook moeilijk; het voelde net alsof je van een waterglijbaan naar beneden aan het rennen was. Eindelijk was ik weer op vaste grond ik het gras, en moest ik voor de laatste keer om de watertoren heen. Ik kwam weer het veld op, en zo de finish door. Het stopte op eens met regenen, wat heel raar was. Ik droogde mij bril af zodat ik weer kon zien, en Julia en ik gaven elkaar een high-five omdat we allebei een goede race hadden gelopen. Na ongeveer 30 seconden kwam de volgende de finish over, en Emilio en ik begonnen alvast even een afkoel rondje te doen om onze spieren langzaam weer tot rust te brengen.
Ik kreeg net zoals Emilio een Blauw lintje voor de eerste plaats. Dat was wel grappig, dat we allebei de zelfde plaats hadden.
We hadden dat weekend een weekend van 3 dagen, dus hadden we maandag ook vrij van school, maar niet van het hardlopen van school. We deden niet echt veel. We liepen een mijl en een kwart om op te warmen, dan liepen we 8 keer 400 meter, en toen hadden we weer een mijl om af te koelen. Door de week had ik niet veel specials gedaan. Ik had wel op een quiz van Biologie een 106 gekregen, want ik had alle vragen goed, en ook nog de bonus vraag. Die donderdag moesten we weer klaar maken voor een meet van Klein Oak. We hadden een ijs-bad genomen, maar om een of andere reden was het ijs bad niet zo koud als dat hij normaal is. Het was in het begin niet zo fijn, maar als je er met je benen maar 30 seconden in zat, voelde het niet veel anders dan de temperatuur van buiten. Het was alleen als iemand het water op je arm, rug, of schouders liet druppelen, dat je kon voelen hoe koud het eigenlijk was. Ik had die hele week al geprobeerd om mijn been beter te krijgen, door op ijs te zitten, op een zakje warme gel te zitten, maar het werd er niet beter op. Zelfs het ijs-bad hielp niet veel. Die vrijdag hadden we de meet. We hoefde niet naar ons 7de uur te gaan omdat we al snel weg moesten om het parkoer op te helpen zetten, want het was onze eigen meet. De meet zelf was in Burrough’s park, waar we elke zomer trainen, en op elke maandag tijdens het jaar trainen. Het parkoer was het zelfde als het parkoer voor district mijn jaar in de 7de klas, waar we alle 4 de divisies hadden gewonnen. We hadden snel onze tent en matten opgezet, en toen begonnen we met het parkoer lopen, ook al wisten we hoe het ging. Het was een goed opwarm rondje.
Toen we terug kwamen, waren sommigen van de andere scholen er ook al. Ik ging nog even op de mat uitrusten tot mijn race. Mijn race kwam een beetje te snel, en ik moest gauw mijn spikes aan trekken. Ik had geen tijd om opwarm technieken te doen, omdat we al snel op werden gesteld. Mijn been was nog steeds niet fijn om op te lopen, en ik wist dat het zeer zou doen met lopen als ik hem niet gestrekt had. Hierna legde onze coach het parkoer uit: We moesten over het grasveld, en rechts af en dan van een hele lange heuvel af. We moesten dan het bos in, een steile zand berg af, en dan zouden we weer op de hele lange heuvel uit komen, waar we naar boven moesten rennen. Toen iedereen wist hoe we moesten gaan, rees het geweer, en Pang! We waren weg.

(word vervolgd)

2011-10-02T13:27:00.000-07:00

Deze week hadden we in biologie iets heel leuks gedaan. We hadden het die week over cellen, dus was er een dag dat we door een microscoop naar cellen konden kijken. We hadden een tanden stoker, en daarmee schraapte we wat wang cellen uit onze mond, en legde ze onder de microscoop. De juf had ook een druppel met wat verschillende kleine beestjes er bij gedaan, zodat we konden vergelijken. Om de cellen beter te kunnen zien, had ze er ook een beetje blauwe kleur stof bij gedaan. De wang cellen waren best mooi om te zien. Je kon niet veel zien, maar je kon wel duidelijk de kern in de cell zien. Er zwom zo af en toe een beestje langs die maar van een cell waren gemaakt. Dat was wel heel interesant om te zien. Het was ook een beetje raar om te weten, dat er nog kleiner leven is dan dat we met onze ogen kunnen zien, want als je naar het spul onder de microscoop keek, zag je alleen maar een blauw plasje water. We keeken verder ook nog naar de cellen vaan een plant. Deze cellen waren een beetje meer vierkant, en leken net op een groene muur van steen. Je kon de kleine ronde stukjes chlorophyl zien bewegen in de cell, die de planten gebruiken om glucose te maken. Je kon ook in sommige plant cellen kleine zakjes zien vol met water. Als laatste keken we nog naar de cellen van een ui. Deze zagen er ook uit als een muur, en waren niet zo veel anders dan de plant cellen, behalve dat ze geen chlorophyl en groene kleur hadden. Deze week was er bij ons op school ook Homecoming, de eerste american football match die op eigen terrein wordt gehouden. Er was een carnaval voor waar je buiten van alles kon doen en kopen om te eten tijdens de lunch. Ik had $7.50 mee genomen, en had daar 6 crepes mee gekocht, want ze waren 50 cent. Ik snap niet waarom homecoming zo special is voor tieners hier, maar zo lang het carnaval met de crepes maar weer terug komt elk jaar, vind ik het goed!

2011-09-25T14:43:00.001-07:00

Deze week hadden we van mijn juf van engels snoep gekregen omdat we heel erg goed hadden gedragen terwijl zij er niet was, en niet alleen dat, de directeur van de school kwam ook langs om even te kijken, en die stond versteld van het werk wat we aan het doen waren, en was er heel tevreden mee. We hadden in biologie ook in lab uitgevoerd waarin we een ei in azijn deden. Na 48 uur in azijn was de eier schaal helemaal weg; het was verteerd door het zuur wat in azijn zit. Er zat toen alleen nog maar een vlies om heen die voelde alsof het ei een stuiterbal was. We stopte het ei toen in water, en na 24 uur was het ei veel groter omdat het opgevuld werd met water door osmose. Als laatste stopte we het ei in syroop, en toen werd het ei weer kleiner omdat de concentratie van water lager was buiten het ei, dus liep het water uit het ei om die concentratie met het ei te balanceren. Het ei werd dus weer kleiner. Ik heb al de hele week last van mijn bovenbeen gehad. Ik kan daar door niet zo snel hardlopen, en ook niet echt sprinten. Ik had gehoopt dat het wekelijkse ijsbad daar mee zou helpen, maar er veranderde niet veel. We hadden de volgende dag een meet bij Kingwood, een van de beste Cross Country scholen in de buurt. Er waren 76 kinderen, dus het was niet zo heel moeilijk om van de start weg te komen, maar het pad was smal, dus was het moelijk om te paseren. Ik was uit eindeljk 24ste, maar dat was niet erg, want mijn been deed de hele tijd zeer, en ik had bijna mijn personelijke record verbeterd. Mijn record is 11:30, en deze keer liep ik een 11:31. Ren en Blake liepen niet heel ver voor mij. Zij liepen zo rond de 11 minuten, dus als mijn been weer beter is, kan ik ze misschien wel verslaan!

Northwest Flyers Cross Country

2011-09-18T16:16:00.001-07:00

Deze week waren we begonnen met de cross country van de Northwest Flyers, de zelfde organizatie als waar we in de zomer mee hebben gelopen. Emilio kon elke keer naar de oefen sesies, maar ik niet omdat ik al druk genoeg ben met Cross Country van Klein Oak. Dit weekend hadden we een meet, en ik had verwacht dat er veel mensen zouden zein, maar we waren er een keer per ongeluk voorbei gereden omdat we niet wisten dat het daar was omdat de groep zo klein was. Zo snel als we aan kwamen, zei de coach dat we al de baan moesten lopen om te zien waar we heen moesten. De baan was best leuk. We liepen vanaf de start op een voetbal veld, een stuk bos in. Daar liepen we doorheen tot dat we bij een watertoren kwamen, en toen gingen we om de water toren heen weer terug het bos in, maar natuurlijk niet langs het zelfde pad. We kwamen met die route weer langs het voetbal veld waar de ouders zaten, en dan gingen we helemaal om de rest van het sport complex heen. Als laatste kwam je bij een grote steile zand heuvel, waar je tegen op moest lopen, en dan weer naar beneden kon scheuren. Elke ronde was 1.5K. Emilio’s race had redelijk veel kinderen vergeleken met de rest. Ongeveer 20 kinderen, waar uit Emilio 3de was. Zij moesten 2 rondes doen. Ik was nog moe was van oefenen van die morgen, en mijn rechter boven been deed zeer, maar ik wilde toch mee lopen omdat ik dat leuk vind. Ik ging in het begin langzaam om te zijn hoe mijn been het hield, en het ging heel goed, dus begon ik snel mensen in te halen. Voordat we de helft van de eerste ronde hadden gedaan, lag ik 2de. Ik probeerde voor de rest van de ronde de jongen voor mij in te halen, want hij lag niet erg ver voor, maar dat ging niet, dus probeerde ik zo veel mogelijk achter hem te blijven. Ik bleef best goed achter hem want Adri zei dat ik ongeveer de zelfde afstand achter hem lag, elke keer dat ik langs kwam. Ik had nog een beetje gesprint bij de finish, maar ik bleef 2de. Het verveelendste tijdens de race was de heuvel die zo steil was. Elke keer dat ik daar naar boven liep, werden mijn benen heel erg moe. Gellukig was er een stuk wat naar beneden liep daarna, want ik had echt een beetje tijd nodig om mijn benen weer op pijl te laten komen. Toen ik al klaar was, even met de coach staan praten, en nog water uit de auto had gepakt, kwam de laatste jongen pas aan. Ik vond wel dat hij het goed had gedaan want hij zag er erg vermoeid uit. Na de race hadden Emilio en ik allebei honger. Gellukig hadden we eerder die dag ieder een pindakaas boterham gesmeerd die we dus lekker op konden smullen. Er was na de laatste race ook nog een prijs uitrieking. Hij was een beetje slordig, maar uit eindelijk kreeg iedereen het goede lintje. Emilio was van zijn groep 5de, maar de mijsjes en jongens hadden apparte lintjes, dus was emilio 3de van de jongens. Hij kreeg een wit lintje met een 3 er op. Ik was uit de hele group 2de, en van de jongens ook, want er liepen maar 4 meisjes en 8 jongens, en de 4 meisjes kwamen allemaal achter mij binnen. Ik kreeg een wijn rood lintje met een 2 er op. Na de prijs uitreiking waren mijn benen erg moe, dus liep ik nog even 1 rondje om mijn benen af te laten koelen, want het is niet goed om meteen van het hardlopen naar de stilstand te gaan. We lopen alle volgende meets (behalve op het staat en nationale niveau) op die zelfde locatie, dus is het goed om die baan uit je hoofd te weten, maar mischien word de baan wel veranderd. Je weet het nooit.

Northwest Flyers Cross Country

2011-09-18T16:16:00.000-07:00

Friday Night Lights

2011-09-05T15:01:00.000-07:00

Deze week hadden we onze eerste meet van cross country op vrijdag. We hadden de dag daarvoor natuurlijk een ijsbad genomen, en deze keer voelde het wel lekker, ook al was het koud. Deze keer was het ijsbad buiten, wat een stuk beter is, omdat de lucht meer dan 40 graden Celsius was, want tijdens de hele maan augustus, en 3 dagen van september, was er geen een dag dat het niet heter dan 38 graden was. Als je dat een hele maand hebt gehad, dan is het ook niet leuk meer. Het was tijdens de training s’middags wel goed, want ik probeerde in de zon zo snel mogelijk naar het volgende stukje schaduw te lopen. Die vrijdag, hoefde we niet naar de training, maar ik had toch voor de zekerheid mijn hardloop spullen meegenomen, omdat ik niet precies wist hoe het zat met de meet; of we na school bleven, of naar huis mochten. Ik stapte voor de 2de keer in 2 weken op de bus, want normaal brengt mama mij naar school omdat ik er vroeger moet zijn dan de bus mij af kan zetten. Ik droeg mijn tas vol ren spullen de hele dag door van klas naar klas, en uiteindelijk bleek dat ik weer naar huis kon gaan, dus had ik de hele tas naar school mee genomen voor niks! Toen zat ik in de problemen, want normaal ga ik altijd met mama naar huis na dat ik klaar ben met mijn naschoolse training, en zij Emilio heeft op gehaald. Ik zat in de problemen, omdat ik wel met de bus naar school kon, maar omdat ik maar 2 keer in 2 weken met de bus was geweest, wist ik niet welk nummer het was. Gelukkig had ik een jongen gevonden die bij mij op de bus zat, dus had ik hem gewoon gevolgd.
De race van die avond hete (letterlijk vertaald) vrijdag avondlichten. Er was eerst een open race waar iedereen aan mee kon doen, zelfs mensen die niet in een club zaten. Er liepen dus ook wat kleineren kinderen mee die jonger dan Emilio waren. Emilio wilde het wel doen, alleen hij wist niet dat hij mee mocht doen, dus was hij niet mee gaan lopen. De race daarna, was de race voor de eerstejaars. We stonden met 164 mensen aan de start, dus het was heel wat om ons weg te zien rennen. Ik kon helemaal nergens heen omdat er zo veel andere mensen waren. Ik moest echt hard werken om rond alle mensen heen te rennen. Ik was uiteindelijk in de top 25 gefinisht, maar ik had nog beter kunnen doen als ik in het begin niet zo langzaam had moeten gaan. Mijn tijd had wel mijn vorige 2 mijl record met 36 seconden verslagen. Voorheen was het 12:06, en nu was het 11:30. Ongeveer het zelfde tempo, als 1 kilometer in 3 minuten en 34 seconden lopen. Ik vond dat wel knap van mezelf, maar ik weet ook dat er nog steeds ruimte is om te verbeteren.

De eerste week school

2011-08-28T12:57:00.000-07:00

Deze week was mijn eerste dag op Klein Oak. We hadden gelukkig die morgen geen oefen sessie voor het hardlopen, dus mocht ik een half uur uitslapen. De bus kwam om 6:45, dus het was nog donker buiten. Er kwamen na mij nog een paar kinderen de bus in, maar ik was een van de laatste. Het eerste uur had ik Cross Country, waar we het hardlopen deden, dus in feiten heb ik elke dag maar 6 klas uren omdat de eerste meetelt als voorschool oefenen. Het 2de uur heb ik Engels, en we hebben ook een hele kleine klas van maar 12 kinderen! Het 2de uur is een van mijn favoriete klassen omdat er zo weinig kinderen in zitten en omdat de juf wel een gevoel voor humor heeft. Het 3de uur heb ik Algebra 2, de koudste klas van de dag. Als 4de heb ik Biologie, met Mrs. Fabian, dat klinkt een beetje op mijn naam, en ze kent mij ook omdat ze weet dat Adri mijn stiefvader is. Na het 4de uur heb ik lunch, en vaak ben ik al klaar voordat de lunch over is, dus dan ga ik naar de bibliotheek om wat huiswerk te doen. Als de bel dan weer gaat, ga ik naar mijn 5de uur aardrijkskunde. Het grappige was, dat er 2 minder slimme kinderen in een hoger niveau klas zitten. De ene dacht dat China een continent was, en de 2de dacht dat Egypte de heetste plaats in Amerika was! Als 6de uur heb ik meetkunde, en als 7de uur heb ik Frans. Tussen alle klassen hebben we 6 minuten om naar de volgende klas te komen, wat best wel handig is. Ik heb ook nog een grappig verhaal van dit weekend:Bij een Cross Country meet deze week liep naar een paar jongens van ons hardloop team om gefeliciteerd te zegen, en toen vertelde een meisje dat er een bij op mijn uniform was geland. Ik liep even snel in een rondje, en vroeg haar of hij er nog steeds op zat, en ze zei ja. Ik rende heel snel weg en toen dacht ik dat de bij wel weg zou zijn. Ik voelde over mijn schouder, en hij was er nog, dus had ik hem heel snel geknepen, en op de grond gegooid. Er kwamen toen allemaal rooie mieren op af, en hadden een lekkere maaltijd. Ik was heel blij dat ik niet gestoken was, maar ik was wel aan het hyperventileren, want ik heb een phobia voor bijen.

Cross Country begint weer

2011-08-21T11:27:00.001-07:00

Deze week was onze laatste week vakantie. We moeten deze maandag weer naar school. We hadden deze vrijdag oefenen op school voor het hardlopen. Het Cross Country seizoen van Klein Oak, mijn hoge school, is al weer begonnen. We moesten lopen in 104 graden Fahrenheit, omdat het 3 uur was. Het was zo heet, dat ik op het eind ging sprinten om weer terug in de schaduw te komen. Hierna moest ik en de andere jongens van het team een ijsbad nemen. Er was een grote ton met water er in, en daar werden 2 koelers vol met ijs in gegooid, en dan moesten we op onze knieën zitten zodat het water tot je buik kwam. Het was heel koud, en we moesten er 10 minuten lang in zitten. ik houw totaal niet van ijs koud water, en tien minuten voelde meer als een half uur. Het was wel raar, want na een tijdje voelde het niet meer koud, maar voelde alsof mijn benen in brand stonden. Na 10 minuten klom ik er snel uit, en mijn zenuwen waren helemaal verdoofd. Ik kon mijn been slaan, en ik voelde er bijna niets van! De volgende dag hadden we de eerste Cross Country meet. Dat vond ik wel raar, want school is nog niet eens begonnen! We hadden uniformen die geel met zwart waren, dus we stonden veel uit; we leken wel op bijen! Jammer genoeg konden we niet winnen omdat er maar 4 waren in ons team. Ik, Blake, Ren, en een nieuwe jongen, Andrew, die van een andere middelbare school komt. We liepen weer bij Spring Creek Park, het parkoer met het losse asfalt. Ik haat dat parkoer, meer we waren best goed. Ren kwam 3de, Blake 4de, ik 10de, en Andrew kwam als een van de laatste aan, maar met zijn goede eind sprint had hij toch nog 2 mensen ingehaald, en dat vonden we allemaal heel goed van hem, omdat hij de laatste paar weken niet getraind had. Er waren wel veel mensen, dus dat was echt een spectaculair resultaat, omdat wij ook het kleinste team hadden. Ren, Blake, en ik, kregen alle drie een trofee, en voor mij is het de eerste trofee die ik ooit voor sport heb gehaald. Morgen moet ik weer naar school; de eerste dag op Klein Oak. Ik ben benieuwd hoe het verloopt, maar daar zal ik de volgende keer over schrijven!

Eind van het seizoen feest!

2011-08-14T10:57:00.000-07:00

Dit weekend hadden we van ons hardloop team, de Northwest Flyers, een eind van het seizoen feestje. Het feestje was bij het recreatie centrum van de universiteit van Houston. Ze hadden een hele grote kamer voor iedereen klaar gezet. Het vervelende was wel dat er hele harde muziek was, en dat was onnodig want veel mensen konden elkaar niet makkelijk verstaan. Er waren ook meerdere activiteiten waarmee je prijzen kon winnen. Er stond bijvoorbeeld een grote glazen pot met snoep er in, en je moest raden hoeveel snoepjes er in zaten. Ik had 195 geraden. Er was ook nog een kruiswoord puzzel die je in kon vullen. Ik en mijn vriend Matt hadden die samen gedaan, en toen ingeleverd, want we hadden allebei andere antwoorden. Er was een die we niet wisten, en die hadden we maar als “Raceman” ingevuld. De club had ook het recreatie bad afgehuurd, en er was daar ook een waterglijbaan waar we steeds weer vanaf gingen. Het was een simpele waterglijbaan, maar het was leuk om op zo veel mogelijke manieren er van af te glijden. Liggend, zittend, liggend met je ogen dicht, zittend met je ogen dicht, en nog meer rare manieren. Na een uur zwemmen, en wel 50 keer van de glijbaan af gaan, moesten we weer afdrogen en naar binnen. Nu werden de prijzen uit gereikt. Er waren maar 2 kinderen die kruiswoord puzzels hadden in geleverd, en dat waren Matt en Ik, en uit ons 2, had Matt gewonnen. Dat vond ik wel grappig; 50% kans op een prijs, en dan nog verliezen. Daarna kwamen de resultaten van de snoep pot. Er bleek 233 snoepjes in te zitten, dus die had ik ook niet gewonnen. Na nog wat praten met de Coaches over het volgende seizoen, reden we weer spoedig naar huis, want het was al bijna 11 uur s’avonds!

Weekend

2011-08-07T09:42:00.000-07:00

Deze week waren we met Debby en Haico naar een paar plaatsen geweest. We waren vrijdag naar de Bluebell ijs fabriek geweest. Het duurde wel even om daar te komen, ongeveer anderhalf uur. Het was wel een beetje druk, maar na een uur wachten ongeveer, konden we naar binnen. We kregen te zijn dat de bakken ijs op zijn kop de vriezer in werden gestuurd, omdat er dan een vacuüm ontstond, en dan kwam de deksel van de doos er moeilijk af. Na de tour, mochten we een bakje gratis ijs. Er waren veel verschillende smaken, zoals Nederlandse chocola, vanille, koekjes deeg, verjaardag’s taart, pepermunt met stukjes chocola, en nog tientallen meer smaken. Debby en ik hadden koekjes deeg, Emilio had pepermunt met stukjes chocola, en Mama en Haico hadden dessert trio. Voor de lunch waren we naar Cici’s pizza geweest, een restaurant waar je alle pizza kunt eten wat je op kan, voor onder de $10. De volgende dag reden we naar de NASA met Adri, en deze keer bleef mama thuis. We gingen met allebei de tram tours mee, en we kregen de Astronaut training gebouw, en Mission Controll te zien. Je kon bij Mission Controll precies zien waar het ruimte station was, en we kregen te weten dat hij elke 90 minuten om de aarde heen draait, en dat het plan was om hem in 2020 weer uit de lucht te halen. Dat vond ik wel jammer, net zoals dat ik het jammer vond dat de spaceshuttle niet meer vliegt. Er komt ook geen “gepensioneerde” spaceshuttle naar Houston, wat ook raar is, omdat alle missies van hier zijn bestuurd. Laat in de middag reden we naar de pier in Kemah om iets te eten. We hadden bij Saltgrass gegeten, een steak restaurant. Het was al 10 uur toen we thuis kwamen, en terwijl ik mijn schoenen uit aan het doen was, was Emilio in zijn kamer al weer in slaap gevallen!

Roadtrip 2011

2011-08-02T16:17:00.000-07:00

Deze week was Debby weer terug naar Amerika gekomen. Ze had ook haar vriendje mee genomen. We hadden ook toevallig die week Nationale Kampioenschappen voor het snelwandelen in Wichita, Kansas. We namen hun mee, en het was toen Adri’s idee om het een road-trip te maken. Het duurde meer dan 6 uur om van ons huis naar Wichita te komen, dus namen we een pauze in Oklahoma City, Oklahoma, en van daar hoefde we nog maar een uurtje of 2 te rijden voor dat we in Wichita waren. Toen we in Wichita aan kwamen, reden we meteen naar de universiteit waar Nationale Kampioenschappen werden gehouden. Daar lieten we alvast weten dat we er waren, en kregen we onze nummers. De Volgende dag was de meet. Ik moest als eerste snelwandelen. We werden snel na dat ik aan kwam op de baan gezet. De eerste ronde kreeg ik al een paar waarschuwingen, en op de 6de ronde moest ik van de baan af omdat ik gediskwalificeerd was omdat ik mijn knieën te veel boog. Ik vond het wel jammer, maar ik vond het niet zo heel erg omdat er altijd nog meer training en meer kansen zouden zijn. Even later mocht Emilio gaan lopen. Hij begon redelijk goed, en bleef toen alle 4 rondes eerste, tot de laatste 100 meter. Er kwam een jongen van achteren, en hij en Emilio vochten voor de eerste plaats. 1 meter van de finish kwam Emilio voor op, en was hij nummer 1 uit iedereen in Amerika voor zijn leeftijd. Dat vond ik wel heel knap van hem, dus had ik hem $20 beloofd. De volgende dag reden we weer door een stuk van Oklahoma heen tot dat we bij Memphis Tennessee kwamen. Daar bleven we in een hotel met grote kamers, maar dat betekende ook dat de airconditioning er langer over deed om de kamer op een koude temperatuur te krijgen. We aten bij de Pig en Whistle, een sparerib restaurant waar we vorig jaar ook hadden gegeten en het was heel erg lekker. Jammer genoeg was er nu een andere eigenaar, en was het eten minder dan een fractie van de kwaliteit die het voorheen was. Die nacht was de airconditioning zo stil dat we er de hele nacht mee hadden geslapen. We reden die morgen langs Graceland, waar Elvis heeft gewoond. We namen de tour niet, maar Mama, Debby, en haar vriendje stapte uit om foto’s te maken. Terwijl ze dat deden, bleven Emilio, Adri, en Ik in de auto. Later die dag kwamen we in Jackson, Mississippi waar we vorig jaar de nieuwe auto hadden gekocht. Daar bleven we overnachten, en als avond eten aten we bij Alladin’s restaurant, waar we het vorige jaar ook heel lekker hadden gegeten. Gelukkig was er bij dit restaurant geen nieuwe eigenaar, dus smulde we deze keer wel lekker. Emilio wilde zijn Giro broodje niet op eten, en begon ik snel te eten zodat ik die van hem kon eten, maar net op het laatste moment begon hij met eten. Als laatste stuk van de road-trip, reden we naar New Orléans in Louisiana. Hier was niets meer te zien van de schade van oorkaan Katrina, en dat was goed. We bleven in een hotel met 5 verdiepingen, en met onze vrije tijd, gingen Emilio en Ik de lift in om het hotel te verkennen. De eerste dag gingen we naar het Franse stuk van New Orléans, en keken daar op de markt rond. Er was ook een meneer die net deed alsof hij een robot was. Hij had ook een fluitje in zijn mond die precies klonk op een elektrisch motortje, en elke keer dat hij bewoog, blies hij er op en leek het net alsof hij echt een robot was. Hij maakte ook gebaren voor kinderen om naar hem toe te komen, en die kregen toen een lolly. De 2de dag gingen we naar het aquarium van New Orléans. Ze hadden daar een buiten stuk waar je met stokjes eten vogels kon voeren. Je kon ze ook op je stokje laten zitten om te eten, en een keer vloog er zelfs een op mijn hand terwijl ik probeerde een andere vogel probeerde te voeren. Die avond gingen we eten in een restaurant wat er een beetje verlaten uit zag. Het was voornamelijk vis en schelp dieren, maar ze hadden ook een broodje biefstuk, en dat was wel heel lekker. De volgende dag moesten we weer vroeg opstaan. Tijdens onze 6 uur durende trip naar huis, stopte we nog even bij een langs een huis wat in de 19de eeuw was gebouwd. We leerden daar hoe de ouders in aparte kamers sliepen, en dat de slaven hun eigen hut kregen buiten het huis. Er was ook een meneer die ons liet weten over wat voor dingen ze in die tijd aten. Op de weg terug zagen we een witte poes lekker in de zon op een tafel liggen. We stapten na onze toer weer terug in de auto, en kwamen net op tijd voor het eten thuis.

Splashtown

2011-07-17T13:35:00.000-07:00

Deze Zaterdag was Ik met Blake naar Splashtown geweest. Splashtown is een waterpark wat vlakbij ons huis ligt. We rijden er vaak langs met de auto als we naar winkels rijden die wat verder weg liggen. Ik was er nog nooit geweest, en het bedrijf van Blake’s moeder die had daar een picknick, en ze hadden ook het park afgehuurd van 7-9 uur, dus allen mensen die niet bij het bedrijf hoorden, moesten er toen uit. Het was die morgen heel donker buiten en ik had even op de computer gekeken en het zou de hele dag gaan onweren, en dat was wel balen. Toen ze me op kwamen halen toen was het al lichtjes aan het regenen. We kwamen aan, en huurde eerst een kluisje om al onze spullen in te doen, en daarna gingen we zo snel mogelijk naar een glijbaan zodat we nog iets hadden gedaan als het zou gaan onweren. Na de eerste glijbaan was er nog niets aan slecht weer, behalve regen. We gingen we naar Space Rapids, een Waterglijbaan die helemaal in het donker was. Het was even een tijdje wachten voordat we aan de beurt waren, maar de waterglijbaan was wel leuk. In het donker kon je niet zien wat er aan kwam, dus waren er vaak verassingen. Na deze glijbaan, hadden we beloofd om Blake’s ouders te ontmoeten bij de kluisjes, maar ze waren er nog niet, dus waren we in de Lazy River gegaan, een rivier die helemaal rond het park ging. Na een rondje, keken we weer bij de kluisjes en waren ze er gelukkig wel. We gingen toen iets lunchen en drinken bij het paviljoen. Na het lunchen hadden we nog een paar uur over om van alles te doen. Er waren veel leuke glijbanen bij, maar mijn favoriete glijbaan was de Ripqurl, waar je met een band 3 of 4 verdiepingen stijl naar beneden gleed, en dan een kom in kwam.

2011-07-10T09:38:00.000-07:00

Deze week hadden we de regio meet voor Track en Field. In de regio meet waren kinderen van over de hele staat en nog een beetje meer. De meet was in een stad die Arlington heet, in het noorden van Texas. Ik had op donderdag mijn eerste race de 3000 meter, dus moesten we op woensdag al vertrekken. De rit duurde 4 uur. We reden om ongeveer 10 uur weg, en kwamen zo rond 2 uur in de middag aan. We bleven een paar uur in het hotel, en daarna reden we naar het stadium waar we gingen hardlopen. We moesten daar voor de volgende dag onze nummers op halen die we moesten dragen tijdens de race, maar iemand had ze al allemaal opgehaald, dus zouden we die de volgende morgen vast wel krijgen. Die avond aten we bij een chinees restaurant waar je van alles kon kiezen om te eten, en dan maakte de kok het voor je klaar. De volgende dag was heel erg vervelend. We waren om 7:30 al bij het stadium want ik moest om 8:30 lopen, maar er was niemand om onze nummers te geven, en dus kon ik niet lopen. Om 8 uur was er nog niemand, en om 8:20 ook niet, dus hadden we veel mensen gebeld, en de meneer die onze nummers had was nog in zijn hotel, dus moesten we snel een reserve nummer kopen. Dat duurde ook een hele tijd, maar uit eindelijk was het gelukt. Ik kon nog net mee lopen. Ik werd uit eindelijk 6de, dus kon ik niet naar de nationale kampioenschappen, maar ik had wel met 9 seconden mijn tijd verbeterd. Ik had een tijd van 10:53. De rest van de dag waren we naar het Dallas aquarium geweest. De entree was een beetje duur, maar het hele aquarium was heel mooi op gezet. Je kwam binnen in de bovenste van 3 verdiepingen. Er was een heel groot regenwoud gemaakt, en er vlogen allemaal vogels in rond, en er slingerden ook kleine aapjes van boom naar boom. Een vogel vloog recht over mijn hoofd heen, en ik kon de windvlaag er van voelen. We liepen met een spiraal rond de buiten kant van de hele kamer naar beneden. Onder het regenwoud was het aquarium. Ze hadden er ook pinguïns die van rots naar rots sprongen terwijl ze aan het wachten waren op hun eten.
De volgende dag gingen we naar het museum van natuur en wetenschap. Er was een hele mooie tentoonstelling van dinosaurussen die in China werden gevonden. Sommigen hadden motors in hun lichaam waardoor ze echt lekken omdat ze dan bewogen en geluid maakten. Er was veel van elke dinosaurus te ontdekken door de hoeveelheid informatie die beschikbaar was door alles te lezen. Mijn favoriete stuk van het museum was een natuurkunde hoek waar je veel dingen zelf kon experimenteren. Er was een nagemaakte tornado van rook waar je je hand ik kon steken om te zien hoe dat voelde. Het was niet meer dan een ronddraaiende massa van compacte lucht maar het zag er wel mooi uit. Er was in de zelfde kamer ook een grote bak bellenblaas waar je hele grote bubbels mee kon maken. De rest van de dag gingen we nog shoppen. Op een punt in de dag was het 117 graden Fahrenheit, of 47 graden Celsius. Wij zijn aan de hitte gewend en dat was zelfs heet voor ons. Die avond gingen we vroeg naar bed omdat Emilio en ik allebei een race hadden de volgende dag.
Deze keer hadden we onze nummers, dus konden we wel lopen. Emilio moest eerst lopen en hij kwam tegelijkertijd met een andere jongen over de finish. Het Bleek dat Emilio eerste was omdat de andere jongen gediskwalificeerd was. Dat was wel heel knap van hem omdat het uit kinderen was uit de hele staat. Ik moest een tijdje later lopen. Ik kwam 4de uit de 5, dus dat was ook wel goed. Ik was ook niet gediskwalificeerd dus mogen Emilio en ik allebei binnenkort naar Wichita in Kansas om naar de Nationale kampioenschappen te gaan. De racen worden ook op het internet uitgezonden maar ik weet niet waar. Ik laat het wel weten zo snel ik het kan vinden!

2011-07-04T09:36:00.000-07:00

Deze week was het natuurlijk op 1 juli Emilio’s verjaardag. Hij was al vroeg wakker, en hij moest nog een tijd wachten tot dat Mama en Ik terug kwamen van het rennen in het park. Toen we binnen kwamen stond hij al aan de tafel te wachten tot dat hij de cadeautjes open mocht maken. Mama en Ik gingen snel omkleden, en toen kon Emilio eindelijk zijn cadeautjes uit pakken. Hij had een lego bouw set gekregen van een pizzeria, en van een politie auto met een hond. Hij had ook nog een torpedo voor in het water gekregen, en nog een hangmat voor in het water. Voor het eten gingen we naar Red Robin, een hamburger restaurant. Emilio had een hamburger met spek, en ik had een hamburger met ananas er op. We hadden ook allebei limonade met aardbeien er in. Emilio had nog gezegd tegen de serveerder dat het zijn verjaardag was, en toen kwamen ze allemaal aan onze tafel zingen, en kreeg Emilio nog een ijsje. 2 dagen later was het mama’s verjaardag. Emilio had haar een budha gegeven, waar je ook dingen op kon legen omdat de budha een bordje uit hield. Ik had mama placemats van bamboe gegeven die precies bij onze ronde eetkamer tafel pasten. Adri had mama een GPS hoorloge gegeven die ze kon gebruiken bij het lopen, want mama begint dat nu ook te doen. Voor het eten gingen we naar een vriendin van mama om daar barbecue te eten. Ze hadden daar 2 kinderen van ongeveer 7-9 jaar. We hadden met hun een paar keer verstoppertje gespeeld. We hadden een paar keer de lichten van een andere kamer aan gedaan om het te laten lijken als of we daar verstopt zaten, maar uit eindelijk werden we allemaal gevonden. Na het eten reden we weer snel naar huis want de volgende morgen moest ik er weer vroeg uit.

2011-06-26T10:38:00.001-07:00

Deze week hadden Emilio en Ik de finales voor de kwalificatie meet. Vorige week was voor mij de finale voor de 3000, waar in ik derde was geëindigd, en voor Emilio was de finale voor de 800, waar hij niet in door mocht, en snelwandelen waar hij 2de in kwam. Deze week had ik de 3000 snelwandelen, en ook de 1500 hardlopen. Ik vind de 1500 niet zo’n leuke race omdat het te lang is om te sprinten, maar te kort is om een goed ritme te houden. We mochten vandaag inslapen vergeleken met mijn oefen lessen, want daarvoor moeten we om 5:15 op staan, en vandaag mochten we om 8:30 op staan. Toen we klaar waren om te gaan, reden we naar Erica’s huis om haar op te halen, want haar ouders hadden geen tijd om haar weg te brengen. Net toen we aan kwamen, was er al de laatste omroep voor de 3000 snelwandelen, dus moest ik snel omkleden en de juiste schoenen aan doen, want ik wilde niet dat ik achter gelaten werd. Ik kwam nog maar net op tijd, maar ik had geen tijd om op te warmen. Ik kwam uit eindelijk 4de, waar ik niet al tevreden mee was, maar in ieder geval ging ik door naar de volgende ronde. Vlak na het snelwandelen, kwam al de 1500, dus moest ik snel lopen naar mijn plek om mijn snelwandel schoenen uit te doen en mijn spikes aan te trekken. Met de 1500 kwam ik ook net op tijd, ook al moesten we nog even onder de tent zitten tot dat onze race kwam. Mijn leeftijd categorie was in 2 rondes op gesplitst, en ik zat in de eerste. Met de eerste 100 meter lag ik als laatste, maar dat doe ik express omdat hier veel kinderen te snel weg lopen, en dan geen energie meer over hebben voor de rest van de race. Ik klom steeds verder op tot dat ik eerste lag. ik was zoals bij de 3000, was ik een 200 eerste, maar de laatste ronde werd ik weer in gehaald. Ik kon uit eindelijk niet naar de volgende ronde met de 1500 omdat de 2 ronde snellere kinderen had.

2011-06-19T18:27:00.001-07:00

Deze week hadden we voor Track en Field de kwalificatie wedstrijden. Bij elk event mocht je door tot de volgende ronde als je top 6 was in de finale. Bij de meeste sprint events, tot en met de 800 meter, was er ook nog een voorronde waar je top 8 moest zijn om in de finale te komen. Ik liep deze week alleen maar de 3000, omdat de 1500 en het snelwandelen volgende week waren. We waren er al s’morgens vroeg omdat Emilio de 800 moest gaan lopen. Ik had mijn zonnebril op gedaan zodat ik nog even in mijn stoel kon gaan slapen omdat de 3000 2:30 zou zijn, en het was pas s’morgens. Ik zorgde dat ik veel water dronk zodat mijn spieren minimaal moe zouden worden tijdens de race. Emilio moest na een tijdje rennen, en hij deed het best goed. In het begin liep hij in het midden, maar toen begon hij langzaam achter te vallen tot de laatste plaats, maar toen met de eindsprint haalde hij nog de jongen voor hem in, dus dat vond ik wel knap van hem, maar hij was jammer genoeg niet gekwalificeerd. Met de 1500 meter snelwandelen deed hij het ook best goed, en kwam hij 2de van zijn leeftijd groep, en 4de van iedereen. Hij hoefde niet snel te gaan omdat er maar 5 kinderen waren, dus het maakte niet uit of hij er 3 uur over deed, want hij zou toch door gaan naar de volgende ronden, tenzij hij werd gediskwalificeerd. Daarna was het mijn beurt. Ik dacht niet dat ik het zou halen, want er waren minstens 2 kinderen sneller dan ik, en dan waren er nog anderen die mij voorheen wel eens hadden verslagen. We liepen letterlijk met 40 graden Celsius, en bijna 100% luchtvochtigheid. Ik liep redelijk vooraan de hele race, en een 200 gaf ik de 2 jongens voor mij echt een waarschuwing, want ik was eerste, maar toen begonnen de blaren aan mijn voet heel erg te branden van alle hitte die van de baan mijn schoenen in kwam. Ik was uiteindelijk 3rde geworden, maar ik was wel heel trots op mezelf dat ik 3rde was geworden uit 27 kinderen die er liepen.

2011-06-12T08:33:00.000-07:00

Deze week begon de training van Cross Country bij Klein Oak. Blake en ik waren heel nieuwsgierig welke kinderen er zouden komen van andere scholen. Het voelde wel een beetje raar om mensen in je team te hebben waar je een jaar geleden nog tegen moest lopen. Blake en ik zagen al snel dat wij de beste conditie hadden van de andere renners van onze leeftijd. We liepen weer door Burrough’s park heen zoals normaal, alleen deze keer waren er geen horzels of andere gemene insecten die ons achterna kwamen om ons te bijten. Ik begon de eerste dag al met 8 mijl. De tweede dag liep ik 5, en toen begon mijn linker bovenbeen zeer te doen, dus voor de rest van de week liep ik maar 5 mijl per dag om een beetje rustig aan te doen. Mama had er ook een speciale zalf op gesmeerd elke avond, dus als het goed is moet ik weer gewoon kunnen lopen volgende week. Deze week was Adri ook met een business trip naar Las Vegas. Ik had wel mee gewild om een keer de beroemde casino stad te zien, maar tijdens een business trip, zij Adri, krijg je helemaal geen vakantie! Dat is wel een beetje jammer. De hele week door, moesten we ook onze kamers opruimen en speelgoed en spullen die we van de zomer niet meer wilde gebruiken, in dozen doen en in pakken voor de verhuizing. Ik heb al een doos helemaal vol met boeken ingepakt, en nu ben ik bezig met een medium doos met allemaal verschillende dingen die ik van de zomer niet gebruik. Emilio heeft al een grote doos helemaal vol met bordspelletjes en dergelijke vol gemaakt, dus het gaat al goed. Ik heb o deze week een Zelda collectie spel voor de GameCube gekocht. Sinds kort ben ik een fan van de Zelda spellen. Op de collectie staan 4 spellen: het allereerste 8-bit Zelda spel voor de nes, het 2de spell, en dan de Ocrina of Time, en Majora’s mask.

2011-06-06T12:01:00.000-07:00

Vorige week hadden we eindelijk vrij van school gekregen. We kregen vorige week maandag onze prijzen. Ik kreeg er weer een van wetenschap, en dat is de derde. Elk jaar heb ik er een gekregen. Ik dacht ook dat ik de prijs zou krijgen waarvoor je elke dag van het jaar op school moet zijn, maar voor een of andere reden kreeg ik die niet, ook al was ik elke dag op school geweest. Het komt misschien van veel naar de orthodontist te gaan, of misschien dat we een dag eerder weg moesten om naar een track meet te gaan. Op de laatste dag deden we bijna niets. Het eerste uur keken we Mythbusters, en dat was wel leuk. Ze probeerde met iets op water te lopen, maar dat lukte niet. Toen probeerde te zien of het mogelijk was om een Ninja zwaard te stoppen met je blote handen, maar dat lukte ook niet. Het 2de uur mochten we naar beneden om een kaneel rol te eten, en wat te drinken. We keken het 3rde uur nog een foto video van momenten tijdens het jaar. Het 4de uur gingen we weer terug, en had ik mijn laatste uur Frans van het jaar. We leerden niets nieuws, maar we hadden wel plezier om met elkaar te praten en elkaars jaar boeken te signeren. Daarna gingen we naar lunch, en toen naar het feestje in de gym. Ik had niet zo veel plezier omdat ik niet zo veel van dansen hield. Het was niet erg, want er was drinken en eten, dus je hoorde mij niet klagen. Een liedje was Thriller van Michael Jackson, en toen begon een groep van 20 mensen alle passen er op te doen. Er kwam echt een kring om hun heen van mensen die camera’s hadden. Na het feestje nam iedereen afscheid, en waren we klaar om naar huis, en uit eindelijk naar Klein Oak te gaan!

2011-05-29T10:12:00.001-07:00

Deze week hadden we weer een Track meet. Het was een grote meet, dus als ze op zaterdag waren begonnen, dan zouden ze niet genoeg tijd hebben. De meet begon deze keer dus op vrijdag avond. De 3000 was de eerste event, en die begon om 5 uur. Mijn school is pas om 4 uur uit, en het duurt een uur om daar naartoe te rijden, dus mocht ik mijn laatste klas uur overslaan. We reden van af mijn school naar Emilio’s school om hem op te halen, en reden toen naar de meet. We kwamen aan bij de meet, maar het was bloed heet. Het was zo heet dat de mussen niet eens tijd hadden om van het dak af te vallen; ze verbranden gewoon levend! Er kwam tussen door ook steeds een sterke benauwde wind, wat het alleen nog maar erger maakte. Er waren niet zo veel mensen voor de 3000. Van mijn leeftijd categorie, waren er maar 4 kinderen, dus dat betekende dat ik in ieder geval een prijsje zou krijgen. Het was echt de moeilijkste 3000 die ik ooit gerend had. Omdat het zo heet en benauwd was, werd ik heel snel moe, en omdat er een stevige wind stond, kon ik niet zo snel lopen. Ik was wel 2de gefinisht, dus kreeg ik een zilveren medaille. Ik vind die toch mooier dan goud! Later die dag, moest ik ook nog een 3000 snel wandelen. Dat was echt heel vermoeiend. De meneer bij de finish lijn hield een vijf op, dus ik dacht dat ik nog 2 rondes over had, maar ik had eigenlijk nog 5 rondes over. Na 20 minuten was ik eindelijk klaar. De volgende dag liep ik ook nog de 1500. Het was niet meer zo heet als de dag ervoor, maar het was nog steeds niet fijn weer om in te lopen. Ik had wel mijn tijd met 5 seconden verbeterd, en ook nog in condities die tegen liggen, dus daar voelde ik wel goed over, ook al kreeg ik geen lintje of medaille.

2011-05-22T13:10:00.000-07:00

Deze week hadden we een thuis track meet. De track meet was op de Rice Universiteit, dus hadden we genoeg ruimte om allen mensen plaatsen te geven. Het was ook niet zo ver weg, maar 45 minuten ongeveer. De baan waar we op gingen lopen was een mooie kleur blauw, en had metalen banden aan de buiten kant. Ze waren voor het meeste om te laten zien waar de baan begon, en eindigde, maar ze waren ook handig omdat sommige kinderen er over struikelden als ze de scherp de bocht in gingen. Ik moest als eerste de 3000 lopen, en ik had de nieuwe spikes van papa al aan gedaan. We deden wat oefeningen, en waren klaar om te lopen. Adri had aan mij beloofd dat als ik als eerste uit de bocht zou komen, dat ik dan 20 dollar zou krijgen. Ik had hard mijn best gedaan, maar ik kwam als 4de de bocht uit. Ik probeerde toen voor het meeste bij de 3 jongens voor mij te blijven, maar ze waren een beetje te snel voor mij dus zo rond ronde 3 was er 10 meter tussen ons. Van de 3 jongens voor mij viel er een af, en die was ik ook zo gepasseerd, dus was ik derde. Ik hoorde mensen in de tribunes de naam Matt zeggen, en dat is een jongen die ook van ons team was. Ik wist toen dat hij vlak achter mij zat, en net op de laatste 100 meter was hij mij voorbij gesprint. Ik was dus 4de, en kreeg ik een geel lintje. Volgens Matt, is een tijd onder 11 minuten een Junior Olympische Spelen tijd, en mijn tijd was 11:03, dus als ik daar een paar seconden af kan snijden, dan kan ik naar Wichita, in Kansas, om daar mee te doen, en dat zou heel wat zijn voor mijn eerste jaar. De 1500 ging ook goed. ik was 10 seconden sneller dan mijn vorige beste. Ik had nog sneller kunnen gaan, alleen ik had heel erg hoofdpijn, dus kon ik me niet goed concentreren.

2011-05-15T08:53:00.000-07:00

Deze week hadden we weer een track meet, maar deze was veel leuker dan de vorige. Op zaterdag hoefde ik geen vrijwilligers werk te doen, dus konden we de hele dag bij de meet blijven. S’morgens was het een beetje fris, maar het was perfect weer om een 3000 meter race te rennen. Toen we aan kwamen, hadden we onze groen en wit gestreepte tent opgezet in de tribunes. Ik liep daarna daar de baan om 2 rondjes te rennen om op te warmen. Toen ik warm was, liep ik naar de start van de 3000. De race ging best snel voorbij, ook al was het 7.5 rondjes van 400 meter. Na de race werden we opgesteld, en was ik nummer 4. Ik kreeg een geel lintje, en ik liep weer terug naar de tribunes om te rusten voordat mijn 2de event, de 1500, zou komen. De 1500 is een van de laatste events van de dag, en ik was me erg aan het vervelen, toen ik me bedacht dat ik de 1500 meter snelwandelen wel eens zou willen proberen. Ik vroeg het aan de coach, en die zei dat het mocht. Ik kreeg daarna even kort les van een ervaren snelwandelaar, en ik was klaar om te wandelen. Wed deden wat hele gekke oefeningen om op te warmen. We liepen daarna naar de start. Omdat snelwandelen zo raar is, is er niet veel competitie. Er was maar een jongen van mijn leeftijd, en dat betekende dat ik of eerste of tweede zou zijn. Het was een hele rare start, omdat we niet snel konden weg rennen, dus leek het een beetje op een file. In het begin ging ik langzaam omdat ik niet precies wist waar ik tegen op moest gaan, maar daarna ging ik steeds sneller, en omdat ik lange benen heb, is het makkelijker voor mij om snel te gaan dan de meeste andere kinderen. Na 10 minuten en 38 seconden kwam ik de finish over, en was ik eerste van mijn leeftijd. Ik kreeg een gouden medaille. Emilio wandelde 40 seconden later de finish over, en kwam 2de van zijn leeftijd. Voor de eerste keer proberen deed ik het best goed, en ik ben van plan snelwandelen voor de rest van track te doen.

2011-05-08T09:33:00.000-07:00

Deze week waren er mensen langs gekomen om onze muren te verven. We moesten heel voorzichtig zijn om niks aan te raken, want dat zou niet goed voor de verf geweest zijn. De voordeur werd ook geverfd omdat er allemaal hand afdrukken op zaten, en dat was niet mooi. Om de verf te laten drogen, moesten we de voordeur de hele dag open laten staan, tot de nacht. Er vlogen natuurlijk allemaal muggen naar binnen, en Emilio en ik hadden plezier om die te vinden en te vangen. Op een morgen, vloog er een mug rond de eet kamer, en dat begon erg vervelend te worden. Ik had een plastic bekertje gepakt, en met veel geluk had ik de mug er mee gevangen. Ik wilde hem eerst dood maken, zodat we er geen last meer van hadden, maar dat was een beetje moeilijk geweest onder die plastic beker, dus had ik hem buiten los gelaten. Op school moeten we nu zelf een experiment maken en uitvoeren, dus mijn klasgenoot Hannah en Ik doen een experiment met muziek om uit te vinden of de soort muziek een effect heeft op hoeveel keer per minuut je hart klopt. Tot nu toe hebben we goede resultaten, want toen we naar Rock muziek luisterde, dan was de hartslag sneller, dan wanneer we naar Country muziek luisterden. We moeten de hypothese, en de andere informatie op een poster bord zetten, en dan mogen we ons experiment aan de klas presenteren. Dit weekend hadden we ook weer een Track meet. Emilio kon deze keer niet mee lopen, omdat ze geen 400 of 800 meter op zijn leeftijd hadden, en de 1500 meter was te laat. De 3000 meter was echt een bende. Eerst probeerde ze alle leeftijden samen te laten lopen, en toen vielen er mensen, en toen was de race nog niet goed met de tijden. Ik kreeg 12 minuten, terwijl ik op 10:40 zat toen ik nog 200 meter over had, en het duurt echt geen minuut en 20 seconden om een 200 te lopen. Ik was uiteindelijk 6de, maar sommige kinderen waren een rondje te vroeg gestopt, dus was het echt geen eerlijke race, maar het was maar een oefen meet, dus heb ik het maar laten gaan.

Flyers track meet

2011-05-01T09:40:00.000-07:00

Deze week hadden we weer TAKS tests. Deze week hadden we de wetenschap TAKS, en de Amerikaanse geschiedenis TAKS. De wetenschap TAKS duurde voor mij niet lang omdat ik daar goed in ben, maar ik had wel een paar keer over mijn antwoorden gecheckt omdat ik heel graag een 100 wilde halen. Ik had al 2 jaar een 100 op de wiskunde TAKS, dus dit was een goede volgende stap. De volgende dag hadden we de geschiedenis TAKS. Die duurde echter wat langer voor mij omdat ik daar nog niet zo goed in ben. Ik ben al lang blij als ik daar een A op kan scoren. Dit weekend hadden we weer voor de Flyers een track meet. Ik kon deze keer echt goed mee rennen omdat ik mijn uniform had gekregen. Emilio heeft besloten dat hij ook mee wil doen met de Flyers. Ik ren de 3000 meter, en de 1500 meter, terwijl Emilio nu de 400 meter en de 800 meter loopt. Deze meet liep ik alleen maar de 3000, omdat ik nog vrijwilligers werk moest doen later in de dag, en de 3000 is het eerste event. We liepen met alle leeftijd categorieën te gelijk, dus er waren veel mensen aan het lopen. Ik begon als een van de laatste, maar ik werkte mezelf steeds verder de ladder op. Ik had mijn positie gekozen, en toen hadden we nog 2 ronden over. Ik kon nog net een erbij vangen voor de volgende ronden. De rest was te ver voor mij dus probeerde ik gewoon zo snel mogelijk te blijven rennen, maar 200 meter voor de finish kwam er een jongen langs mij. Ik begon te versnellen, maar ik dacht hem niet meer te kunnen vangen, maar toen ik zag hoe veel langzamer hij ging, gaf ik alles wat ik in me had en was ik hem weer voorbij gesprint. Ik was 2de van mijn leeftijd categorie, en kreeg ik een zilveren medaille. Emilio kon alleen maar de 400 rennen, maar die was 6de van zijn heat. Hij kreeg geen lintje of medaille, maar voor de eerste keer had hij goed zijn best gedaan.

Vergeten the plaatsen

2011-04-26T18:15:00.000-07:00

Na de meet van de Flyers vorige week, had ik ook nog een feestje bij Erica’s huis. Bijna iedereen van Cross Country was er, en er waren ook nog wat andere mensen bij. We waren bijna de hele tijd in het zwembad, en dat kon omdat het lekker warm was. Ik was een keer in het warme water gestapt van het bubbel bad, en toen was de rest van het zwembad koud. Er lag wel een opblaas boot in het zwembad, en die had ik halverwege opgevuld met water uit het bubbel bad. Toen was het lekker warm en kon ik in de boot rond varen. Er stond ook een waterval aan het zwembad, en die stond aan, dus was ik daar onder door gegaan, en dat water was koud. Die rest van de week, hadden we maar 4 school dagen in plaats van 5, omdat het op vrijdag goede vrijdag was. Dat vond ik wel jammer want ik vind het juist leuk om naar school te gaan. Ik vertelde dat aan een paar kinderen in mijn klas, en die dachten dat ik gek was. Ik moet ook voor de NJHS op mijn school vrijwilligers werk doen. Ik had dat deze zaterdag bij de NAM gedaan. Daar doneren mensen kleren en andere spullen. Ik moest een grote berg linnen uitzoeken en ophangen op een kleren rek met wielen er onder. Ik had bijna 7 uur gewerkt de hele dag, en ik had samen met iemand anders 8 ½ rekken gevuld met linnen. Ik mocht tussen door ook mijn meegebrachte lunch eten, in de kleine keuken die er was. Op zondag, hadden we ook nog chocolade eieren gezocht, dat was wel leuk. Ik vond een ei op een schilderij (dat rijmt), op een boek, en in een fles opener op de koelkast. Er waren allerlei gekken plekken waar ze waren verstopt. Ik mocht als eerste zoeken, en toen Emilio. Het laatste ei was achter de Steven King boeken verstopt.

De eerste week van Flyers

2011-04-17T12:42:00.000-07:00

Deze week had ik voor het eerst trainen bij de Flyers. Op maandag gingen we een half uur na dat ik van school kwam weg. Ik had alvast wat pasta gegeten, omdat we over een uur of 2 pas terug zouden komen. We kwamen aan bij de school waar de training was, maar we konden daar niemand vinden van de Flyers, omdat er een Track meet was van een ander school district. Toevallig zagen we een mevrouw die foldertjes aan het uitgeven was van de Flyers. Die hadden we gevraagd waar het was, en toen ging het voor de rest allemaal goed. Op woensdag was de 2de oefen sessie. Deze keer waren we bij de YMCA, waar ze paden rond een meer hadden met bruggen er over, en nog meer natuur paden. Dit vond ik de leukste oefen sessie omdat we niet alleen op een veld liepen. Op donderdag, waren we bij Klein Memoriaal Stadion, waar ik ook om mijn verjaardag had gelopen. Daar moesten we 40 minuten lang, bijna zo snel als we zouden doen tijdens een race. Het was erg moeilijk, en het was ook de eerste goede uitdaging die ik in een lange tijd had gehad. Op zaterdag had ik de eerste Track meet van mijn Flyers seizoen. Ik moest de 3000, en de 1500 meter lopen. Ik moest om 6 uur ’s morgens op staan om op tijd bij de meet te komen, omdat hij helemaal aan de andere kant van Houston was. Om daar te komen, moesten we een uur in de auto zitten. Dan weet je pas echt hoe groot Houston is. De 3000 was een van de eerste events, en uit alle renners was ik 7de, dus ik kreeg net niet een lintje. De rest van de dag moesten we wachten op de 1500, omdat die race; net zoals de 1600 op school, bijna de laatste race is. Het was al bijna 4 uur toen de race begon. Ik werd daar ook 7de, dus ook weer net geen lintje, want je krijgt voor plaatsen 1-6 een lintje.

De nieuwe fiets, en meer

2011-04-10T12:48:00.001-07:00

Vorig weekend hadden we mijn fiets in elkaar gezet. De fiets was niet moeilijk om in elkaar te zetten, en na 30 minuten kon ik er al mee fietsen. Ik kon nog maar net met mijn voeten bij de grond komen want de wielen waren erg groot. De banden zijn ook vrij dun, en daarom is de fiets dus zo licht dat hij makkelijk van de grond afgetild kan worden. Ik vind het heel fijn hoe je maar een knopje hoeft in te drukken om van een versnelling naar de andere te gaan. Er zitten 21 verschillende versnelling opties op, dus voor elk terrein en elke wind snelheid zit er wel iets bij. De remmen reageren ook heel goed, en zijn ook heel sterk. Als ik snel ga, en ik rem met de achterwielremmen, en de voorwielremmen, dan stop ik meteen. Mijn Track seizoen op school is nu over, maar Ik ga nu met de Flyers track club lopen. Er was op donderdag een meeting op een school, dus reden we daar naartoe. Toen we daar kwamen, konden we de meeting niet vinden. We hadden de coaches gebeld, maar die kwamen allemaal uit op een antwoord apparaat, dus belde we de moeder van Erica, om te vragen waar het was (Erica doet ook mee met Flyers). Ze vertelde ons dat ze een foldertje had gekregen waar in stond dat de meeting in een ziekenhuis was. We stapten de auto in, en reden naar het ziekenhuis toe (een beetje een ironische plek voor een sport club =) ) en zagen daar dat de meeting toch op de school was waar we net vandaan waren gekomen. We reden helemaal terug naar de school, en eindelijk hadden we het gevonden. Ik ben van plan met deze track club wat meer events te lopen dan alleen maar de 2400. Hier kan je kiezen, dus heb ik de 800 meter, 1500 meter, 3000 meter, de versprong, de hink-stap-sprong, en de 4x800 meter estafette. Ik weet niet of ik die allemaal mag lopen, maar ik zie het wel.

Mijn Verjaardag

2011-04-03T10:58:00.000-07:00

Deze week was het op 31 maart mijn verjaardag. Ik had me er de hele week al op verheugd, maar donderdag kwam veel sneller dan dat ik gedacht had. Die morgen was ik al vroeg op gestaan omdat ik moest oefenen voor het hardlopen. Ik was nog iets vroeger dan normaal opgestaan omdat ik nog tijd wilde hebben om cadeautjes uit te pakken. Ik zag de fiets al meteen staan, want die was een beetje moeilijk om in te pakken. Ik had deze fiets uitgezocht omdat hij er heel mooi uit zag, en omdat hij heel fijn in de winkel reed. Ik had een beetje van mijn eigen zakgeld bij gedragen om hem te betalen. We hebben hem nog niet in elkaar gezet, maar dat komt dit weekend vast wel. Ik had van Emilio een boek gekregen met allemaal vogels er in. Als je het nummer van de vogel in drukte op het kleine schermpje, dan hoorde je het geluid van de vogel. In het hele boek waren er 200 vogels, dus dat is veel waar ik naar kan luisteren, en waar ik over kan lezen. Ik had van Tante Manuela 2 magazines gekregen over het voetballen van Donald Duck. Dat is ook wel leuk om een keer in de zo veel tijd iets Nederlands te lezen. Van Opa en Oma had ik 10 stroop wafels en een film van de brief voor de koning. Jammer genoeg had ik die film al, maar de stroopwafels waren wel fijn om te hebben want die heb ik misschien al een jaar niet meer gegeten. Van oma, en de Kasbergen’s had ik nog wat geld gekregen. Ik zal nog even kijken wat ik daarmee ga doen. Ik had die dag een atoom bom op mijn Facebook pagina aan mensen die mij een fijne verjaardag wensten. Ik had die dag ook een Track meet, waar ik 4de was geworden. Dit was een van de fijnste verjaardagen die ik tot nu toe heb gehad.

2011-03-27T10:23:00.001-07:00

Deze week waren Emilio en Ik weer terug naar school gegaan. Het was wel fijn om vrienden weer te zien. We hadden ook deze week weer een track meet. Deze keer was hij bij Klein Collins, de hoge school waar Emilio en ik een paar jaar geleden ook zwommen. We gingen zoals bij elke meet weer met zijn allen op de bus. Toen we daar aan kwamen, gingen we allemaal onder de tribunes zitten omdat het best heet was buiten. Er waren kleine kamertjes onder de tribunes waar we in konden klimmen. Daar hadden we onze spullen gezet. Het was net een soort hotel. Ik zat samen met een van mijn vrienden in een “hotel kamer” met 2 kamers. We konden vanaf de kamers de hele baan zien waar wat jongens aan het oefenen waren, en aan het op warmen waren voor hun events. Toen het tijd was, klommen we met onze spullen naar boven zodat we makelijker bij onze spullen konden komen toen we klaar waren. We gingen deze keer tegen Doerre en Schindewolf lopen. Ik had de hele dag al spierpijn van het sprinten van de dag daarvoor. Ik had geprobeerd elk uur een glas water te drinken, en tussen de klassen door had ik dat ook nog gedaan, maar mijn benen deden nog steeds zeer. Het opwarmen ging dus een beetje lastig. We gingen toen het zo ver was, op de baan staan om te beginnen. Het geweer ging af, en we waren zo weg. Ik stond bijna in het midden bij de start, dus was er een grote groep mensen voor mijn. Ik nam een sprint en ging zo om ze heen. Ik was ongeveer 6de. Ik probeerde de hele race bij Ren te blijven, maar op de 2 laatste ronde lukte dat niet meer. Op het einde hoorde ik Erica steeds dichterbij komen, want de jongens en meisjes liepen samen. Ik zag haar mij bijna voorbij gaan uit mijn ooghoek, dus ging ik zo snel als ik kon over de finish. Ik liet Erica zo in het stof, want zij heeft niet zo’n goede eindsprint als ik. Ik was uiteindelijk 7de.

Track meet #3

2011-03-13T18:24:00.000-07:00

Deze week hadden we onze 3de Track meet. We waren deze week bij Klein Forest, een andere hoge school in ons district. Deze school is een van de oudere in het district, dus was de baan voor het hardlopen ook niet echt in goede kwaliteit. Er waren plekken waar de baan van af gesleten was, dus kon je het beton er onder zien. We waren al aan het opwarmen toen de meisjes er aan kwamen. Omdat wij aan het begin van het 7de uur al weg waren gegaan, waren wij er al een tijd. De andere scholen kwamen ook al aan. Deze keer waren er maar 2 andere scholen. Ik moest al weer de 2400 lopen. Met deze meet liepen de jongens en de meisjes samen, dus konden Erica en Ik elkaar goed aandrijven, omdat we ongeveer even snel zijn. Gelukkig was er deze keer geen valse start, of mensen die omvielen, dus hadden we een goede start. Ik bleef volgens mijn strategie weer achteraan, en na de eerste 200 meter toen de rest begon af te remmen, begon ik te versnellen. Ik ving zo een boel mensen, maar Erica, Ren, en Blake die lagen nog voor mij. Na een tijd kwam ik Erica voorbij, en begon ik aan Ren op te trekken. De afstand was nog te groot om er goed gebruik van te maken, maar ik probeerde mijn best. Op de laatste ronde hoorde ik Erica weer dichterbij komen, dus ging ik sneller, en ik was haar voor bij de finish. Na de race vroeg Coach Gresham of ik ook nog de 1600 wilde doen, omdat Dan niet mee zou doen. Ik wilde dat graag doen, dus ik begon aan mijn huiswerk te werken, want ik had nog 2 uur tot dat die race zou beginnen. Tussendoor aten Adri en ik ook nog Braadworst op een broodje, om onze energie op pijl te houden. Toen de 1600 eindelijk begon, was ik verast om hoe veel sneller het tempo was vergeleken met de 2400. Ren, Blake, en Erica liepen ook mee in die race. Zoals met de 2400, begon ik mensen te vangen vanaf achter. Ik haalde deze keer ook weer Erica in, maar 1 ½ ronde verder, haalde ze me weer in, en ook net voor de finish. Ik probeerde haar nog in te halen, maar dat lukt niet meer. Na zo veel rennen was ik zo moe, dat ik niet eens veel honger meer had, dus ging ik bijna rechtstreeks naar bed.

Track Meets 1 & 2

2011-03-06T10:03:00.000-08:00

Ik was vorige week wel geschreven, maar ik had hem nog niet geplaatst, dus heb ik nu het verhaal van deze week, en vorige week in een.
Deze week had ik heel hard getraind, en hadden we ook de eerste track meet van het seizoen. Blake mocht niet mee doen, dus had ik wat meer kans om te winnen. Die hele dag door dronk ik veel water bij de waterfonteintjes tussen de uren in. ’s Morgens hadden we nog wel training, maar dat was alleen zodat we konden voelen hoe snel we zouden moeten lopen tijdens de race. Het is nu fijn dat ik het laatste uur atletiek heb, dus konden we 20 minuten eerder weg dan dat school uit was. We moesten lopen tegen Hildebrandt, en Kleb. Zodra we van de bus af kwamen, liepen we de tribunes in om te wachten op onze events. Ik had de 2400, en die was als eerste, dus ik moest al meteen mijn spikes aan doen, en op warmen. Ik moest voorzichtig doen niet de spikes te krassen, want daar wordt je alleen maar langzamer van. We deden een paar warm-ups, zoals sprinten, en een rondje rond de baan lopen. Toen we er klaar voor waren, liepen we naar de start lijn toe. Wij waren de 3de 2400 race, dus moesten we eerst even wachten tot dat de 7de klas lopers gelopen hadden. Er was niet veel competitie. Er was maar een jongen van Hildebrandt, en een van Kleb, en de andere 7 (inclusief Ren en Ik) waren van Krimmel. Ik begon de race helemaal achter aan. Ren was al voor aan. Ik had helemaal niet gesprint omdat ik mijn energie wilde behouden. Het was wel gelukt, want al gouw begonnen de meeste wat af te remmen, en schoot ik ze allemaal voorbij. Het was toen nog maar een gevecht tussen de jongen van Hildebrandt, Ren, en Ik. We hadden ieder onze beurt om 1ste te zijn. Op de laatste 100 meter van de 3de ronde, was ik eerste, maar ik viel al weer gauw achter Ren. Op het begin van de 5de ronde, waren we de jongen van Hildebrandt kwijt. Op de laatste ronde begon Ren te versnellen, en kon ik hem niet bij houden. Ik liep gewoon zo snel als ik kon, en op de laatste 100 meter ging maakte ik een kleine sprint. Ik was 2de!
De week hierna, of deze week, hadden we nog een meet. Deze was heel special omdat alleen maar de top 3 van elk event er heen mochten gaan. Het was op een zaterdag, dus moest ik mijn wekker laten staan. Ik werd om 6 uur wakker, dus ik ging nog even lezen tot dat ik moest beginnen met aankleden. Het was toevallig ook Garage sale dag voor onze wijk. Ik trok mijn ren kleren aan, en nam voor de zekerheid een vest mee. Mama bracht mij naar de school waar we moesten lopen. Ik stapte uit, en mama reed weg. We hadden afgesproken om elkaar daar weer terug te vinden om half 11. Het was buiten het stadion niet echt koud, maar zodra ik binnen het stadion was, was het heel koud, en waaide het ook, omdat het een buiten stadion was. We liepen eerst naar coach toe om onze nummers te krijgen, toen moesten we onze vesten uit doen om ze op te doen. Het was echt heel koud, en de wind maakte het alleen nog maar erger. Het waaide zelfs zo hard, dat een witte zonschaduw tent omver vloog, en over het veld begon te rollen. Er waren een paar mensen die nog net uit de baan van de rollende bal staal konden ontsnappen. Gelukkig was er niemand gewond! We keken naar de andere 2400 racen, terwijl we onze spikes aan trokken. Toen we helemaal klaar waren, trokken we onze vesten weer uit, en deden we wat warm-ups op het veld terwijl we Erica de 2400 zagen lopen. Ze was zoals altijd weer eerste, dus hadden we weer wat punten verdiend. We gingen op de lijn staan, en de meneer schoot her geweer. Binnen seconden, viel een van de jongens, en rolde over de baan. Het geweer ging weer af, en we moesten toen weer opnieuw beginnen. Ik was laatste voor de eerste 200 meter, en toen begon ik weer mensen te vangen. Voor de rest van de race, liepen Ren en ik samen, en vingen steeds meer mensen. Blake was niet eens zo ver voor ons. We kwamen over de finish, en Blake kreeg 7, Ren 8, en ik 9. het was best goed, omdat het de 27 snelste lopers van het school district waren.

track

2011-02-20T08:59:00.001-08:00

Deze week was de eerste week voor het oefenen van track. We moesten gauw beginnen, want over 2 weken zouden we al de eerste meet hebben. Ik moest de eerste dag om 5:45 op staan, toen ontbijt eten, en dan moesten we er om 7 uur zijn. We werden eerst op gedeeld in onze groepen, en zonder twijfel zat ik in de 1600 en de 2400. Wij hadden ook het meeste geluk van iedereen, want we mochten elke dag komen, in plaats van de jongens in andere evenementen, die maar 2 dagen in de week mochten komen. Het was dus elke morgen weer om 5:45 op staan. Ik had daar niet zo’n moeite mee, maar Adri en Mama vonden het volgens mij iets minder. Een dag liepen we 200 meter sprints, en tekende ik steeds in het zand hoe veel we nog over hadden, omdat ik in groep 1, de snelste groep zit. Ik gebruikte ook mijn hoorloge om wat van de minder snelle mensen hun tijd te nemen. Op een andere dag liepen we rond de retentie vijver bij onze school. De heling van de top naar de bodem is vrij stijl, en daar moesten we bij elke water pijp 3 keer naar beneden lopen, en terug naar boven sprinten. We moesten dat 2 keer doen, en de vijver was heel groot, dus was dat heel vermoeiend, maar ik werd echt boos toen ik kinderen van de 7de klas maar 1 keer een sprint zag doen en dan weer verder gaan. op vrijdag moesten we eerst gaan zitten, en kregen we een voor een onze ren kleren voor de meets. Ik kreeg ook mijn kleren, en mooie nieuwe groene spikes, om mee te lopen. Ze zaten nog in de verpakking, en de spikes zelf moesten er nog in gedraaid worden. De coach kon maar een paar mensen mee nemen voor elk event, en de jongens die mee gingen kregen een vest, en ik kreeg ook een vest.

KAC

2011-02-13T12:19:00.000-08:00

Deze week hadden we bijna op nieuw een sneeuw dag. Het was rond de -6 graden, en er hingen weer ijspegels aan de stop borden. Het enige wat ons terug hield van de sneeuw dag, is dat er geen regen was voorspeld, dus konden we gewoon naar school. Al het water in de sloten en kleine vijvers was bevroren, dus met wat goude routes en een beetje geluk had ik naar school kunnen schaatsen. We moesten deze week ook wat testjes doen in atletiek om te vinden welke race en competitie we het goed zouden doen. Ik richt me zoals altijd op de 1600 meter (1 mijl), de 2400 meter (1.5 mijl) de hink-stap-sprong, en het ver springen. Het was alleen niet zo fijn om het die week te doen omdat het een beetje te koud was om buiten in een t-shirt en een korte broek te rennen, want dat zijn onze atletiek uniformen. Op Vrijdag was de KAC competitie. We mochten aan het begin van het 5de uur al weg. De cheerleaders moedigde ons aan voordat we de bus in stapten. We reden van Krimmel naar Wunderlich, een andere midelbare school in het district. We kwamen daar aan en liepen meteen de lunch hall in. Ze hadden tafels voor elke school, dus we gingen we aan onze tafel zitten. De stoelen waren allemaal verschillende kleuren. Ik deed voor een paar uur heel hard mijn best om zo veel mogelijk informatie in mijn hoofd te pompen, zodat ik klaar zou zijn voor welke vraag dan ook. Toen er nog maar een uur tegaan was, was de baterij leeg van mijn computer, dus kon ik die niet meer gebruiken om dingen op te zoeken. Toen kwam de tijd om de test te nemen. We liepen met zijn allen naar een lokaal, en namen daar de test. Ik dacht eerst dat het een soort grap was, want de vragen waren allemaal vragen die ik al een keer eerder had gehad op testen op school. Na 20 minuten was ik klaar, en ging ik nog een keer over mijn antwoorden om te checken of ik alles goed had ingevuld. Toen was de tijd om, en liepen we weer terug naar de lunch hall. Toen iedereen van alle vakken klaar waren, gingen we naar de gym voor de prijs uitrijking. De 2 jaar hier voor, had ik niks gewonnen, dus had ik niet veel hoop. Maar toen ze mijn naam roepten voor de 3rde prijs, was ik uiterst verast, maar wel heel blij. Ik kreeg een trophee, en ze namen foto’s van iedereen van onze school die iets had gewonnen. Toen we thuis kwamen, kroop ik snel in bed, want het was al erg laat

De sneeuwvrije dag zonder sneeuw.

2011-02-06T11:04:00.001-08:00

Deze week was het een hele rare week. Het was best Cool, want het bleef bijna de hele week maar een maximum van 4 graden boven 0. Iedereen had het er over dat het vrijdag ging sneeuwen. Ik geloofde daar natuurlijk niks van, want het sneeuwt hier bijna nooit. Die woensdag had ik KAC oefen les, maar die hadden ze geannuleerd omdat het te “koud” was. Ik lag bijna in een deuk, want het was echt niet koud, maar ik was tegelijkertijd wel een beetje boos omdat ik KAC leuk vind, en ik me er de hele week al op verheugd had. Op donderdag ging er weer een gerucht door de school dat we op Vrijdag niet naar school zouden hoeven van wegen de sneeuw. Daar geloofde ik echt helemaal niets van, omdat het hier nooit zo veel sneeuwt dat de wegen glad worden. Toen ik van mijn 6de uur tot mijn 7de uur liep, waren er veel kinderen aan het juichen omdat ze juist uitgevonden hadden dat we die volgende dag sneeuw vrij hadden. Als ze zo ver gingen met de sneeuw, dan zou het wel heel hard moeten sneeuwen, dus ik verheugde me op de volgende dag. Ik werd om 6:30 ’s morgens wakker, en keek uit het raam; er was geen sneeuw. Een uur later, keek ik weer uit het raam, nog geen sneeuw. Ik kwam uit bed, ging naar beneden, en keek daar uit het raam. Er was geen vlokje sneeuw te bekennen. Tot 10 uur was er geen sneeuw, en toen was het alweer te warm om sneeuw te hebben. Daar baalde ik echt van, want ik had graag die dag naar school gewild, maar we hadden een sneeuwvrij dag, zonder sneeuw; echt raar. Ik ging naar buiten, en er waren wel ijspegels aan Adri’s auto, dus die had ik er van af gehaald om naar te kijken. Voor de rest van de dag, ging ik nog even in de kou fietsen, en toen ik terug kwam stond ik onder het lekkere warme water.

De Houston Marathon

2011-01-30T13:35:00.001-08:00

Deze week gingen we voor de Houston Marathon Brett Gotcher aanmoedigen. Ik weet niet waarom, maar het was wel leuk om naar de race te kijken. Ik moest al om 4:45 s’morgens op staan om mezelf klaar te maken. Toen het 5:20 was, stonden Blake, Dan, en Blake’s vader al voor de deur. Adri en Mama waren nog niet wakker, dus liet ik een briefje achter zodat ze wisten waar ik was. We reden toen met de auto naar Krimmel, om wat andere mensen op te halen. Ren kwam er bij, en Erica en haar vriendin reden in haar vaders auto voor ons. Dat waren de enige jongens en meisjes van onze leeftijd, de rest was allemaal jonger. Toen we door de kleine straatjes van Down Town reden, raakten we de rest van de groep kwijt, dus moest Erica’s vader in het adres nog een keer invoeren, zodat we hem konden volgen. Gelukkig kwam het allemaal goed uit en waren we er snel. We kregen toen van de coach een tasje met 2 T-shirts, en 2 aluminium folie ballonen die je op moest blazen, en dan tegen elkaar moest slaan om geluid te creëren. Toen iedereen klaar was, liepen we naar de 7 mijl lijn om daar aan te moedigen. We stonden daar voor een tijdje, en toen kwamen er 6 of 7 mensen tegelijk over de brug heen lopen. Brett Gotcher was er een van, dus sloegen we allemaal met onze ballonnen, en riepen we zijn naam. We liepen daarna weer terug naar waar we onze spullen hadden gelegd, en speelde daar American-football. Toen kwamen de lopers er weer aan, dus gingen we onder de brug staan waar we eerst naast stonden, om te wachten tot Brett voorbij zou komen. Hij was niet meer als eerste. Hij kwam als #5 de bocht om en we riepen allemaal zijn naam. Het klonk extra hard omdat we onder de brug zaten. Niet lang daarna, zaten we weer in de auto op de weg terug. Het was pas 11 uur toen ik thuis was, maar het voelde als 3 uur ‘s middags.

2011-01-23T10:46:00.001-08:00

Op school hadden we op vrijdag een motivatie spreker op school die een presentatie gaf. We hadden hierdoor een extra lang 1ste en 2de uur. Ze waren allebei 62 minuten, in plaats van 49 minuten. Het jammeren vond ik dat het 3de uur maar 27 minuten was, en dat is mijn favoriete les uur. Het eerste uur had ik Algebra, dus dat was wel handig want dan kon ik al mijn huiswerk in de klas doen, en nog een beetje met de nieuwe rekenmachines werken die nu een beetje als computers werken. Het 2de uur was het een inhaal dag, en ik had alles al af, dus had ik met Bradley een Teken oorlog gehouden, maar daar werden we al gauw moe van, want 62 minuten lang tekenen word ook een beetje saai. We hadden voor de rest van het les uur leuke Wetenschap’s animaties bekeken, en gespeeld. In mijn 3rde uur wetenschap klas, leren we nu over topografie. We leren nu over hoe we kaarten moeten maken met contour lijnen, en hoe we die moeten beschrijven met nummers. We kunnen nu eilanden tekenen en met lijnen de hellingen aangeven. We hadden op donderdag een heel leuk experimentje gedaan. We moesten een liniaal pakken, en elke centimeter moesten we een streepje zetten op een plastic doos, met een berg model er in. We liepen er toen steeds 1 cm hoger water in lopen, en dan tekende we de lijn waar het water het land raakte. We bleven steeds doorgaan, tot dat het hele eiland was bedekt. Het resultaat was een kaart van contour lijnen. Het begint hier eindelijk een beetje af te koelen. Het koudste wat we overdag’s tot nu toe hebben gehad is -1 graden Celsius, maar het heeft hier nog niet gesneeuwd, en ik denk dat het dit jaar ook niet gaat sneeuwen.

4 daagse weekend

2011-01-16T13:34:00.000-08:00

We hebben deze week 4 dagen vrij. Ik had er niet zo veel zin in omdat ik het nu leuk vind om naar school te gaan, en nieuwe dingen te leren. We zouden vrijdag vrij krijgen, en dan hoefde we niet meer naar school tot de volgende week dinsdag. Ik had op vrijdag mijn telescoop weer tevoorschijn gehaald om naar de maan te kijken. Ik heb nu een best goede telescoop, en op zijn best, zou ik makkelijk de kraters van de maan kunnen tellen als ik daar de tijd voor had. Ik vind het nog steeds fascinerend hoe er gewoon een gigantische bal steen om de aarde heen vliegt. Ik kon wel mooi de kraters zien, maar het was die dag een beetje te bewolkt om naar stèren te kijken zonder storing. Op zaterdag had Blake weer een feestje bij hem thuis. Ik was als eerste aangekomen, en we gingen even een stuk van een Franse film kijken. Blake en Ik gingen daarna met een van zijn poezen; Kia, spelen. Blake had een stok met een touwtje er aan waar een pluizig bolletje aanvast zat, en als je dat dan in de lucht hield, dan sprong Kia er achter aan, en maakte soms ook een koprol in de lucht. Na enkele minuten kwamen de andere vrienden er ook aan, en speelde we Call of Duty Black OPS tegen elkaar. Ik was daar helemaal niet goed in natuurlijk, dus ik verloor steeds. Later kwam de pizza, en keken we een film met zijn allen. Na dat die film over was, ging de rest de film Legion kijken, en die vond Ik, Ren, en Dan te eng, dus gingen we in Blake’s kamer een Race spel spelen. Om de 5 minuten hoorde we iedereen gillen, en dat bracht ons tot een idee. Dan zou achter de bank langs sluipen, en dan tevoorschijn springen om een van de jongens te laten schrikken. Het was een kompleet succes, en hij kwam achter dan aan rennen, en toen wilde hij de film ook niet meer zien.

week na de kerst vacantie

2011-01-14T12:54:00.000-08:00

Deze week waren we weer terug op school. KAC is er ook weer end dit jaar had ik weer een plek op het wetenschap’s team gescoord. Uit de 50 vragen, had ik er 48 correct, en dat was de meeste van iedereen uit de hele school die de test hadden gedaan. Er waren 3 mensen gekozen voor elke leeftijd Groep. De 2de meeste vragen was 42 uit 50. We leren nu in wetenschap over sterren, en het heelal. We leren ook over de verschillende soorten golven, zoals X-ray’s, Gamma rays, en licht. Deze vrijdag waren er maar 7 mensen in elk les uur, omdat er veel mensen in de band zitten. Het was dus lekker stil, en konden we zelfs in het 2de les uur naar liedjes luisteren van iemands IPod omdat de juf daar heel aardig is. Op elke woensdag na school, gaan we oefenen in een ander lokaal, dat is wel leuk. De eerste keer kregen we popcorn en iets te drinken, we kregen ook nog werk boeken om vragen in te oefenen. Zo rond februari Gaan we naar de echte test toe, die dit jaar op Wunderlich is. Deze week Gaan alle kerst decoraties. De Kerst bomen, en sneeuw bol die gaan de kliko in, omdat ze stuk zijn, en we gaan dan volgend jaar weer nieuwe kopen. Vandaag was Jack ook nog komen spelen. Ik had hem een hele tijd niet gezien omdat hij voor de kerst vakantie naar Schotland was gegaan. Hij kwam pas vorige week woensdag terug. Ik moest snel nog even lopen voordat hij kwam, en het was redelijk koud buiten. Het was koud genoeg om mijn oren gevoelloos te laten, dus dat was een heel raar gevoel. Ik was lekker onder warm water gaan staan, zodat ik het ijs van mijn oren kon smelten =) .

Oud en Nieuw

2011-01-02T12:13:00.000-08:00

Dit jaar was ik voor oud en nieuw het meeste bij Blake. Ik ging eerst even hardlopen, en daarna reden we naar Blake toe. We gingen met zijn ouders en zusje eerst bowlen. Ik had al een hele lange tijd niet meer gebowld, dus ik wist niet of ik het wel leuk zou vinden. We hadden de baan voor 2 uur gehuurd. Blake ging als eerste, ik als tweede, zijn moeder als 3de, zijn zus als 4de, en zijn vader als laatste. In de eerste paar rondes was ik laatste, maar toen trok ik snel op. Ik had het spel geëindigd met 2 strikes vlak achter elkaar. Het 2de spel wat we hadden gespeeld was ik als 3rde geëindigd. We reden hierna weer naar huis, en speelde even op de Xbox360 voordat de olie in de fondue pot klaar was. Blake’s moeder had stukjes vlees in een kom gedaan, en had ook nog mozzarella blokjes op een plaat gelegd om te frituren. Het was allemaal heel lekker, maar Blake’s zusje wilde al weer gauw naar buiten om vuurwerk af te steken. We liepen naar buiten, en om te beginnen hadden we een vuur fontein aangezet, en daarna hadden we een cilinder met verschillende soorten vuurwerk aangezet. Nadat die uit was, bleef hij nog een lange tijd in brand staan, dus gebruikte we het vuur daarvan om het andere vuurwerk aan te zetten. Toen al het vuurwerk op was, gingen we nog als toetje chocolade fondue eten, en daarna kwam mama mij ophalen. Thuis hadden we ook nog vuurwerk, en oliebollen die Adri had gemaakt. Toen het eindelijk 2011 was, gingen we buiten vuurwerk afsteken. Er was een buis waar je bollen vuurwerk in moest stoppen, en dan werden ze de lucht in ge schoten, en dan explodeerde het. Aan de bollen zat een lange draad om het ze aan te steken, dus Adri had er een aangestoken voordat hij in de koker zat. Hij had toen aan het vlammetje zijn hand verbrand en liet hij de bol vallen. 2 seconden later explodeerde het en vlogen er overal gekleurde vonken naartoe. We hadden flink geluk gehad, want Emilio was weg gelopen, en ik was achter de sneeuwbol in de tuin verstopt. Adri had maar een licht brandwondje van het vlammetje, maar hij was ook gelukkig op tijd weg gekomen. Ik wens iedereen een gelukkig en leuk 2011!

130 Kerst vacantie regels

2010-12-27T15:23:00.000-08:00

We hadden voor kerst veel lampjes buiten op gehangen. We gingen de garage in om te zien wat we hadden, maar het was een hele rotzooi, dus moesten we door de hele garage graven om de lampjes te vinden. We hadden netten vol met gekleurde lampjes voor in de struiken, en die hadden we als eerst uitgevouwd op het gras gelegd. Toen pakte we de ijspegel lichtjes. We hingen die met een trap onder de dak rand, en zo om de rand van het huis. We hingen daarna de netten met gekleurde lampjes in de struiken rond het huis. Er waren ook nog lampjes in de vorm van bomen, dus de hadden we in de voortuin opgezet. We hadden voor de voortuin ook een grote opblaasbare sneeuw bol waar een Kerstman, en een sneeuwpop bij een boom stonden. het sneeuwde ronde bolletjes piepschuim daarbinnen. Emilio en ik stonden er een tijdje naar te kijken, en wenste dat het hier ook zou sneeuwen, maar dat gebeurde niet. Als laatste hadden we ook nog een projector die op de garage deur iets uitbeelden, maar we moesten even tot die avond wachten om te zien of hij wel helemaal scherp was gesteld. We hadden ook binnen de kerstboom opgezet, maar het was best jammer want een paar series aan lichtjes die waren kapot, dus ging de hele string uit. We keken een uur rond de boom of we wat zwarte lichtjes konden vinden die vervangen moesten worden, maar goed was dat niet gelukt. Het was toch het laatste jaar voor die boom, dus hadden we desnoods even een normale string lichtjes om de boom gewikkeld, en je zag er niks van. We moesten nog een paar dagen wachten tot kerst, en waren we dus vaak buiten aan het spelen met Emilio’s piepschuimen vliegtuigjes. Als je de vliegtuigjes hard genoeg gooide, dan vlogen ze in een looping. Op een van de dagen, waaide het heel hard, en had ik mijn vliegtuig gegooid, en hij vloog omhoog en bleef maar verder weg vliegen. Emilio en ik scheurde er achteraan, en ongeveer 50 meter verder kwam hij landen in een tuin. De vliegtuigjes kwamen ook vaak in een boom terecht, en dan moesten we er stokken naar gooien om te proberen de vliegtuigjes uit de boom te mikken. We waren een paar dagen voor kerst naar World markt geweest; een winkel waar ze spullen van over de hele wereld verkopen. We hadden daar een beetje rond gekeken, en vonden toen stroopwafels uit vlijmen! We hadden er geen mee genomen omdat ze zo ontzettend duur waren, maar ze zagen er wel heel lekker uit. We keken daar nog meer rond voor cadeautjes voor Emilio, en Adri. Zelf had ik molentjes gekocht van mijn zakgeld, en als je een knopje induwde, ging het molentje draaiend en kwamen er vonken vanaf, omdat er flint aan het molentje zat, en de basis was van ijzer. Ik had er een voor mij, en een voor mijn juf van wetenschap gekocht, want ik wist dat ze dat soort dingen leuk vind. Voor Adri had ik een houten kikker uit Indonesië gekocht, en als je met het houten staafje over zijn rug strookte, dan maakte het een ritselend geluid van een kikker. Voor Emilio waren we nog naar Toys R US gegaan om voor hem iets leuks uit te zoeken. Voor hem hadden we iets van Zhu Zhu pets gekocht. Dat zijn (voor wie het nog niet weten) hamsters die op batterijen door een doolhof aan kamers kunnen lopen die je zelf moet kopen. Emilio is daar helemaal gek van, dus hadden wij een hamster boot voor hem gekocht. Als laatste waren we nog naar een zaak voor Barbara gegaan, en hadden we een pinguïn doosje uitgezocht waar je dan zelf nog 5 dingen in mocht doen, zoals make-up, kaarsjes, of puim stenen. De dag daarna waren we ook nog even naar de bouwer van ons nieuwe huis gegaan om te kijken hoe ver hij de plannen had, en wat Adri en mama nog wilde veranderen op de onderste verdieping. We reden daarna naar een winkel zonder mama, om wat voor haar uit te zoeken. Emilio had een kaneel kaars uitgezocht, en ik had vanille kaarsjes uit gezocht. We waren die week ook nog even naar het Chinese deel van Houston geweest om iets voor Barbara te kopen. Emilio had een pinguïn uitgezocht die op zon energie begon te dansen, en Adri had een budha uitgekozen als een cadeautje wat ik kon geven. Toen het eindelijk kerstmis was, waren er veel cadeautjes onder de kerstboom. Er waren grote cadeaus, en hele kleine cadeautjes. Emilio’s cadeautjes waren er nog niet onder omdat Emilio in het verleden veel op de cadeautjes zat te kijken om te zien welke van hem waren. Hij had de dag voor kerst veel onder de kerstboom gelegen om te herinneren welke cadeautjes er waren, en toen op kerstdag wist hij precies welke van hem waren, omdat er nieuwe cadeautjes bij lagen. Die avond waaide en stormde het heel hard en het waaide zelfs zo hard dat de sneeuwbol in de voortuin er bijna uitgerukt werd. Adri had mama 5 minuten geleden weg gestuurd om chinees eten te halen, want we hadden die hele dag appeltaart gebakken. We hadden er in totaal 4 appeltaarten gebakken! Als de sneeuwbol er uit zou waaien, dan zou ik snel naar buiten rennen om hem tegen te houden. Ik had mijn jas en schoenen al aan, maar de sneeuwbol die bleef waar hij was. Toen Adri thuis kwam, was hij helemaal nat. terwijl we aan het eten waren, hoorden we de wind om het huis brullen, en een keer in de zoveel tijd was er een forse flits. Ik vroeg me af hoe de Kerstman het had met die storm, dan zouden alle cadeautjes vast wel nat worden! In bed probeerde ik zo snel mogelijk, en zo lang mogelijk te slapen, maar dat lukte natuurlijk niet. Rond 9 uur de volgende ochtend werd ik wakker, en dat is al heel wat, want het lukt mij normaal niet om uit te slapen. Ik keek uit het raam, en het was helemaal stil. Ik hoorde geen auto’s, en geen fluitende vogels. De enige manier hoe ik wist dat de tijd niet stil was gaan staan, is dat de bladeren met de wind mee zwaaiden. Ik bleef nog even in mijn kamer tot dat we gingen ontbijten. Na het ontbijt kwam Barbara aan, en konden we het kerst spel gaan spelen. Er warden bakjes snoep en m&m’s op tafel gezet, en er kwamen nog wat tandenstokers op tafel voor de klusjes die we moesten doen tijdens het spel. Eerst gingen we nog even met Debby praten die vanaf Nederland belde. Toen konden we het spel beginnen. We moesten om de beurt een dobbel steen gooien, en om in het spel te komen moest je een 6 gooien. Na 3 rondjes gooien had mama eindelijk een 6 een paar minuten later volgde Barbara met een 6. Al snel werd het eerste cadeautje uitgezocht, en hij was voor Emilio. Iedereen keek naar hem terwijl hij het papier van de vorm afscheurde het was een bed en dekentje voor zijn Zhu Zhu pets. Hij gilde meteen: “Yay! Zhu Zhu pets!” toen hij het logo met de hamster zag. Na Barbara, kwam Emilio ook het spel in, en daarna volgde ik. Het duurde nog een hele tijd; ongeveer 10 minuten, tot dat Adri ook het spel in kwam. Tegen de tijd dat Adri het spel in kwam, was mama al bijna in haar 2de ronde rond het ganzenbordt. Als je op een sticker vakje kwam met een cadeautje, moest je een cadeautje van onder de kerstboom pakken, en geven aan de persoon voor wie het was. Als je op een muziek noot kwam, dan moest je een liedje zingen, maar daar waren we het allemaal gauw zat van, dus mocht je kiezen of je een vraag wilde beantwoorden, of een liedje wilden zingen. Als je op het hoedje terecht kwam, dan mocht je ook een vraag beantwoorden. Als je de vraag fout kreeg, dan moest je een beurt overslaan. Als je op een hamer vakje kwam, dan moest je een klusje doen. Je kon kiezen tussen 2 klusjes. Met de eerste moest je een rietje pakken, en daar door zuigen om m&m’s van het ene bakje naar het andere te slepen. Met het 2de klusje, dan moest je eerst je pinken gebruiken om het eerste tanden stokertje op te pakken, dan je ring vingers, dan je middel vingers, en zo doorblijven gaan tot dat je alle vingers had gehad. Als laatste was er nog het pepermunt stokje en als je daar op lande, dan mocht je een snoepje pakken. Ik kreeg als laatste mijn eerste cadeautje, en het was een spaarpot die door illusies net leek je geld kleiner te maken, want er zit ook een trechter in die tot heel klein een kleiner doosje in loopt. Mijn 2de cadeau was een grote bal, groter dan je hoofd, waar een hele doolhof in zat waar je met een klein ijzeren balletje doorheen moet gaan. Als derde kreeg ik het spel “ticket to ride”. Het spel is een beetje zoals de kolonisten van Catan, maar je kan het ook met zijn 2en spelen en het is met treinen. Emilio kreeg voor zien Zhu Zhu pets ook een pizzeria. Als je er plastic pizza doosjes op een lopende band legde, en er kwam een hamster aan, dan begon de lopende band de pizza naar een motorfiets te brengen, en dan kon de hamster de pizza weg gaan brengen. Mama en Barbara hadden allebei een Koreaanse grill gekregen om op te koken, en Barbara had ook nog een pakketje met kruiden mixen gekregen, en een Koreaanse kook DVD. Adri had zijn kikker gekregen van mij, en van Emilio had hij een budha in een waterbol met glitter gekregen. Ik had ook nog een huisje voor de trein baan gekregen, en een MP3 speler. Na een tijdje had ik uitgevonden dat de MP3 speler ook radio had, en dat hij radio kon op nemen. Het laatste cadeautje van kerst was een spel voor de Wii voor mama. De hele rest van de dag hadden we met onze nieuwe spelletjes gespeeld. Ik was met de perplexus gaan spelen. Het begon makkelijk dus dacht ik: oh dit heb ik zo uitgespeeld, maar toen bleek het dat het veel moeilijker wordt, hoe verder je komt. Ik was een keer tot obstakel nummer 99 van de 100 gekomen, en toen was ik van de rand af gevallen. Het lukte mij niet meer om tot 100 te komen voor de rest van de dag. Die avond gingen we steen grill gourmetten. Er was rund vlees, zalm, kalkoen, varkens vlees, garnalen, en zelfs haai! Ik had de haai geprobeerd, en het smaakte wel lekker, maar alleen smaakte de structuur als of iemand er een stuk tapijt in had gebakt. Adri had de haai ook geprobeerd en vond ook dat hij de vorige keer beter was. De stukken rund vlees waren heel lekker met een stukje ui en honing barbecue saus. Die avond konden we goed met een volle maag slapen. De volgende dag gingen Emilio en ik het bord spel spelen wat ik had gekregen. Het duurde even voordat we het konden spelen omdat het onze eerste keer was, maar daarna was het een heel leuk spel. Het spel is gebaseerd in europa, dus Nederland en Amsterdam stonden ook op het bord. Je moest met je treinen van stad naar stad gaan om een route te maken van een punt tot een ander wat je op een getrokken kaartje had. Uiteindelijk had ik gewonnen, maar het was nog maar een oefen spel. De volgende keer gaan we voor de echt spelen. Na dat we het spel hadden gespeeld hadden we samen perplexus gespeeld. Ik moest Emilio nog wel een beetje helpen, en viel hij er al snel van af, maar hij werd steeds beter. Die avond aten we nog een keer gourmet, maar hadden we niet meer zo veel over. Het brood was helemaal hard geworden, maar Emilio en ik aten het nog steeds lekker op. ik had nog honger na dat we klaar waren, maar je hoeft je ook niet elke dag vol te eten, dacht ik. We keken die avond ook nog stargate, een serie waar we net mee begonnen zijn. Ik weet niet of ze het ook in Nederland uit zenden, maar ik meen het wel eens eerder in Nederland gezien te hebben, of misschien was dat iets anders...

Bijna Kerst

2010-12-12T14:40:00.001-08:00

Deze week was in mijn 3rde uur wetenschap’s klas bijna niks te doen. Omdat ik er zo goed in ben, was ik met mijn opdrachten al 10 minuten eerder dan de andere kinderen klaar. Ik kon dus lekker op mijn gemak het lokaal door lopen om anderen te helpen. Het was net alsof ik een soort 2de lesgever was. Het was bijna elke dag, en als ik niets te doen had, dan ging ik alvast aan huiswerk, of de dagelijkse opdracht van de volgende klas werken. Op dinsdag waren we in het laatste uur atletiek, races aan het doen op plastic platen met wielen er onder. We moesten elkaar heen en terug duwen. De jongen die mij moest duwen had mij een beetje te hard geduwd voor hoe zwaar ik was, dus vloog ik zo over de kop. Ik had toen op mijn knie een schaaf gekregen. 3 dagen later bij het zelfde les uur hadden we een vrije dag dus mochten we doen wat we wilden. Blake en ik hadden eerst samen een mijl gelopen, maar toen was Blake gestopt, en liep ik nog 2 mijl er bij. Ik had in totaal 3 mijl gelopen in een les uur. Ik had toen nog tijd over om even met de rest voetbal te spelen. Ook had ik in rekenen en wetenschap een test, maar op allebei had ik een vraag gemist. We hadden vandaag eindelijk de kerst boom op gezet; de kleine. We hebben er weer de lampjes in zitten die gaan bubbelen als ze warm worden, en Emilio en ik hadden de kerstballen en slingers in gehangen. We hadden ook de “sokken” aan de schoorsteen gehangen, en de lichtjes buiten aan de dakrand gehangen. Adri was aan het opnemen, dus konden we de grote kerstboom nog niet op zetten. Misschien doen we dat vanavond. We hebben niet meer zo veel tijd tot dat kerst er is. Nog maar 13 dagen!

Sinterklaas

2010-12-05T17:59:00.000-08:00

We waren gisteren weer naar stukken land gaan kijken voor het huis, maar hadden nog niets gevonden. Toen we terug kwamen waren we naar Chili’s gegaan om wat te eten. Emilio en ik hadden spare ribs en frietjes gedeeld, en ik had als toetje nog een witte chocolade cake met ijs getrakteerd van mijn zakgeld. De volgende dag was het Sinterklaas, maar ik dacht niet dat we cadeautjes zouden krijgen. De volgende dag keek ik naar beneden naar de openhaard, maar er waren geen cadeautjes, dus bleef ik lezen tot 9 uur wanneer ik met Emilio kan spelen. Ik had mijn Lego Ferrari vrachtwagen die ik ooit van papa voor mijn 9de of 10 verjaardag had gekregen, mee genomen om mee te spelen. Emilio wist zeker al overall van en zij dat hij om 3 uur in de nacht wakker was geworden om te kijken of er cadeautjes waren. Hij had toen gevonden dat ze in de ronding van de trap lagen wat van boven niet makkelijk te zien was! We bleven maar wachten tot dat Adri en mama eindelijk uit hun kamer kwamen. We gingen toen lunchen, en hierna konden we eindelijk de cadeautjes open maken. Als eerste hadden we de “zak van Sinterklaas” open gemaakt, en vonden 4 cadeaus. Ik had een boek gekregen van oma en Oma Andrean wat het gevolg was op het beroemde boek, De Brief Voor de Koning. Emilio had een bulldozer van lego gekregen. We hadden beide ook nog een chocolade letter gekregen! Emilio en ik hadden ook allebei een belletje gekregen om aan de deur te hangen voor het kerst seizoen. Emilio had ook nog 4 kleine stockings; die sok die je aan de openhaard hangt, gekregen voor zijn knuffels. Ik had ook een Yo-Yo gekregen waar ik de hele rest van de dag mee had gespeeld. Wie wist dat zo’n lang geleden ontworpen idee, zo veel plezier op zou kunnen leveren!

Thanksgiving

2010-11-28T12:05:00.001-08:00

Deze week hadden we de hele week vrij omdat we thanksgiving hadden. We hadden bijna de hele week buiten gespeeld met de kinderen uit onze straat. We hadden verstoppertje gespeeld en hadden ook rond gefietst. Het weer bleef wel lekker koel dus we gingen niet zo snel zweten. Adri had op donderdag ook kalkoen klaar gemaakt met als vulling paprika ui en gehakt balletjes. De kalkoen was best groot, dus we hadden hem eerst een paar uur in een grote pan zout water laten staan. Toen we klaar waren om hem te bakken, stopte we de vulling er in, en ging hij de oven in. Naar een paar uurtjes konden we er lekker van smullen. We hadden hem echt niet de eerste dag op, maar ik had ergens gelezen dat de man die de meeste hotdogs in een maaltijd op kon eten, zou proberen om voor thanks-giving een hele kalkoen op te eten. Ik vraag me af of het hem gelukt is. De tweede dag hadden we lapjes vlees van de kalkoen gesneden om die zo op te eten, en als toetje had ik ook nog limoen taart gemaakt. En op de derde dag hadden we de overige stukken kalkoen in een rijst gerecht gebruikt. We zijn ook nog dit weekend voor een nieuw huis gaan kijken om naar te verhuizen. Ik weet niet echt waar om, maar ik vind het niet erg zo lang ik maar naar Klein Oak ga (de hogeschool waar al mijn vrienden ook naartoe gaan). We hebben al een best mooie wijk gevonden die nog in de groei is. We gingen eerst voor een nieuw huis in de wijk kijken, maar dat kon niet omdat de wijk al helemaal volgebouwd is. Het mooiste huis waar we waren gaan kijken had ook een kleine bioscoop in het huis, maar die zouden we echt niet kunnen kopen want die koste meer dan 1 miljoen dollar!

experimenteren in de klas

2010-11-21T11:11:00.000-08:00

Op vrijdag hadden we in wetenschap klas weer een hele leuke dag. Als eerste had de juf een stuk koolstofdioxide in vaste vorm in het water gegooid, en daar had ze ook wat zeep bij gestopt. Toen begon het te bubbelen, en kreeg iedereen een hand vol bubbels. Als je de bubbels knapte, dan kwam er koolstofdioxide gas uit. Het was wel leuk om even mee te spelen. Hierna had de juf een lucht schieter, en schoot de lucht door de klas heen. Als er dan zo’n bal lucht tegen je hoofd aan kwam, vlogen je haren overal naartoe. Ik werd voor een experimentje uitgekozen om te helpen. Naar enkele seconden besefte ik dat ik liever niet uitgekozen zou willen worden. De juf had water in een bekertje gegooid, en ik moest voorover staan. toen de juf het bekertje omdraaide, kwam er niks uit. het water was verhardt door een stof die al in het bekertje zat! Ik ging weer snel zitten. De juf had ook wat alcohol in een plastic cilinder gedrupt, en toen had ze de alcohol mooi verspreid. Ze gooide er een lucifer in en er kwam een ring van blauw vuur van onder naar boven, en de cilinder uit. ze had iedereen laten voelen, en de cilinder was heel warm. Voor dat we de alcohol in brand hadden kunnen steken, moesten we iets van 10 lucifers gebruiken omdat de cilinder zo lang was, dat bij de tijd dat de lucifer de bodem aanraakte, was hij al weer uitgewaaid. Als laatste gingen we naar buiten met een fles diet-CocaCola. We hadden ook een pakketje pepermunt Mentos mee genomen. We hadden de fles opengemaakt, en op straat gezet. De juf stopte gauw een half pakje Mentos in de fles, en de cola spat omhoog. Het regende toen weer naar beneden en ik was er bijna onder gaan staan om iets te drinken, maar dan waren mijn kleren helemaal plakkerig geworden!

Tanden Trekken

2010-11-14T18:15:00.000-08:00

Ik moest deze week mijn tanden laten trekken. Ik had er helemaal geen zin in, maar het was een bet plan dan van de vorige orthodontist, die mijn kaak door wilde zagen, en dan naar voren wilden plaatsen. Ik mocht ook lekker uitslapen, en hoefde niet naar school. Om 9 uur s'morgens, waren we aan gekomen. We moesten even een tijdje rond rijden om het te vinden, maar uiteindelijk lukte het. We zaten op het bankje te wachten, en elke keer dat de deur open ging schrok ik omdat ik dacht dat het mijn beurt was. Toen het wel mijn beurt was, mocht ik op de stoel gaan zitten om te wachten. De dokter vroeg of ik lachgas wilde hebben, maar ik zei nee, want daar zou ik alleen nog meer last van gaan krijgen. Na een tijdje kwam de doctor weer en gaf hij mij een blinddoek. Hij zou mij wel vertellen wat er zou gebeuren, maar ik vond het nog steeds niet zo fijn om bijna niets te kunnen zien. Ik had verwacht dat ze wat gel in mijn mond zouden doen om mijn tandvlees te verzachten, maar dat deden ze niet. Ik moest door 2 prikken in mijn wangen, en 2 in mijn tandvlees verduren. Toen kon ik eindelijk even relaxen. Toen ik mijn boven lip aanraakte, voelde ik helemaal niks. Toen alles goed verdoofd was, kreeg ik nog 2 prikken in mijn gehemelte, voordat ze konden beginnen. De tandarts pakte een tang, en pakte de tand goed vast. Hij duwde langzaam, mijn tand eerst naar links, en toen naar rechts. Het deed helemaal geen zeer, maar ik hoorde wel wat kraken. Na dat hij dat hij ongeveer 8 keer op en neer was geweest, stopte hij. Ik vroeg of de tand er al uit was, en het was zo! Ik had her helemaal niets van gevoeld, behalve het kraken, maar het deed helemaal niet zeer. De 2de kies duurde ietsje langer, maar uiteindelijk was die er ook zonder pijn uit gekomen. Ik moest voor de rit naar huis een gaasje in mijn mond houden voor het bloed. Ik mocht de tanden mee nemen naar huis. Voor de eerste dag mocht ik wat yoghurt eten, en een milkshake. De milkshake was moeilijk door het rietje naar boven te krijgen, want ik kon mijn bovenlip niet gebruiken om een vacuüm te maken. Tanden trekken heeft zijn goeden en slechte vervolgen!

Tandarts

2010-11-07T16:58:00.000-08:00

Het bleek deze week dat mijn tanden niet getrokken hoefden te worden. Eerst dacht ik dat ze mij gewoon twee prikken in mijn mond zouden geven, en dan de tanden er uit trekken, maar u blijkt het dat ik een algehele verdoving moet hebben. Ik vind dat niet fijn, want dan voel ik er niks van, maar dan voel ik me ook de hele rest van de dag vervelend. Adri is nu aan het regelen of we echt well dat moeten doen. Het zou ook slecht voor mijn loop conditie zijn, want dan komt er allemaal troep je lichaam binnen, maar ik moet nu volgende week maandag tanden laten trekken. Het enige positieve, is dat ik dan die hele dag niet naar school hoef, maar zelfs als dat had gemoeten, was ik vast wel minstens 3 keer door de dag heen in slap gevallen tijdens de les. Deze week hadden we ook in wetenschap’s klas weer wat leuks gedaan. We mochten het lokaal door lopen en kleine testjes uitvoeren, en dan moisten we beantwoorden of het testje een nieuwe substantie vormde, of niet. Een paar dingen die we mochten doen is een Lucifer aan stekken, een lichtgevend bandje bekijken, en alkaseltzer in water gooien. Ik ben nu pas weer naar de orthodontist geweest, en daar heb ik een metale stang in mijn mond gekregen, die in een boog loopt over mijn gehemelte. Mijn tong doet nu best zeer, want als ik eet dan komt er steeds eten om heen gewikkeld, en dan moet ik dat wegduwen want anders zit mijn mond helemaal vol. ik dus spierpijn in mijn tong, we een beetje een raar gevoel. Deze stang heb ik omdat als mijn tanden er uit zijn, dan moeten die kiezen op hun plek blijven, anders heb ik weer te wijnig ruimte. Voor de rest kunnen ze nog niets doen tot dat de tanden er uit zijn.

Halloween weekend

2010-10-31T13:37:00.001-07:00

Dit weekend is heel leuk geweest. Ik had eerst op vrijdag een feestje van Erica, en op zondag was Halloween. Na school, bracht Adri me naar Erica’s huis, waar ik mee mocht helpen met wat dingen klaarzette voor het feestje. Ik mee geholpen om muziek uit te kiezen, en om de cupcakes te maken. Erica’s zusje had een Cavia, en als je die op de trap zette, dan spong hij helemaal zelf naar boven, en liep zo zijn kooi in. Een half uur later kwamen de eerste 2 mensen. Een had een voetbal meegenomen, dus hadden we buiten voetbal gespeeld. Er kwamen steeds weer wat meer mensen, dus we hadden elke keer weer nieuwe mensen op ons team. Na drie kwartier voetballen, wilden we het zwembad in. Het begint hier redelijk koel te worden, dus hadden ze het zwembad tot 80 graden Fahrenheit verwarmd. Ik wilde me net om gaan kleden toen ik merkte dat ik mijn zwembroek was vergeten. Ik had Adri gebeld, en die zei dat hij er aan kwam. Ik bleef dus even op de oprit pizza eten, tot dat Adri er aan kwam. Ik ging toen het zwembad in, en kletste we met elkaar in het bubbelbad. We gingen toen het zwembad in een spelde we een soort tikkertje in het water. Het zwembad had ook een waterval waar we met zijn allen van af sprongen. Erica’s moeder had een paar actie foto’s gemaakt van ons terwijl we in de lucht waren. Buiten het feit dat ik mijn zwembroek was vergeten, was het een super leuk feest. Vandaag is het Halloween. Emilio en ik hadden vanmorgen onze pompoenen uit gehold, en er gezichten en zinnen in gesneden. Vanavond doen we er lichjes in, en mogen we langs mensen hun huizen om snoep te halen. Ik zou het leuk vinden als ze in Nederland ook Halloween hadden, maar daar hebben ze Sint maarten voor ;) .

100ste post!!!

2010-10-24T09:12:00.000-07:00

Jammer genoeg is het Cross Country seizoen nu over. Het fijne daarvan is, dat ik niet meer zo vroeg hoef op te staan. Normaal moest ik om 6 uur wakker worden, en dan reden we om tien voor 7 weg. Nu kan ik zo rond 7 uur op staan. Het is iets minder fijn omdat ik u in mijn vrije tijd moet trainen om mijn conditie op pijl te houden. Ook zie ik sommige mensen die op het team zaten niet meer zo veel. Om het eind van een fantastisch seizoen te vieren, mochten we op maandag eten en drinken mee nemen om s’morgens met zijn allen te ontbijten. Adri het een DVD gemaakt waar alle foto’s van de meets op stonden zodat we die konden kijken tijdens het ontbijt. Ik vond deze video wel mooier dan die van vorig jaar omdat er bij deze video ook film zat, in plaats van alleen maar foto’s. Na het ontbijt ging de rest van de dag gewoon normaal verder. Deze week in het atletiek uur, mogen we doen wat we willen, maar omdat ik mijn conditie dan nog goed moet houden, loop ik gewoon 2 mijl. Ik vind het echt heel fijn dat Atletiek mijn laatste uur is, want als ik eens een dag meer zou willen lopen, dan zou dat gewoon kunnen omdat ik dan niet moet haasten naar mijn volgende klas. Het begint hier eindelijk wat koeler te worden. Het is hier nu ongeveer Nederlands zomer weer. Het is bijna elke dag lichtjes bewolkt, met een temperatuur rond de 28 graden Celsius. Emilio en ik spelen elk weekend met de Aquaplay, want het is niet zo heet dat de mussen van het dak af vallen, maar het is ook weer niet zo koel als binnenshuis. Ik kan niet wachten tot de winter, want dan is het hier pas echt lekker. We zouden misschien sneeuw kunnen krijgen, maar dat geloof ik niet.

District 2010

2010-10-17T13:42:00.000-07:00

Deze week hadden we eindelijk de laatste meet van het seizoen. Iedereen mocht tien minuten eerder de klas uit om naar de meet te gaan. Ik heb als laatste uur atletiek, dus ik hoefde het hele uur niks te doen. Ik had de hele dag door veel water gedronken, dus ik had geen spier pijn meer. Omdat Blake en ik als eerste op de bus waren, konden we helemaal achter in zitten. Een paar minuten later kwam de rest op de bus. Toen iedereen op de bus zat, reden we naar Collins park, waar de meet zou zijn. Het park was heel mooi, en na een paar minuten, herinnerde ik me dat ik hier eerder was geweest met Jack en Emilio. Toen we de bus geparkeerd hadden. We liepen toen de baan over. Er waren 2 rondes, en dat vond ik niet zo fijn. We liepen door het park heen, en dan langs een rivier. Er lag veel zand op de grond, dus daar zou mijn tijd wat omlaag van gaan. We moesten toen een steile heuvel op, en dan heel snel naar beneden. We deden dat 2 keer, en op de 2de ronden moesten we ook nog om een heel softbal complex lopen. De jongens van de achtste klas hoefde pas als 3rde te lopen. Als eerste liepen de meisjes. Erica, het meisje van onze school, is altijd het snelste, maar deze keer werd ze door het meisje verslagen die elke keer achter haar liep. Als 3rde was onze race. Ik begon redelijk langzaam, maar werkte toen steeds verder naar voren. Aan het eind van de eerste ronde was ik 9de. Na de 2de ronde was ik 7de, en liep over de finish. Mijn tijd was wel het beste van het seizoen, maar ik weet niet precies wat het was. Het bleek dat wij voor de hele 8ste klas hadden gewonnen. Vorig jaar hadden we voor de 8ste en 7de klas gewonnen, dus dat was wel een beetje jammer.

De laatste meet voor district

2010-10-10T09:36:00.000-07:00

We hadden deze week veel gelopen. We hadden vrijdag weer een meet. Dit is de laatste voordat we District hebben. Ik had geprobeerd de hele dag veel water te drinken, want dat had de vorige keer veel geholpen. Die middag reden we naar Schindewolf, de school waar ik van de zomer extra les kreeg. Al snel liepen we de baan. Het begon op het rugby veld, en ging toen recht vooruit, en een kleine betonnen brug over. Aan het eind moesten we over een kleine sloot rennen waar ze houten borden op hadden gelegd. De meisjes van onze klas werden als eerste gestart, en toen 1 minuut later, werden wij gestart. Na een halve mijl, kwam ik bij het meisje die in de laatste plaats liep. De hele race door moesten we om de meisjes heen lopen, want die gingen een stuk langzamer dan wij. Het was wel vervelend. Bij het einde werd ik nog door een jonge voorbij gesprint, en toen kwam ik 7de. Mijn tijd was 13 seconden langzamer dan de mijn tijd van vorige zaterdag, maar dat kwam omdat de meisjes in de weg liepen, en het was heel warm. Als ik met de meisjes race had mee gelopen, was ik op de 6de plaats gekomen, dus ik had meer dan 35 meisjes ingehaald. Blake was natuurlijk weer 1ste. Aan de finish kon ik niet goed adem halen, maar naar een paar slokken water was het weer over. De volgende dag gingen Blake en ik naar een park om Klein-Oak; de hogeschool waar wij volgend jaar naartoe gaan, aan te moedigen met Cross Country. Op het hogeschool niveau lopen alleen de eerstejaars kinderen nog 2 mijl. De jaren daarna moet je 5 kilometer lopen. Het was die dag redelijk koel, maar later in de dag werd het heter. Ik weet niet of Klein-Oak gewonnen had, maar ze liepen wel heel goed.

Raketten en Cross Country

2010-10-03T11:09:00.001-07:00

Deze vrijdag mochten we onze raketten lanceren. We pakten onze raketten van de tafels af en liepen met de klas naar buiten. We stopten bij de ren baan, en pakte daar de machine die luchtdruk op zou bouwen om de raketten te lanceren. Toen we allemaal klaar waren om te gaan, legde we onze raketten in een doos. Een voor een werden de raketten weg geschoten. Mijn raket was als 2de, en lande het verste. Naar ongeveer 7 raketten, was ik verlagen. Toen alle raketten op de baan lagen, ging de machine uit, en mochten we naar onze raketten lopen. Mijn raket was ongeveer 4de, en ik kreeg een 95. Riley’s raket was als eerste. Sommige mensen zijden dat hij vals speelde, omdat hij ook al met de ballon auto’s had gewonnen. We liepen hierna weer terug naar binnen, en wie wilde mocht hun raket houden, en de rest mochten ze weg gooien. De volgende dag had ik een drukke dag. We hadden de grootste meet van het seizoen in Spring Creek Park. We moesten om 6 uur opstaan en naar school. Daar mocht ik coach helpen om water in flessen te doen. Rond 7 uur, was iedereen er en konden we vertrekken. Toen we aan kwamen, hadden we het parkoer gelopen. Hierna gingen eerst de meisjes van de 7de klas, dan de jongens, dan de meisjes van de 8ste klas, en toen wij. Op de start lijn stonden er meer dan 85 jongens van verschillende scholen. Ik kan me herinneren dat ik een tijd naar mijn schoen heb staan kijken, en dat toen het geweer af ging. Toen liepen we heel hard. Ik wilde bijna stoppen, maar ik bleef door werken. Ik bleef dicht bij Ren, een andere jongen van onze school. Ik kwam bijna over de finish lijn toen er uit het niets een jongen voorbij raasde en voor mij en ren over de finish kwam. Ik kreeg #11, een weg van een medaille. Toen ik naar de tijden keek, had ik een 12:31 voor 2 mijl, net 1 seconde langzamer dan ren, en die had wel een medaille gekregen. Van beide evenementen heeft adri video’s gemaakt. Voor de raketten (de 2de raket is van mij):

En voor de Race:

raketten

2010-09-27T16:34:00.000-07:00

We hadden op vrijdag weer een meet voor Cross Country. Deze keer waren we op Krimmel, onze eigen school. Ik wist dat ik beter zou rennen dan tevoren, want ik kende het parkoer, en omdat ik vorig jaar ook heel snel was met deze wedstrijd. Omdat ik het laatste uur atletiek heb, mochten we helpen met het parkoer klaar maken, en flessen water klaar te zetten. Het begon op eens licht te regenen, dus dat was wel lekker. Toen we allemaal klaar waren, mochten we gewoon doen waar we zin in hadden, tot dat de bel ging. We bleven wachten, tot dat de 7de klassers naar ons toe kwamen. Er kwamen steeds meer mensen, en toen hoefde we alleen maar op de andere scholen te wachten. Als eerste kwam Strack, toen Hildebrandt, en toen Wunderlich. Als eerste gingen de meisjes van de 8e klas rennen. De vader van een van de meisjes had een crossmotor meegebracht, en hij reed met zijn cross motor voor de race uit zodat iedereen wist waar ze naartoe moesten. De eerste die over de finish kwam was Erica; het meisje waarvan de vader de crossmotor had mee grebracht. Nu was het onze beurt. ik vind het nooit fijn om op de start lijn te staan, want ik wordt er heel nerveus van. Het wachten op de start lijn vind ik meestal vervelender dan het lopen tot dat je er bij neer valt. Het geweer ging af, en zoals altijd was ik een van de langzaamste om te starten, want ik ben geen goeie sprinter. 2 minuten later was ik 7de. Dan; een jongen van ons team, liep 2 posities voor mij, en mijn doel was om bij hem te blijven, dus trok ik op naar nummer 5. Voor de rest van de race gingen Dan en Ik nek aan nek, maar dat was niet erg, want we gingen alleen maar sneller. Elke keer dat we een bocht om liepen, kwam de groep achter ons dichterbij. De laatste 400 meter, begon Dan een beetje sneller te lopen, en ik deed mijn best om bij hem te blijven. Op de laatste sprint, kwam hij voor mij de finish lijn over. Ik was dus nog steeds nummer 5. De volgende maandag, vond ik dat ik maar 4 seconden achter hem de finish lijn over kwam. Ik had een 2 mijl tijd van 12 minuten en 47 seconden. Voor de rest van de week maken we in mijn wetenschap’s klas raketten. We kregen pvc buizen, en wikkelde daar papier om heen. Dan lijmde we het papier, en trokken de pvc buis er uit. Dan hadden we een papieren koker. In een kant van de koker, lijmde we een kurk, en aan de andere kant lijmde we vinnen. Dan zag hij er als een raket uit. Pas vandaag hebben we met zand papier de kurk tot een punt geschuurd. We blijven nu elke dag de raket lijmen, en op vrijdag gaan we ze lanceren

Ballon auto's

2010-09-21T16:15:00.001-07:00

Deze week hadden we weer een ander project om te doen. We moesten een race auto maken die werd aan gedreven door een ballon. Mijn idee, was om schoepen op de voorste as te steken, zodat de lucht die uit de ballon zou komen tegen de schoepen aan zou komen. Na een paar uur werken, en een trip naar Michael’s ; een knutsel winkel, was de auto eindelijk af. Het meeste van de auto was piepschuim. De om de basis te maken, hadden we rietjes onder het blok gelijmd, en door de rietjes had ik saté prikkers gedaan. Aan de saté prikkers waren de wielen, die ook uit piepschuim waren gemaakt. We hadden boven op de auto een rietje geplaatst in piepschuim, waar de aandrijving lucht doorheen zou komen. We hadden de auto gewogen, en hij woog ongeveer 62 gram. We knoopten met een elastiekje de ballon aan het rietje, en lieten de ballon los. De auto ging nergens heen. We hadden alle wielen door het midden gesneden, en probeerde het nog een keer. De auto woog ongeveer 46 gram. Nog gebeurde er niks. Deze keer hadden we het met een groter rietje geprobeerd, maar dat lukte ook niet. We pakte het overige stuk piepschuim, en ik stook er 2 rietjes doorheen. Daar deed ik de saté prikkers door heen en toen lijmde we de wielen er op. We gebruikte het ouwe systeem voor de aandrijving. Deze keer woog de auto maar 16 gram! Ik blies de ballon op, en knoopte hem weer aan het rietje vast. Ik liet de auto gaan en hij begon te rijden. Het ging niet zo heel snel, maar langzamerhand ging hij steeds sneller. Hij reed ongeveer 5 meter ver, net zo veel als nodig was, dacht ik. De volgende dag kwamen we de klas binnen, en bleek het dat de auto maar 3 meter hoefde te gaan om een perfecte score te halen. We mochten onze auto’s uit testen, en die van mij reed het verste, en die van een andere jongen, reed ongeveer net zo ver. Morgen kunnen we de auto’s echt laten racen. Morgen de beste winnen!

Ei-landers en Cross Country

2010-09-12T08:56:00.000-07:00

Deze week hadden we de eerste echte Cross Country wedstrijd van het seizoen. We zouden naar Doerre gaan, de school waar Jack nu naar toe gaat. S’morgens moest ik mijn project mee nemen voor mijn science klas. We moesten iets maken waar we een ei in konden stoppen, en dat als we het lieten vallen, dat het ei niet brak. We hadden een karton van wijn flessen onder een schoenen doos geplakt, en toen hadden we in de schoenen doos een zakdoeken doos gestopt, met papier snippertjes. In het zakdoek doosje, hadden we wat zakdoeken gelaten. Ik had in het doosje het ei gedaan, en toen liepen we met de klas naar buiten om de ei-landers naar beneden te laten vallen. De score die je kreeg werd gebaseerd op de eerste keer die je hem liet vallen. Als je lander helemaal van dingen werd gemaakt van recyclebaar materiaal, dan kreeg je 50 punten. Als je ei dan de eerste keer niet was gebroken, kreeg je 100 punten. De eerste keer was die van mij was de eerste keer niet gebroken. De 2de keer was hij ook niet gebroken. De derde keer gooide ik hem zonder parachute naar beneden, en lande hij op zijn kop. Ik opende de doos, en het ei was nog steeds niet kapot. Ik had een 100 gekregen!
Later die dag hadden we voor Cross Country een meet, en wij zouden gaan winnen. We reden met de bus heen. En de race begon al snel. Ik was iets te langzaam gestart, dus ik moest langzaam naar boven werken. Ik was 8ste, en zo bleef het voor de hele rest van de race. Ik kreeg wel een medaille, en daar was ik wel blij om. Na de Race was ik weer lekker op de grond gaan liggen, want het was heel vermoeiend. Op de terug weg, was het lekker gezellig op de bus.

De eerste meet van het seizoen!

2010-09-05T13:07:00.001-07:00

Gisteren waren Adri, Emilio, Mama, en ik naar Burrough’s park geweest want ik moest een race doen tegen de klok. Ik had de vorige avond met Blake en zijn ouders bij Olive Garden; een Italiaans restaurant, gegeten. We waren als een van de eerste in het park, en moesten nog even wachten tot dat de rest kwam. Erg lag flink wat afval op het pad, dus toen iedereen er was hadden we het opgeruimd. Iedereen had iets te eten mee gebracht zodat we allemaal iets konden eten. Er was watermeloen, chips, en vele sport drinken. We moesten eerst een paar keer met een meet wiel rond het meer liepen zodat we de goede afstand konden meten. Uiteindelijk kwam het einde zo rond het beginpunt uit. We zouden dus 2 en 7/8ste keer rond het meer moeten hardlopen. Vorig jaar gingen alle categorieën van hardlopers op andere tijden lopen, maar nu gingen we allemaal tegelijk. Coach Gresham had geen kogels voor zijn geweer meer, dus gebruikte hij gewoon zijn stem. We renden weg, en Blake was al in de eerste 5 seconden eerste. Na hem kwam Erica, Daarna Ren, en toen ik. Die volgorde bleef zo voor de hele race, tot aan het einde. Blake was al een minuut klaar, toen Erica over de finish lijn kwam. Nu was het tussen Ren en ik. We sprinten gelijk op, en toen trok ik voor. Ik hoorde hem sneller gaan, dus trok ik nog verder op. Uiteindelijk, kwam ik 2 seconden voor Ren over de finish lijn, en was ik zo moe, dat ik gewoon op het gras ging liggen. Ik kreeg een lintje voor de tweede plaats uit de jongens van mijn leeftijd. Mijn tijd was 13:12 voor 2 mijl, dus dat was 21 seconden sneller dan mijn beste tijd vorig jaar, en 1 minuut en 41 seconden sneller dan mijn tijd van dit event vorig jaar.

Grote Roadtrip (helemaal)

2010-08-22T12:57:00.000-07:00

We waren deze vakantie voor 3 weken op een road-trip geweest. Als preparatie zochten we allerlei plaatsen op internet op die leuk waren om te zien of doen. We puzzelde ze samen tot een lange weg die we zouden rijden door het noordoosten van Amerika. Onderweg zouden we dan langs de plaatsen komen die we hadden uitgezocht. Op Google-Maps had ik alle basis bestemmingen in getoetst, en de totale afstand was ongeveer 4011 mijl. Ik had ook nog een kaart gemaakt waar ik kon in schrijven hoeveel we hadden getankt.
Op de eerste dag reden we Texas uit en over de Sabine rivier, de grens tussen Texas en Louisiana. Net over de grens, vonden we een plek om folders te halen, en om even picknick te eten. Ik vond het niet zo fijn waar we zaten, want er waren heel veel wespen nesten onder de tafels, en de overdekking boven de tafel om tegen de zon te schuilen. We reden weer een paar uur verder, tot dat we aan de grens kwamen van Mississippi. We wilden daar ook bij het welkom center stoppen, maar die was dicht. We reden tot aan Mccomb; een stad in het zuiden van Mississippi, om daar te overnachten. We sliepen in het hotel Comfort Inn.
De volgende dag, reden we naar het deel van de stad waar Bo Diddley; een zanger, was geboren. Ze hadden daar ook een hele grote stoom locomotief op het spoor staan wat niet meer werd gebruikt. Ik ging er voor staan en ik wist toen precies hoe de mensen in de films voelen als ze op het spoor gebonden worden voor zo’n trein! Iets later die dag, reden we naar Jackson, de hoofdstad van Mississippi. We namen daar de Natchez Trace Parkway; een mooie weg die door veel natuur en bos heen loopt. Langs de weg stonden er steeds paaltjes met nummers er op. We wisten niet wat ze betekende. We stopten in het stadje Kosciusko, in Mississippi, om even wat folders te halen en we vonden een folder van de Natchez Trace Parkway. Daar stond een lijst van nummers, en bij elke stond iets wat je kon zien, zoals indianen bergen, watervallen, en mooie bomen. Vandaar die paaltjes met nummers erop. We aten in Kosciusko bij Burger King voor de lunch, en reden toen weer verder. Uiteindelijk kwamen we in Tupelo, Mississippi. Elvis was in Tupelo geboren, dus we gingen even kijken naar het huis waar hij geboren was. Het was een best klein huisje, met een schommel bank aan de voorkant. Rond het huisje, was een tijdlijn, waar je kon zien warneer Elvis geboren was, wanneer hij zijn eerste gitaar kocht, en wanneer hij met zijn ouders naar Memphis was verhuisd. Ze hadden ook nog een fontein die heel mooi was, en een ijzeren stambeeld van Elvis met zijn gitaar. Emilio en ik hadden een foto gemaakt, waarop het net lijkt alsof ik de gitaar van Elvis probeer te pakken, en dat Emilio hem aan het slaan is (want daar is hij zo goed in  ). We keken ook nog een beetje rond in het winkeltje, maar de meeste dingen waren heel duur. We Reden toen nog ietsje verder, en gingen toen slapen in een hotel.
Op de 3de dag, reden we de staat Tennessee in. Daar reden we voor een paar uur, tot dat we in Lynchburg, Tennessee kwamen. Daar gingen we naar de Jack Daniels distilleerei. Binnen in het gebouw rook het heel vies naar whisky. We pakten onze tickets, en keken een beetje rond de hal tot dat onze tour zou beginnen. In het huisje waren 2 bakjes waar je kon de whisky kon ruiken voor dat hij door de houtskool heen werd gedrupt, en erna. Het verschil was dat de whisky na het houtskool een amber kleur accent had, terwijl de eerste geel was. Na het druppelen was de geur ook minder scherp. Toen onze tour begon, keken we eerst een film over Jack Daniel, de maker van de whisky, en zijn fabriek. Na de film, liepen we de deur uit, tot een kleine parkeer plaats waar een busje stond te wachten. We gingen allemaal in de bus zitten, en reden naar de brand pit waar ze de houtskool maakten. Hier werd een foto van iedereen gemaakt zodat ze die later konden kopen. We liepen toen tot een grot waar water uit kwam. Er kwam lekkere koele lucht uit de grot. Het was Texas niet, maar nog was het zo heet die dag dat de mussen van het dak vielen. We liepen een stukje verder tot meneer Jack’s oude kantoor. Toen we binnen kwamen zei Billy; de meneer die ons begeleidde: “niet met je voet deze kluis aan raken.” We vonden het heel raar, maar hij lag het allemaal uit. Op een dag, was Jack de combinatie van zijn kluis vergeten. Hij werd boos, dus schopte hij de kluis heel hard. Hij kreeg toen een ontsteking in zijn teen, die tot bloed vergiftiging uitbrak. Hij zij ook dat iemand die de kluis met zijn voet aanraakte, voor de rest van zijn leven ongeluk zou hebben. Ietsje verder, liepen we een gebouw in waar de whisky door de houtskool heen druppelde. Hier koos Billy 6 sterke mannen uit die de deksels van de tonnen wapperde om de geur de lucht in te krijgen. Het rook niet zo lekker. Iets verder in dat gebouw waren er 2 grote silo’s die vol met bubbelende whisky zat. Een paar mensen roken de whisky en stonden stijf als een paal met hun ogen wijd open. Er zat veel koolstof in die lucht omdat er gist in de whisky zat. Na 2 seconden waren ze weer normaal. Als laatste liepen we het gebouw in waar ze de whisky in flessen deden. Het was daar lekker koel, maar er was niemand want het was zondag. Op de weg terug naar het beginpunt, liepen we nog even door een schuur met tonnen whisky er in. Hier werd de whisky verouderd. Terug in het begin huisje, kregen we gratis limonade; dat was lekker fris!
De volgende dag waren we naar Chattanooga, Tennessee gereden. Dit was een van de grootste spoorweg steden van Amerika. We kwamen tegen de avond aan, dus aten we Mexicaans, en bleven we in een hotel slapen. De volgende morgen reden we naar het Tennessee Valley Railroad Museum. Je kon hier een rondrit in een diesel locomotief krijgen, en naar oudere spoorweg treinen en passagiers wagonnetjes kijken. In sommige wagonnetjes mocht je zelfs in kijken. Na een paar minuten, kwam de rode trein er aan en stopte op het perron. Je mocht kiezen of je in een wagon met airconditioning wilde zitten, of in een wagon met open ramen. Mama en Emilio gingen in de wagon met open ramen zitten, en Adri en ik in de wagon met airconditioning, omdat het daar veel kouder werd. Al snel begon de trein te rijden en rolde we over het spoor. Er was veel natuur door de route, en we gingen zelfs een tunnel door die zo lang was als de lengte van 2 voetbal velden. We kwamen uit eindelijk tot een dood lopend stuk rails met een draai tafel. Daar stapte we uit de trein, en ontkoppelde de locomotief van de wagonnetjes. Daar reed hij de draaitafel op, en werd hij langzaam omgedraaid. Toen reed de locomotief om de wagonnetjes heen, en koppelde weer aan de andere kant. We waren weer klaar om in te stappen. We reden weer helemaal terug en door de tunnel heen, en kwamen weer terug tot het station. We stapten uit de trein, en keken nog even in het winkeltje of er iets leuks bij zat. Ik zat meer voor iets te kijken voor mijn model trein baan, maar ik had niks gevonden. We reden na de rit naar het grote station met de auto, en daar gingen we kijken naar een model trein tentoonstelling. Er stond een gebouw in brand, met kleine mensjes die het aan het blussen waren. Er was ook een knopje langs het pad die je kon drukken, en dan kwam er een klein autootje door de stad heen sjezen. Voor de rest reden er natuurlijk heel veel treinen rond. Het was wel heel gedetailleerd, en er was zelfs een kleine rivier uit gegoten plastic, waar een boot in stond. Zelfs de stoplichten in de stand gingen van groen, naar oranje, naar rood, en toen weer naar groen. Het had nog gedetailleerder kunnen zijn als de autootjes ook echt reden, maar dat is heel moeilijk te doen zonder een baan door de straten te hoeven zagen. Ze hadden hier ook een winkeltje voor echte model treinen, maar jammer genoeg was die dicht voor renovatie. We reden nog tot aan Virginia, en sliepen daar in een hotel.
De volgende dag hadden we auto peg. De iets in de remmen moest vervangen worden, dus leverde we de auto af aan de garage. Het was heel saai, want ik was vergeten mijn boek mee te nemen. We besloten uit eindelijk om naar Subway; een broodjeszaak, te gaan voor het ontbijt. 30 minuten later waren we weer terug bij de garage, en was de auto bijna klaar. Toen de auto eindelijk klaar was, hing er nog iets los onder de auto, want onderweg was er een schroef uit gekomen. Het werd gerepareerd door een plastic bandje die je af kan stellen. We reden de hele dag weer verder. We kwamen weer bij een natuur weg, maar die ging door de bergen heen, dus die was veel mooier. Onderweg waren we een paar keer gestopt om naar het uitzicht te kijken. Je kon vaak kilometers ver zien naar de bergen onder je, en soms ook boven je. Bij een uit kijk punt kon je zelfs naar een stad kijken, met al die kleine autootjes! We waren ook nog een keer gestopt om naar de W.C te gaan, en om te lunchen. Ik vond het op die plek niet zo fijn want er waren veel bijen. Aan het eind van de dag, reden we Washington D.C binnen; de hoofdstad van heel Amerika. Er was heel veel constructie, dus de stad wordt snel groter. We bleven in een Econolodge slapen, want vandaag was al bijna over.
Op dag 6, reden we naar Petra, een vriend van mama. Toen we daar aan kwamen, werden we begroet door Petra, en haar hond. Ze had ook nog 3 poezen. We besloten om naar het slagveld van Bull Run te gaan. Bull Run is een plaats waar in 1861 de Verenigde staten, en de Confederale staten van Amerika, hebben gevochten. We redden er naartoe in Petra’s groene Toyota Sienna. Ik vond het grappig dat ze een kentekenplaat had laten maken waar “DRAAKJE” op stond. In de garage had ze nog andere oude kenteken platen, zoals “DE SMURF” en “RODE KVR”. Toen we aan kwamen, wilden we bijna niet uitstappen, want het was bloed heet. Het was zo heet dat de mussen niet meer van het dak vielen, maar tot as werden verbrandt. We kregen het hele scenario van de strijd aan ons uitgelegd door een mevrouw, en liepen toen door het veld naar de verschillende belangrijke plaatsen tijdens de strijd. In het midden van het veld, was er een stambeeld van een meneer op een paard die “Stonewall Jackson” hete. We waren klaar met de tour, en keken nog even in het museum rond tot dat het 12 uur was, want toen gingen we naar de demonstratie van het geweer kijken. Het was wel leuk om te zien hoe dat ze vroeger hun geweren gebruikte. Ze moesten eerst een stukje papier open scheuren om het buskruid eruit te halen, en in het geweer te stoppen. Dan moesten ze nog de kogel in de koker stoppen, en er met een stok in duwen. Dan werd er geschoten. De meneer vertelde ons dat gemiddeld, een soldaat elke 20 seconden kon vuren, en dat de geweren zo weinig precisie hadden, dat ze goed 1 of 2 meter naast het doel gingen. We vonden op de grond ook een hele grote rode termiet, of mier. We wisten het niet, maar hij was wel heel groot. Ongeveer zo lang en groot als je duim. We gingen eindelijk weer van die hitte weg, en lekker de koele auto in. We reden nu naar een wijn brouwerij, maar Emilio en ik mochten niet binnen omdat we kinderen waren ( ze doen hier zo moeilijk over alcohol ), dus reden we naar een andere Brouwerij, waar we wel in mochten. Daar keken we naar hoe ze daar wijn maakte, en mochten Petra, Adri, en Mama wijn uit proberen. Het uitproberen duurde heel lang dus Emilio en ik wachten even op het terras. Het was een heel mooi gezicht over wat heuvels, en grote bomen. Toen ze klaar waren met proberen, reden we weer terug naar Petra’s huis, en reden we met onze eigen auto weer terug naar het hotel, want we zouden daar 3 dagen blijven.
De volgende dag Reden we Washington D.C binnen. We hadden daar problemen met een parkeer garage vinden, maar uiteindelijk lukte het. We liepen van de garage naar het nationale lucht en ruimte museum. Je kunt het museum zien in de film: Night at The Museum 2. Het was heel mooi want er hingen allemaal vliegtuigen van het plafond, en in de volgende kamer stonden echte raketten. We gingen een andere kamer in waar je kon experimenteren met hoe vliegtuigen en raketten vliegen. Een van de dingen die je kon doen, is een buis met een veertje er in omdraaien, en dan zweefde hij lichtjes op en neer, tot dat hij beneden was. Je kon die buis ook vacuüm zuigen, en dan kijken wat er gebeurde. Het veertje viel zo naar beneden alsof het een knikker was die je had laten vallen. Het kwam, omdat de lucht weerstand heeft op objecten, maar als je die lucht weg haalt, dan valt het veertje door het niets. Je kon dus experimenteren met lucht, en verschillende vormen vleugels. We keken even rond en waren net op tijd voor een presentatie. De meneer had het over het International Space Station, en hoe dicht hij bij de aarde was. Hij had een klein modelletje, en een opblaasbare wereld bol., met een touwtje er aan, hij zei tegen ons dat we stop moesten zegen als het in verhouding dicht genoeg bij de aarde was. 2 meter van de kleine bol werd eerst stop gezegd, maar dat klopte niet. We bleven door gaan voordat het modelletje net niet de bol aan raakte, en toen was hij op de juiste plek. Er was een andere demonstratie waar Emilio werd gekozen om een speciale soort bril op te zetten. Je zag alles dubbel door de bril, en toen moest hij ook nog een balletje vangen.. Hij ving hem steeds niet, en toen mocht hij proberen om zijn voeten op de witten lijn te houden terwijl hij liep. Hij liep helemaal langs de lijn, en toen mocht hij zijn bril weer af doen, en kreeg hij applaus. Als volgende, werd een meisje gekozen om mee te helpen met de lagen van een ruimte pak. Ze vond het niet zo leuk, en bij het einde gooide ze de helm op de grond en ging hij stuk. Bravo! Toen de presentatie af gelopen was, speelde we nog een beetje rond. We liepen toen weer de hal in om meer naar vliegtuigen te kijken. Tegen de middag liepen we het museum uit en aten we lunch bij de Potbelly; een broodjeszaak zoals Subway. Het begon te regenen, en na de lunch gingen we in Washington D.C naar de Nationale Archieven. Hier kregen we 3 hele belangrijke documenten te zien. We zagen de Amerikaanse grond wet, op papier, zoals hij 223 jaar geleden was geschreven. We mochten ook de Verklaring voor Onafhankelijkheid gezien, die in 1776 geschreven was. Toen we weer naar buiten liepen, was het weer mooi weer. We liepen door om naar de monumenten te kijken. We hadden het witte huis gezien, waar er bewaking met geweren op het dak liep, en door de tuin heen. We wilden graag met Obama op de koffie, maar we stonden niet op de lijst! We liepen hierna naar het Washington monument. Het was heel hoog maar we gingen er niet in want het was heel druk, en er stond een hele lange rij. We liepen ook nog even naar het grote monument waar Abraham Lincoln op zijn grote stoel zit. Ik had hem in foto’s en filmen gezien, maar toen ik er zelf was, was het nog groter. Je had van af de hal een heel mooi uitzicht op een reflecterend meer. Daardoor zag je het Washington monument 2 keer; een keer voor je, en de reflectie er van in het meer. Het was al weer tegen de avond, en we liepen weer naar de auto om weer in het hotel te slapen.
De morgen van de 8e dag, reden we ongeveer 37 minuten om van Washington, naar Baltimore, in Maryland te rijden. Nog een staat er bij! Baltimore is echt een haven stad, met veel boten, en een lang, rijk verleden. Er was hier veel te zien, maar het aquarium was het mooiste. We gingen hier om 1 uur naar binnen. Binnen was een hele mooie waterval, die meters hoog was. We betaalden voor kaartjes, en liepen naar binnen. Er waren cilinders uit glas gemaakt, die van de grond tot het plafond kwamen, en in de cilinders was water, waar bubbels doorheen zweefde. Het aquarium zelf was 5 verdiepingen hoog. Op de eerste verdieping, was er een hele grote betonnen bak, waar haaien, schildpadden, en anderen vissen in zwommen. Je kon van een van de verdieping naar de volgende met roltrappen, en liften. Op de tweede verdieping, kon je verschillende soorten vissen zien, die in Maryland thuis hoorden. Op de derde verdieping, kon je verschillende vissen zien, en hoe ze adapteren tot verschillende plaatsen. Een vogel bij het aquarium had een spitse bek om kleine visjes en worpjes op konden eten. Op de 4de verdieping hadden ze allemaal plaatsen op de wereld na gemaakt, zoals een zeewier bos, een koraal rif en de amazone rivier. Op de bovenste Verdieping was een tropisch regen woud, waar vogels en apen los rond liepen. We konden niet veel zien want ze waren allemaal verschuilt, alsof ze verstoppertje aan het spelen waren. We liepen het regen bos uit, en er waren nog een paar kikkers en slangen. Sommige kikkers waren helemaal blauw, of paars, of zelfs rood of oranje. De slang was wel 5 meter lang en redelijk dik. We gingen met een rol trap naar beneden, en als muren waren er alleen maar spiegels, dus zag je jezelf of iemand naast je tientallen keren in de spiegels. “oh nee hë,” Zij Adri. “we hebben nu 30 Emilio’s. Een is meer dan genoeg!” De roltrap bracht ons naar een aquarium, wat helemaal rond trappen in het midden liep. Je kon dus naar de vissen kijken, terwijl je steeds verder naar beneden liep. Er zwommen veel vissen in rond. Sommige waren blauw, andere rood, en er zwom zelfs een opblaas vis in rond. Helemaal beneden was nog een ander aquarium met alleen maar haaien er in. Een haai had een neus die heel veel op een zaag leek. Helemaal onder aan, was er een raam, en als je daar doorheen keek dan keek je die betonnen bak in, waar ik het eerder over had. Het was wel mooi om het vanaf dat punt te zien. Verder hadden we ook nog naar kwallen gekeken, en dolfijnen. De Kwallen waren echt raar. Ik vind het nog steeds rare dingen. Ze kunnen niet zien, dus ze zweven maar rond in het water. Het was middag, en we liepen het aquarium uit. We stapten de auto in, en waren op weg naar Philadelphia. We reden, tot dat we de stad in kwamen, en reden toen om even een hotel te vinden. We vonden eindelijk een hotel, en bleven daar slapen. Als avond eten gingen we naar Jim’s; een restaurant, om een Philly Cheesesteak te eten. Een Philly Cheesesteak is een broodje, met vlees wat in stukjes is gesneden, met kaas er op, en soms doen ze er nog pepers en ui op. Ze waren heel lekker, alleen zat er niet zo veel smaak aan, maar dat was omdat ik alleen maar het broodje met vlees at. De zaak was wel een beetje heet, want de airco was kapot, dus ze hadden alleen maar een ventilator.
De volgende dag, reden we Downtown Philadelphia in. We gingen daar naar de stad kijken. We parkeerden de auto, en liepen een gebouw binnen om tickets te halen voor de liberty bel. Toen we de tickets hadden, liepen we wat blokken door Philadelphia heen, tot dat we bij de liberty bel kwamen. Het hele verhaal wat er achter zit weet ik niet, maar de bel is zo groot dat hij de helft van een Europese auto zou kunnen bedekken. Er zit ook een barst in, en hij ringt niet meer, maar het is een groot symbool hier in Amerika voor vrijheid. Mama had ook nog een foto gemaakt met Emilio en ik voor de liberty bel. We liepen hierna nog een paar uur door Philadelphia heen. We liepen langs een begraaf plaats, waar Benjamin Franklin was begraven. Benjamin’s favoriete spreekwoord was; “A penny saved is a penny earned.” Of in het Nederlands “ Een penny bespaard is een penny verdiend.” Doordat hij dat spreekwoord had gezegd, lagen er allemaal penny’s op het graf, en het was gebruikelijk, dat als je in die stad ging trouwen, dat je een zak vol penny’s mee nam, en ze allemaal op het graf strooide. Een meneer had ons verteld dat Benjamin dood maar dat hij nog steeds meer dan 3000 dollar per jaar verdiend. Voor de lunch aten we in een Europese snackwrap zaak. Het smaakte niet echt zo Europees, maar het was lekker. We liepen ook nog naar het hele oude gebouw, Waar de Amerikaanse grondwet, en de Verklaring van onafhankelijkheid waren geschreven. Het was wel interessant om in een plek te staan, waar meer dan 200 jaar geleden, al die helden aan het werk waren om Amerika zelfstandig te maken. Na de tour, liepen we weer terug naar de parkeer garage, en reden we door naar New York. We reden aan het eind van de middag New Jersey binnen, en we bleven aan de grens van New York in een hotel slapen. We boekte 2 kamers, een voor Emilio en ik, en een voor Mama en Adri, maar mama en Adri vonden die van hun heel smerig, terwijl die van ons redelijk schoon vonden. De Airconditioning kwam eerst niet aan de praat, maar uiteindelijk lukte het om de kamer lekker koud te krijgen, en gingen we lekker slapen.
De volgende dag kregen we van het hotel gratis ontbijt in een restaurant wat op loop afstand van het hotel was. We aten daar pannenkoeken, en liepen toen naar de bushalte die vlakbij was, want we gingen met de bus naar New York, en terug. We reden met de bus langs het vliegveld van New Ark, waar we een paar jaar geleden moesten overstappen om van Nederland tot Houston te komen. We konden in de verte alle hoge gebouwen al zien. We gingen door een hele lange tunnel heen om van New Jersey naar New York, New York in te komen. Alweer een staat erbij. We stapten de bus af in een grote bus garage, waar we met roltrappen weer naar de begane grond gingen. We liepen het gebouw uit, en keken naar boven. Sommige gebouwen waren zo hoog, dat je te top niet kon zien omdat ze door het wolkendek heen gingen. We wilden graag de World Trade Centers zien, maar jammer genoeg waren die ingestort omdat terroristen er met hun vliegtuigjes in moesten gaan vliegen. We liepen in plaats daarvan, liepen we naar het Empire State Gebouw. Het gebouw was echt heel hoog. Ik stopte even, en moest helemaal achterover leunen om de top ervan te zien. We liepen langs de rare mensen die je dingen wilden verkopen, en liepen de wolkenkrabber binnen. We kochten tickets, naar ongeveer anderhalf uur wachten, en gingen met de lift naar boven. Mijn oren begonnen raar te voelen, omdat we zo snel naar boven gingen. Op de 80ste verdieping stapte we uit, en werden we door een paar hallen begeleid tot dat we bij nog een lift kwamen. Deze lift duurde maar eventjes en naar 6 seconden, waren we op de 86ste verdieping. Het was ongelofelijk…je kon van dat gebouw heel New York city zien, de Oost rivier, En de Hudson rivier. Als ik wist precies waar het hotel was, had ik dat vast ook wel gezien. Het leek net alsof het een groot schilderij was, en dat het vrijheids beeld een groene vlek was die aan de andere kant van het eiland was. Ik had daar wel uren kunnen rond kijken, maar het was wel een beetje druk. Uit eindelijk gingen we weer naar beneden, maar de rij voor de lift naar de 80ste verdieping was een beetje lang, dus we mochten de trap nemen. Op de 80ste verdieping, gingen we weer met de lift helemaal naar beneden. Vanaf het Empire State Gebouw, liepen we ongeveer een uur. Tijdens dat we liepen, hoorden we soms het gepiep van een stoppende metro trein. We kwamen uit eindelijk in Times Square uit. Het was niet zo heel mooi als je het op TV ziet. Het is alleen een groot vierkant plein, waar zo veel advertenties op staan dat als je elke advertentie zou lezen, je dan wel uren bezig was. Ze hadden natuurlijk een McDonald’s in Times Square, en ook een ToysRus. Je kon op een van de bekende gebouwen, de bol zien die voor het nieuwe jaar daalt. Toen we daar waren, was de bol aan de onderkant van de paal, en branden het jaar 2010 fel door het plein. We stopten daar bij de Starbucks om even af te koelen, want zelfs voor New York City, was het die dag redelijk heet. We liepen de rest van de afstand weer naar het bus station en werden daar door de bus opgehaald. We sliepen weer in onze lekkere koude kamer.
De volgende morgen aten we weer in het zelfde restaurant, en gingen we weer met de bus naar New York. Deze keer liepen we vanaf het bus station naar klein Italië. Het was een wijk binnen New York City waar bijna alle mensen Italiaans waren. We hadden daar Italiaans eten gegeten bij een ECHT Italiaans restaurant. De restaurants die ze in Texas hebben zijn helemaal niks. Ik had Spaghetti Bolognese besteld. Het was een redelijk portie, maar het was ook heel lekker. We kregen als voorafje ook lekker brood. De baas van het restaurant sprak ook Italiaans, dus als hij even niks te doen had, liep hij vrolijk en zingend de zaak rond. Het was wel leuk om naar te luisteren. Toen we klaar waren met eten, bedankte hij ons in het Engels, en het Italiaans. We liepen hierna nog naar Ground Zero, de plek waar de World Trade Centers gestaan hebben. Ze waren hier druk bezig met een nieuwe Wolken krabber te maken, en om Watervallen te maken op de plaatsen waar eerst de torens stonden hadden. Ze waren echt druk bezig, en er was nog een muur met foto’s van de brandweer mannen die hun levens overhadden om onschuldige mensen te redden. Toen we alles hadden gezien, liepen we tot een metro station. We liepen met de trap naar beneden, en kochten tickets. We konden nog net de Metro in komen, nou, bijna. Ik liep op de deuren af toen ze al dicht gingen, en toen ging de deur dicht om mijn hoofd. Het deed heel zeer, maar uiteindelijk kwam ik met mijn hele lijf binnen de Metro voordat hij ging rijden. Ik dacht toen: oh shit! We hebben Adri achter gelaten, maar nee, hij zat al in de Metro. Met de Metro reden we weer terug naar het bus station, en we reden toen weer terug naar het hotel.
Op dag 12, Gingen we al weer bij het restaurant ontbijten, en we reden toen naar de Howe Grotten. Het was een mooie plaats in de bergen van New York state. We gingen het gebouw in, en reden met de lift naar beneden. Het was een hele mooie druip steen grot, met mooie verlichting. Het was ongeveer 12 graden Celsius in de grot, dus dat was best koud. We liepen door de grot, waar een riviertje door de grot stroomde. Het was nog een redelijk jonge grot, want er waren nog niet zo heel veel formaties. Een van de formaties hete de toren van Pisa, omdat hij er ook echt op leek. Bij een deel van de tour kregen we een raar verhaal te horen. Het verhaal was dat in 1976 een jongen naar deze grote kwam, en dat hij heel veel houden van een plek langs de rivier. Een dag, had hij zijn muis mee genomen om hem de plek te laten zien. Een meisje zag de muis, en gilde heel hard. De jongen schrok er van en liet de muis in het ijs koude water vallen. De muis was geschrokken, en sprong zo hoog tot dat hij in deze muur vast kwam. Nu begint er een stalactiet aan te groeien, en wordt hij deel van de grot. Dit verhaal was natuurlijk niet echt, maar wel een grappige verklaring voor hoe de Stalactiet op een muis leek. We liepen weer verder en we moesten een foto laten maken. Toen dat klaar was, liepen we naar het meer in de grot. Ze hadden hier een soort orgel, want als je er door neuriede, werd het geluid vergroot, en hoorde je het aan de andere kant. Het was wel grappig, maar we moesten verder. We liepen door tot dat we aan het meer kwamen. Daar mochten we met een boot door het meer varen. We draaiden met de boot een bocht om en gingen weer terug. Ik stopte even mijn vinger in het meer, en het was zo koud, dat je de zelfde temperatuur zou kunnen krijgen als je een beker vol ijsklontjes ineen pan met water zou doen. Toen we aan kwamen, liepen we weer terug langs het orgel en de hangende muis, tot dat we bij het bruid altaar kwamen. Hier werden mensen getrouwd, en er was een hart in de grond die van kwarts was gemaakt, en er onder was verlichting, dus daardoor was het een heel mooi effect. Ze hadden hier ook hele kleine stalagmieten, als je door een grote gleuf in de muur keek. Het was net een miniatuur model van een echte grot. We liepen weer iets verder, tot dat we bij een hele kleine ingang kwamen. Hier werd verteld dat er vroeger water doorheen stroomde, maar nu niet meer en dat alles wat er nog over was, is deze tunnel. We mochten er doorheen lopen, en het was heel koel. Je kon echt de lagen van het steen zien. We gingen maar op en neer, en op en neer. Je kon soms naar boven kijken, en dan was het heel hoog. Toen we er eindelijk uit kwamen, hadden een paar mensen hele rode gezichten, dus die waren vast claustrofobisch. We waren toen bij het einde, en reden toen weer terug naar boven. We gingen nog even naar de W.C, en waren klaar om verder te rijden. We reden tot een hotel net onder Buffalo, New York.
De volgende dag was een drukke dag. We reden eerst door de rest van New York, en reden Canada binnen. Ze zaten heel moeilijk te doen want ze moesten weten wie er met Adri mee ging, hoe lang hij in Canada zou blijven, wat hij hier kwam doen, en wat hij allemaal in zijn achterbak had. We mochten eindelijk binnen rijden, en we reden nog ongeveer 30 minuten door, tot dat we bij Fort George kwamen. We hoefden geen parkeer geld te betalen, want de parkeer meter was kapot! Het fort was er een die meerderen landen ooit hadden bezet, maar het was wel een mooie plaats om uit te vinden hoe het leven in die tijd was. We kregen daar eerst te weten wat voor soorten instrumenten ze speelden. Er waren veel verschillende instrumenten maar de een die ik het meeste kan herinneren was de serpent. Het was een soort lange trompet, die helemaal gekronkeld was. Hij heten daarom dus de serpent, of slang. Hij maakte een zwaar geluid, maar ik denk dat hij gebruikt was voor de begrafenis voor iemand die belangrijk is. Vlak na de presentatie van instrumenten, kregen we een demonstratie over de doctors van die tijd. Omdat de kogels van lood waren gemaakt, kreeg je vaak bloed vergiftiging. Ook betekende dat dan, dat het geïnfecteerde deel van het lichaam geamputeerd moest worden, of er van af gehakt moest worden. We kregen een paar grappige verhalen te horen. In een van de verhalen werd een generaal geschoten, en zij een soldaat dat hij de generaal zo snel mogelijk naar het tijdelijke ziekenhuis zou brengen. Terwijl hij de generaal over zijn schouder had getild, werd de generaals kop eraf geschoten, maar dat wist de soldaat niet. Hij legde hem neer voor de doctor, en ze moesten allebei gillen. Een ander verhaal was, dat 2 mannen naast elkaar op een zieken bed lagen. Een had een kogel in zijn arm, en de ander had een doctor bij zich, die zijn arm aan het afzagen was. De meneer met de kogel in zijn arm gilde heel veel, terwijl de geamputeerde meneer zijn kop dicht hield. Toen de amputatie klaar was, pakte hij de arm die van hem af gezaagd was, en sloeg de meneer naast hem, en zij tegen hem dat hij zijn mond moest houden. Leven in de 18de eeuw was echt geen pretje. Er was ook nog een geweren demonstratie, maar daar gingen we niet echt naartoe omdat we die genen op het slagveld al gezien hadden. We liepen weer terug naar de ingang, en reden met de auto naar de Niagara watervallen. Toen ik eerst alleen de rechte watervallen zag, dacht ik: dit stelt niks voor, maar het bleek dat er nog een ander stuk waterval was die de vorm van een paarden hoef had. We parkeerden ergens, en liepen met camera’s en flesjes water naar de watervallen. Ik had de verhalen gehoord over hoe mensen met tonnen van de watervallen af waren gevallen, maar na dat ik de watervallen had gezien, dacht ik echt dat het onmogelijk was. Het water wat naar beneden stroomde, was echt licht blauw, net zoals een tropisch eiland gebied. Er waren heel veel mensen aan het kijken, dus we moesten even wachten tot dat we een plekje konden vinden. Uiteindelijk kreeg ik een van de mooiste plekken van de hele waterval. Je kon echt het water over de kant zien stromen, maar het was maar 2 meter voor je, dus het was best dichtbij. Ik had echt de nijging om iets van een blaadje in de waterval te gooien, maar ik wist dat ik het blaadje dan toch niet meer terug zou vinden. We zagen ook een boot, die heel dicht bij de watervallen kwam. Er kwam ook een hele grote hoeveelheid mist naar boven, en je kon dus ook een regenboog zien. Ik had daar wel jaren kunnen blijven kijken, maar het was bijna avond dus we moesten naar een hotel.
De volgende dag was iets rustiger en reden we weer terug gaan naar de Niagara water vallen. We wilden iets van een tour doen, maar de meeste waren heel duur, dus we hadden dat maar niet gedaan. We reden met de auto naar de grootste draaikolk van de wereld. Het was vlak bij de Niagara water vallen. Je kon niet echt een trechter zien in het midden, maar je kon wel zien dat het water rond draaide. Er ging ook een hang karretje overheen, wat wel een beetje eng leek. Voor de rest van de dag reden we een stukje door de staat Pennsylvania, en kwamen uit eindelijk in de staat Ohio. We sliepen daar in een heel mooi hotel, met een vlinder zwembad.
Op de 15de dag, hadden we eerst ontbijt gegeten, en mochten we ook nog even in het vlinder zwembad zwemmen. In het midden was een waterval die we aan mochten zetten van de hotelbaas. Het water wat uit die waterval kwam stroomde in een klein badje, wat heel lekker koud was. Die dag reden we naar de dierentuin in Columbus, Ohio. Het was een hele grote dieren tuin, waar ook een waterpark bij zat. Jammer genoeg mochten we niet in het waterpark want we hadden niet zo veel tijd. We kochten eerst tickets, en gingen even op een bankje zitten om iets te lunchen. Het was niet zo fijn want er vlogen allemaal bijen en wespen rond. Na de lunch liepen we door de dierentuin naar de ijs beren toen. Je kon met een trap naar beneden, tot dat je onder een plastic koepel kwam. Je kon dan door de koepel naar de vissen kijken, want de ijsberen waren nog niet in het water. De ijsberen werden toen wakker gemaakt, en sprongen zo het water in om vis te vangen. Het glas was bijna 13 centimeter dik, dus als de ijsberen er op stonden, storten het echt niet in. Ze kregen ook hun eigen mist makers, zodat ze lekker af konden koelen. Voor het meeste van de dag, zaten ze gewoon op een steen te slapen. Na de ijsberen liepen we even een hutje binnen. Daar kon je zien hoe hoog verschillende soorten beren waren als ze recht op stonden op 2 poten. Emilio was ongeveer zo lang als een zon beer, en ik zo lang als een panda beer. We liepen uit dat stuk van de dieren tuin, en liepen door het Aziatische stuk van de dierentuin. We kregen daar tijgers en leeuwen te zien, maar Emilio vond de rode pandas het leukste, omdat hij ze vak in zijn dierentuin op de computer zet. Ze waren echt bijna een soort poes, want ze konden heel goed op een dunne tak balanceren. Een rode panda had een tak en wat bladeren in zijn mond om een lekker bedje van te maken. Bij de Tijgers was er een ijzeren stambeeld van een tijger, waar ik bij ging liggen, en Emilio op ging zitten. We keken ook nog even naar de pinguïns. Ze waren heel leuk, en soms zwom er een heel hard en sprong toen even het water uit en er weer terug in. We keken ook nog daar en Australische dieren. Er was een vogel kooi, waar je nectar kon kopen, en dan moest je op een bankje gaan zitten, en als je dan het bakje vast hield, kwam er een vogel op je arm zitten om van de nectar te smullen. Ik wilde dat ook wel doen, maar de prijs voor de nectar was een beetje duur. Onze tijd was hier helaas weer op, en toen reden we weer naar een hotel.
De volgende dag reden we bijna de hele dag. We kwamen uiteindelijk bij de Indianapolis Motor Speedway. Voor jullie formule 1 fans, hier wordt de Indianapolis 500 gehouden. We reden het grote 2.5 mijl stadion binnen. We konden nergens iets zien behalve racebaan. We hoorde dat ze hier de NASCAR races deden, en die van de formule een. In het museum, konden we de plattegrond zien in 3D, en die was wel heel mooi na gemaakt. We keken een beetje rond in het museum. Een van de eerste winners, was een ouderwetse Mercedes, die maar 10 mijl per uur kon rijden. Ik kan sneller rennen dan dat! De auto’s werden daarna steeds moderner, en konden ook steeds sneller. Een Corvette out 1957 kon sneller dan 100 mijl per uur. Het ging toen nog steeds sneller tot dat we bij de Sportwagens van vandaag kwamen. Ze waren heel laag op de grond, en als je niet volwassen was, kon je ook niet over de top kijken. Emilio en ik mochten in een van de auto’s zitten om te kijken hoe het voelde. Ze waren echt heel laag op de grond. Ik verbaasde met dat de onderkant van de auto niet de weg aan raakte. We moesten nog even wachten in het museum tot dat het busje kwam waar we op moesten. We reden met het busje door het binnenveld heen, en onderweg werden we verteld wat verschillende dingen waren, en wat er in verschillende gebouwen gebeuren tijdens de race. We reden een rondje om de baan heen, tot dat we bij de Finish lijn kwamen. Daar stapte we uit en liepen we een beetje rond. Ik had wat stukjes band van de weg opgepakt, en in mijn broekzak gedaan. We kregen te horen, dat dit hele circuit ooit uit bakstenen was gemaakt. Later hadden ze de hele baan geasfalteerd, en hadden ze de finish baksteen gelaten. We liepen weer terug het busje in, en reden toen naar het interview gebouw. Hier kregen we te horen dat de coureurs hier gingen zitten voor de interviews als ze iets hadden gewonnen, of als ze de race in mochten komen door een goede kwalificatie. Emilio en ik waren even gaan zitten voor een foto. Als het maar echt was! We liepen een paar trappen af en gingen naar buiten. We kwamen nu bij het podium waar de top 3 coureurs van de race mochten staan met champagne, en medailles. Emilio en ik gingen allemaal boven aan staan, en namen een foto, en toen een dat ik bovenaan stond, en omgedraaid. Het was wel leuk om te staan waar in een paar weken winnende mensen zouden staan voor de motor race. We reden weer terug naar het tour gebouw, en namen nog een foto ervoor. Binnen had ik een sneeuw bol gekocht van de racebaan. De rest van de dag reden we de staat Indiana uit, en reden we een paar uur door Illnois, tot dat we in de staat Missouri kwamen. We bleven hier in een hotel slapen, waar we in de kelder een kamer hadden.
De volgende dag reden we St. Louis in. Tot nu toe vond ik dit de mooiste stad waar we in gereden hadden. We reden ongeveer 30 minuten, tot dat we een grote metalen boog zagen, die ver de lucht in kwam. Het was de Gateway Arch van St. Louis. We gingen er niet vandaag in, maar de volgende dag zouden we er wel in gaan. Deze dag gingen we naar de Budweiser bier brouwerij. We kwamen als eerste binnen, en moesten nog even een tijd wachten tot dat de tour begon. Toen hij eindelijk begon, liepen we naar buiten. We liepen daar langs de stallen van de Clydesdale paarden. Ze waren heel groot. Als Emilio op zijn tenen zou gaan staan, dan zou hij de buik van het paard nog niet aan kunnen raken. We liepen de stal binnen, maar voordat we de deur in kwamen, zagen we een wild konijn. De stal was best groot. Binnen waren de wagens die vroeger werden getrokken door de Clydesdale’s om bier te transporteren. Er liep ook een Dalmatiër waakhond in de stal rond. We liepen de stal weer uit, en liepen buiten om naar een groot gebouw waar wijn werd verouderd in hele grote bussen. Er werd ook Beech hout in gedaan, om wat van de slechten stoffen te absorberen. Het was in die kamer lekker koud, maar toen we weer naar buiten liepen was het weer hartstikke heet. Hierna gingen we met een lift naar boven tot dat we bij een hele grote kamer kwamen waar de bier gemaakt werd. Ik kan de processen niet allemaal uitleggen, maar het was nog heter dan buiten. Er was wel een hele mooie lamp binnen. Het was net alsof het een groot boeket bloemen was, maar dat in plaats van bloemen, dat het lampjes waren. We liepen het gebouw uit, en weer een ander gebouw in. Hier werd al het bier in blikjes en flesjes gedaan. Het was echt ongelofelijk om alle flesjes zo snel te zien gaan, en dat ze dan met bier werden gevuld. We liepen terug, en het gebouw uit, en we mochten met een busje weer terug rijden. We stapten uit, en mochten toen naar binnen lopen. Binnen mochten de grote mensen bier proberen, terwijl de kinderen; en mensen die geen bier hoefde, frisdrank mochten hebben. Ik vond dat wel aardig dat ze de tour gratis hadden gemaakt, met wat drinken en wat gezouten krakelingen. Die nacht bleven we in het zelfde hotel slapen.
De volgende dag gingen we naar mijn favoriete plek van de hele road trip; De Gateway Arch! We parkeerden in de parkeer garage voor die grote boog. We liepen een stukje bos in, en op eens konden we de boog niet meer zien! Op eens kwamen we het bos uit en keken we naar boven en zagen we hem weer. De ingang was bij de poot van het gebouw. We moesten eerst onze tassen door een X-ray machine laten gaan, en door een poortje heen lopen, en toen konden we naar binnen. We gingen eerste de film kijken van hoe de Gateway Arch gemaakt werd. We zagen hoe de Arch stuk bij stuk opgebouwd werd, tot dat ze bij de top kwamen. Daar moesten ze er nog een stuk in zetten, maar ze moesten het snel doen want anders dan werd het metaal heet genoeg om uit te zetten, en dan zou het stuk niet meer passen. Uiteindelijk hadden ze het er net op tijd in gezet. We liepen het theater uit, en gingen naar de liften toe die naar boven gingen. We moesten even een tijdje in de rij wachten, maar uiteindelijk waren we er. We konden op een scherm zien waar de lift op dat moment was. Na een tijdje kwam hij helemaal beneden aan en gingen de kleine deurtjes open. Mensen stapten uit, en wij mochten gaan zitten. De cabines waren heel klein, en er waren vijf stoelen. Het was zo klein, dat als je armen uitgestrekt waren, je er dan maar net in zou passen. Het was best eng, want we reden naar boven, maar omdat het een boog was, moest hij zichzelf steeds weer bij draaien met een motortje, want als hij dat niet deed, zouden we op onze kop aan gekomen zijn. Ik vond het niet zo leuk, maar toen de deurtjes eindelijk open gingen, was het uitzicht heel mooi. Als je hoogtevrees hebt, dan moet je hier absoluut niet in gaan, want de vorm in een triangel, dus als je naar voren leunt, kan je het raampje uit kijken. Als je ver naar beneden kijkt, dan lijkt het net alsof je elk moment zo naar beneden zou kunnen vallen. We waren 192 meter in de lucht, dus dat zou geen pretje zijn. Toen we genoeg boven hadden gezien, reden we weer met het treintje naar beneden. Terug op de begane grond, liepen we nog even door een museum, waar ze pratende robots hadden, zoals in de Efteling. De rest van de dag, reden we door Missouri, en toen een stukje door de staat Arkansas, tot dat we weer terug in de staat Tennessee kwamen.
Op de 19de dag reden we Memphis binnen om naar Graceland te gaan, het huis van Elvis als rock ster. Het was heel druk, en ook heel heet. Het was wel grappig, want zo snel als we uitstapte, hoorde we Nederlanders praten. Ze vonden het ook heel heet, want een mevrouw zei tegen haar man: “smelt je al?” We liepen verder, en moesten een foto laten nemen. We glimlachten allemaal, maar net toen de foto werd genomen, keken we express allemaal boos. We liepen door een rij, tot dat we een audio tour kregen. We konden dus onze koptelefoontjes op zetten, en luisteren naar wat de opgenomen meneer te zegen had. We reden met een busje naar het huis van Elvis. We liepen naar binnen, en keken naar rechts. We zagen de glazen pauwen in het raam van de woon kamer. Hij had ook een hele grote bank, en een openhaard. Aan de linker kant was de grote eet kamer waar Elvis en zijn vrienden met zijn achten konden zitten. We liepen een hal door tot dat we bij de keuken kwam. Het stelde niet zo veel voor met de rest van het huis. We moesten een trap af lopen met allemaal spiegels aan de kanten. Dat vond ik wel mooi, want zelfs op het plafond waren spiegels. We waren nu in de kelder, en liepen naar links. Deze kamer was bijna helemaal geel. Er waren een paar TV’s tegen de muur, en er was een bar. De andere kamer in de kelder was de pool kamer. Er stond een biljarttafel, en de muren waren van hele rare bekleding gemaakt. We liepen weer naar boven, en kwamen in de Jungle kamer. Elvis had allemaal tafels en stoelen van hout, en een van de muren was een waterval. Hij had ook nog wat stenen aapjes, en een knuffel beer. We liepen naar buiten, en door zijn schiet schuur heen. We kwamen tot de trofee kamer, en toen naar de Racket Bal kamer. Hierna liepen we naar buiten naar zijn zwembad. Zijn zwembad was ongeveer zo groot als die van ons, maar hij had ook een duikplank. We kwamen uit eindelijk bij Elvis z’n graf. Heel veel mensen hadden geschenken, en bloemen neer gelegd. Elvis, zijn oma, en zijn ouders waren hier begraven. We reden weer met de bus terug. We keken nog in zijn privé vliegtuig, en reden toen verder. We bleven in een mooi hotel slapen in Jackson, Mississippi.
De volgende dag, wilde Adri even bij de Toyota dealer gaan kijken voor een foldertje van een mooie auto die hij gezien had. We reden naar de dealer, waar ze met zijn 5en stonden te wachten voor iemand die misschien een auto kon kopen van hun. We stapte uit, en Adri vertelde de meneer dat hij op zoek was naar een foldertje van een Toyota Sienna. De meneer vroeg meteen of hij Adri die dag een auto kon verkopen, en Adri vertelde hem dat het aan de deal lag, omdat hij uit Texas kwam. Na een tijdje binnen kletsen, hadden we de goede auto gekozen, en even later was hij gevonden. Hij stond bij een dealer in Columbus, Mississippi, of aan de grens van de staat Alabama. Het eerste aanbod, was dat wij gewoon naar huis zouden rijden, en dat de auto dan gebracht werd, en omgeruild werd voor onze Nissan. Adri vond dat niet zo’n goed aanbod, dus maakte de meneer een ander aanbod. Hij zou ons een gratis diner geven, en een gratis nachtje bij het hotel waar we al sliepen. Hij zou ons dan de volgende dag de auto geven. Dat was een goed aanbod, dus zo bleef het. We reden die dag met een tijdelijke auto naar een versteend bos. De stukken hout leken op echten bomen, maar als je ze aan raakte, dan voelde het alsof het stenen waren, en dat was ook zo. Er waren heel veel bomen die versteend waren, dus het was wel mooi. Er waren ook geen andere mensen, dus we konden gewoon op ons gemak door het bos lopen. Aan het eind, was er nog een winkeltje. Ik had daar voor 6 dollar de steen Bismut gekocht. Hij was heel mooi, omdat het leek alsof hij uit een Sciencefiction film kwam. Die middag gingen we de auto op halen. Hij was een beetje groengrijs van kleur. Het fijne ervan vond ik dat Emilio en ik zonnen schermpjes hadden, die je uit de deur van de auto naar boven kon trekken. We aten die avond in een soort Grieks restaurant eten wat Aladin hete. We sliepen weer in het zelfde hotel.
Op de 20ste dag, reden we naar een indianen dorp. Binnen, was er een tafel met stenen die de indianen hadden gebruikt om opgegrond eten van te maken. Je kon ook zien wat ze aten, zoals maïs. Ze hadden ook een kalender met verschillende soorten eten er op die in elke maand te vinden waren. We liepen naar buiten om naar het dorp te kijken. Er woonden geen indianen meer, maar de bergen stonden er nog wel. Er was ook een na gemaakte hut, waar Emilio en ik in konden. We gingen ook even op een bankje buiten lunchen. Vlakbij stonden 2 voetbal doelen, dus maakte ik een grapje: “kijk, de indianen konden ook voetbal spelen als ze daar zin in hadden!” We aten de rest van onze lunch, en reden met de auto verder naar huis toe. Onderweg, werden we aangehouden door een politie. Ik weer niet precies meer wat het was, maar het bleek dat de politieman iets niet had gezien, dus mochten we doorrijden zonder boeten te betalen. Die avond bleven we in het slechtste hotel slapen. We hadden hier wel eens eerder geslapen toen we met mama naar Louisiana waren geweest. De volgende dag, reden we de rest van de dag naar huis.
Ik was tijdens het rijden mijn Bismut steen verloren, en heb hem tot vandaag nooit terug gevonden.

Rennen in Burrough's park

2010-07-18T18:38:00.000-07:00

Op zaterdag, 17 Julie, was ik nog meer gaan rennen dan normaal. Ik, en een paar andere vrienden en klasgenoten gingen naar Burrough’s park om daar te lopen. De ouders mochten mee komen, dus dat was ook leuk. Coach Gresham was er ook bij. Hij had ons verteld dat hij ons dit jaar niet op Krimmel zou coachen omdat hij een promotie had gekregen. Hij ging dit jaar dus op Klein-Oak (Een hoge school waar ik over 2 schooljaren ook naartoe ga.) coachen. Ik vond dat wel jammer want hij was vorig jaar een hele goede coach die ons goed geduwd had om het district kampioenschap te winnen. Ik was aan de andere hand ook wel blij want dan krijg ik hem weer als coach op Klein-Oak.
We liepen in totaal wel meer dan 8 mijl door de hele tijd dat we daar waren. 8 mijl is wel bijna 13 kilometer! Voor het grootste gedeelte van de tijd liepen we door het bos.In het bos is ook een hele grote berg zand waar we overheen moeten lopen. In het begin kunnen we lekker snel naar beneden rennen, maar dan als we weer terug het bos uit willen, moeten we weer terug de berg op, en dat is heel taai. We lopen bijna elke dag in dat bos, behalve op zondag en er lopen allerlei soorten wilde dieren rond. De dieren die ik heb gezien zijn herten, konijnen, en slangen. Ik denk dat er nog wel meer dieren zijn maar die hebben zichzelf nog niet laten zien. We liepen ook een klein deel om een meer wat in het midden van het park lag. Rond het meer zagen we Eekhoorns, schildpadden, en hoorde in de verte soms een Specht pikken.
Na het lopen, waren we heel uitgeput. Iedereen ging even zitten (of zelfs liggen) op de houten bankjes die er in het park stonden. Na een tijdje kwamen we weer een beetje bij en genoten we van de hotdogs, en de limonade die iedereen mee had gebracht om te delen. Na dat onze buikjes rond waren van het eten, speelden we een tijdje in een speeltuintje 500 meter verder op, terwijl de ouders nog even aan het kletsen waren. Als laatste namen we een voor een afscheid met coach Gresham, en reden weer naar huis.

90ste post

2010-07-10T13:39:00.001-07:00

De laatste paar dagen is het weer heel raar geweest. Bijna elke dag was het zwaar bewolkt, en er was weinig, tot heel veel regen elke dag. Het kwamen beetje door de oorkaan die toen in de Golf van Mexico was. We hadden een van de dagen de voetbal wedstrijd van Nederland tegen Uruguay gekeken. Ik was blij dat Nederland had gewonnen. Ik vond het aan de andere hand wel heel raar dat Duitsland Spanje eruit had geslagen, terwijl Duitsland met 4-0 Argentinië versloeg. Nu zitten Spanje en Nederland beide in de finale. Ik, zoals alle Nederlanders, weet dat Nederland gaat winnen! Op een andere dag gingen we meet Grace en Aislinn naar het Holocaust museum in Houston. We vonden daar uit over alle joden die gevangenen werden genomen, en waar de meesten van werden vermoord. Allemaal door Hitler. Ik wist vooraf dat de joden in gas kamers vermoord werden, maar ik vond daar uit dat ze sommige joden ook levend verbrande. Ik leerde ook dat ze de mensen daar voor de vreemdste dingen de gas kamers in stuurde, zoals dat iemand er net wat dommer uit zag als de ander, of dat hun postuur net wat meer gebogen was dan de rest, en zelfs werden er zomaar mensen uitgekozen. Toen we weer terug gingen had ik uit gevonden dat de auto waarin we reden een achteruit kijk camera had op het scherm als je achteruit reed. Ik vond dat wel mooi. We gingen voor de lunch even wat vechten. Het was de keus tussen Lupe Tortilla, Red Robin, en CiCi’s pizza. Ik wilde Red Robin, en Emilio wilde CiCi’s pizza, omdat er spelletjes waren. Ik wilde gewoon eten, ik koos niet voor de spelletjes. Het was uiteindelijk toch CiCi’s pizza en toen wilde Emilio opeens Red Robin. Het maakt Emilio niet uit, zolang hij maar kan vechten!

Emilio's verjaardag (English Version) (kijk hier onder voor de nederlandse)

2010-07-04T11:14:00.000-07:00

On Friday it was Emilio's birthday. In the morning we were both already waiting to go downstairs. We ate bread and cereal and then allowed Emilio to unwrap the presents. He opened my gift first. It was a set of experiments on energy. There was a solar panel, a propeller, and a few other things included in the box. Secondly, he unwrapped Debby’s gift. It was a puzzle game called Blokus. In the game each player has 21 pieces that thy have to put on the board as conservatively as possible. In the end, it is the goal that you have fewer pieces left than your opponent. Finally he got a new bike of the Mongoose brand. It's blue bike with silver stripes on it. After breakfast we drove to the theater in the Woodlands to see Toystory 3. It is a good sequel to the other two and closes the story beautifully, but what happens in the movie, you have to find out yourself. After the movie we stopped at a Jack In The Box for a drink and something to eat. We were eating peacefully when many people stood up, and walked out. We looked outside to see what was going on. There was a yellow car that had rammed into the side of another car in the parking lot. The lady that owned the yellow car was thrashing around and flashing many hand gestures. A guy from outside walked back inside and he said to his mother: "She has no idea what she's talking about." Right then, I knew she was drunk. Later we went to Toys R us so Emilio could buy something for his birthday. He bought three things for Zhu Zhu bought pets. Zhu Zhu pets are Hamsters that run on batteries and run around a course that you set up. I also had $ 40 of birthday money left from my grandma that I hadn’t bought anything with. I bought a Radio Controlled Ferrari Fiorano with it.

Emilio's verjaardag

2010-07-04T10:47:00.000-07:00

Op vrijdag was het Emilio’s verjaardag. S’morgens stonden wij allebei al te wachten om naar beneden te gaan. We aten boterhamen en cereal en toen mocht Emilio de cadeautjes uit pakken. Als eerste had hij mijn cadeautje open gemaakt. Het was een setje met experimentjes over energie. Er zat een zonnepaneel bij, een propeller, en nog wat andere dingen. Als 2de had hij van Debby een puzzel spel gekregen wat Blokus heet. Met het spel moet je al je puzzel stukjes zo goed mogelijk op het bord krijgen, zodat je minder puzzel stukjes over hebt dan je tegenstander. Als laatste had hij een nieuwe fiets gekregen van het merk Mongoose. Het is Blauwe fiets met zilveren strepen er op. We waren na het ontbijt naar het theater in de Woodlands geweest om Toystory 3 te kijken. Het is een goed vervolg op de andere 2 en sluit het verhaal mooi af, maar wat er in gebeurd moet je zelf uit vinden. Na de film waren we even naar een Jack In The Box geweest om wat te drinken en te eten. We zaten rustig te eten toen er veel mensen naar buiten liepen. We keken naar buiten om te zien wat er aan de hand was. Er was een gele auto zo de zijkant van een geparkeerde auto geramd. De mevrouw van de auto stond wild met haar handen gebaren te maken. Er kwam een jongen naar binnen en hij zij tegen zijn moeder: “ze heeft geen idee waar ze het over heeft.” Ik dacht dat ze vast dronken was. We gingen even later naar de Toys R us zodat Emilio van zijn verjaardag’s geld iets kon kopen. Hij had 3 dingen voor Zhu Zhu pets gekocht. Dat zijn Hamsters die op batterijen werken die rond een koers lopen die je op zet. Ik had ook nog 40 dollar geld over van Mijn verjaardag van Oma. Ik had daarvan een afstandsbestuurbaare Ferrari mee gekocht.

H&H Ranch met Jack

2010-06-27T10:27:00.001-07:00

Gisteren ging ik met Jack naar de H&H ranch. Ze hadden daar allerlei soorten dingen te doen zoals bij de Dewberry farm. We gingen eerst even zitten om wat zonnebrand op the smeren. We liepen toen naar trap bootjes die je over een meer kon varen. Het was wel leuk, maar omdat het zo heet was konden we er niet echt lang in blijven. We gingen hierna naar een hele hoge opblaasbare glijbaan zo hoog als een huis, en ik gleed toen weer terug naar beneden. Het ging heel snel want de glijbaan was heel stijl. Ik was een paar keer van die glijbaan af geweest. Op een van de laatste keren, schoon de zon recht op the treden die je moest gebruiken om naar boven te komen, dus waren ze gloeiend heet. Ik vond dat pas te laat uit en pakte heel goed aan het touw vast en liet mijn voeten van de treden af komen. Ik moest toch verder, dus ik had mezelf de laatste 7 treden had naar boven geklommen. Op alle keren daarna, hadden ze een mevrouw helemaal bovenaan de glijbaan gezet die water op de treden sproeide, zodat het niet meer zo heet was. Er was ook nog een Lazy River waar je met een zwemband rond kon dobberen, of gewoon in kon zwemmen. Ze hadden ook heel veel gratis dingen. Je kon gratis een foto van jezelf laten maken met een “Green Screen”zodat ze er een achtergrond bij konden zetten. Het leek dan alsof je net in die plek was. Er was als laatste nog een trampoline met bungees waar je heel hoog mee kon springen, en zelfs koprollen mee kon doen in de lucht. Het was pas mijn eerste keer dus ik had nog geen koprol gedaan maar het was wel leuk om zo hoog te kunnen springen. Het was ook wel zwaar werk om elke keer weer terug naar boven te komen.

De Divisionals Meet 2010

2010-06-20T10:26:00.000-07:00

Deze week hadden we weer de divisionals meet. Ik had mijn alarm gezet voor kwart over vijf, zodat ik nog 15 minuten had om een beetje wakker te worden, maar ik was weer in slaap gevallen dus toen had Adri mij wakker gemaakt. We hadden snel iets gegeten, en toen gingen we weg. Ik wilde helemaal niet gaan zwemmen omdat ik het voetbal wilde kijken van Nederland tegen Japan. We kwamen aan en gingen in de gym zitten met onze spullen. We hadden al snel de warm-ups, dus moesten we al onze spullen aan hebben. We hadden 4 keer in gedoken, maar het was wel moeilijk om goed in te duiken, want het blok was veel hoger boven de grond dan de blokken bij ons zwembad. Nadat de warm-ups over waren, moest ik al meteen weer gaan zwemmen, want ik had event 1. Het was de 100 yard borstcrawl. Ik heb daar een enorme hekel aan, maar ik ben er redelijk goed in. Ik kwam uiteindelijk als 12de binnen, dus kreeg ik een licht blauw lintje. Toen we weer terug in de gym waren, had Adri van Debby een SMS gekregen dat Nederland 1-0 Japan had verslagen. Ik was daar best blij om en mama pakte al meteen haar oranje Holland hoed en zette die op. Ik had als 2de de 50 yard borstcrawl. Ik had daar geen lintje voor gekregen. Als 3rde had ik de 50 yard schoolslag, en daar had ik misschien een lintje gekregen, maar dat weet ik niet, want we gingen al weer weg nadat Emilio klaar was. Ik heb nu thuis best wel veel lintjes. Ik heb er meer dan 25, en de meeste zijn van het zwemmen. Ik was die avond vroeg naar bet gegaan want ik was heel moe van het zwemmen. We keken na de meet de score op bij het internet en we hadden uit gevonden dat we als 3de van de 5 teams hadden geplaatst.

2010-06-13T12:55:00.000-07:00

Ik ben vorige week Summer School gestart. Niet omdat ik een klas heb gefaald, maar omdat ik vooruit wil werken. Ik ga een speech klas doen waar ik kan leren hoe ik een speech moet schrijven. Als ik die klas nu doe, dan hoef ik hem niet meer later te doen. De klas is ongeveer 3 uur en 30 minuten langt, voor 13 dagen. Op de eerste dag, moesten we iemand in onze klas interviewen en daar dan een verhaal over maken om aan de klas voor te lezen. Op de 2de dag, moesten voor het meeste klas werk en een test doen. Op de derde dag hadden we naar een verhaal over een meneer die als maar een lifter bleef zien, die met hem mee wilde rijden. Hij zag hem als eerst toen hij in de auto over een kruispunt aan het rijen was. Hij was op een gegeven moment zo bang van de lifter, dat hij zijn moeder had gebeld voor een beetje comfort. Er nam iemand op en die zij dat zijn moeder naar het zieken huis was gestuurd omdat ze te veel schok had gekregen toen ze te horen kreeg dat haar zoon dood was. De meneer vond dat heel vreemd. En hij bleef maar rijden. Het bleek dat hij op dat kruispunt eigenlijk verongelukt was, maar dat hij nog niet helemaal dood. De lifter, was eigenlijk de dood zelf, en als de meneer hem een lift had gegeven, dan was hij echt dood. We hadden over dat verhaal vragen beantwoord, en daar had ik een 95 op gekregen. We moesten daarna een strip papier uit een bak trekken, en we moesten de scene die op dat papiertje stond uitbeelden zonder te praten. Wij hadden een scene gekregen over een meneer die een medische inspectie moest krijgen, toen nerveus buiten de deur moest wachten, en dan een goed resultaat moest krijgen.. Zoals je kan zien, heb ik mijn blog ook een beetje anders gemaakt!

Blake's Feestje

2010-06-06T11:25:00.001-07:00

Op vrijdag had ik de awards gekregen. We moesten eerst in rijen gaan zitten op de stoelen waar onze namen op waren gezet. We werden een voor een geroepen en dan mochten we het podium op lopen om onze awards the halen. Ik had een award voor science gekregen, en een award omdat ik er elke dag van het school jaar was. Niet veel mensen waren elke dag op school. Het was heel grappig met een kind, want hij had een award gekregen omdat hij er alle dagen was, maar het bleek dat hij er die dag niet was! Er waren maar 2 mensen die een award hadden gekregen voor koor, een jongen en een meisje, en Jack was als jongen uit gekozen.
Op zaterdag, was het Blake’s verjaardag’s feestje. We gingen naar een Japans restaurant waar ze met een grill voor je ogen alles klaar maakten. Het was de afspraak dat we daar om 5:30 in de avond zouden zijn, maar omdat ik heel dichtbij woonde, was ik 5 minuten vroeg. Ik keek naar binnen en ze waren er nog niet dus moest ik even wachten. Toen iedereen er was, bestelde we eten en kwam de kok het voor ons klaar maken. 6 van de 8 mensen die Blake had uitgenodigd, hadden het zelfde eten besteld: teriyaki steak. Nadat we in het restaurant hadden gegeten, zou de limousine ons op komen halen, maar ze hadden geen limousine gehuurd omdat elke chauffeur een minimum van 4 uur wilde hebben, en dat was te duur. We reden gewoon naar Blake’s huis en hadden daar gezwommen en gespeeld. We hadden ook nog de film ZombieLand gekeken met zijn allen. We werden om 11 uur opgehaald, maar de tijd was zo snel voorbij gevlogen, dat het voelde alsof ik daar maar 1 uur was!

Zomer, en het bijna het eind van school

2010-05-30T09:46:00.000-07:00

Het begint hier in Spring weer heet te worden. We hebben al 2 weekenden thuis gezwommen, en ik ben in die 2 weekenden minstens 1 keer verbrand. School is ook bijna over, dat vind ik wel jammer. Donderdag is onze laatste dag school, en maandag hebben we vrij, dus ik hoef nog maar 3 dagen naar school. Ik krijg op dinsdag ook nog een award ergens voor, maar dat is nog een verrassing. We hadden op zaterdag een oefening sessie van 1.5 uur, dus dat was wel lang. We hadden alle zwem slagen geoefend, maar ik vond het niet zo fijn want het was heel heet, benauwd, en mijn zwem bril werd heel waterig. We hadden vrijdag een hele rare dag. Omdat de laptops opgehaald werden, bleven we voor 3 les uren in onze eerste klas. We gingen toen naar onze 4de klas, en toen weer terug naar de eerste. We bleven daar voor 2 les uren en gingen toen naar ons 7de les uur. Omdat er bijna niks te doen was, mochten we in onze klassen films kijken, zoals Happy Feet, en Shark Tale. Het was leuk, maar in ons laatste uur, was iedereen heel hyper want we hadden bijna de hele dag stil moeten zitten. Ik ga deze zomer ook summer school doen, en niet omdat ik slechte cijfers heb, maar omdat ik vooruit ga werken. Ik hoef dan niet meer die klas te doen op de hoge school. We kregen deze week ook de scores van de TAKS testen. De TAKS zijn de testen die je moet nemen om te zien of je door naar het volgende jaar mag. Op de reken test had ik een 100 gekregen, en dat was precies waar ik zo hard voor had gewerkt. Op de schrijf test had ik een 3 van de 4 mogelijke punten gekregen voor het verhaal wat ik had geschreven, en een 95 voor het stuk waar je verhalen moest wijzigen waar ze incorrect waren. Op de lees test had ik een 90 gehaald, dus ik was er heel blij mee.

Stingrays VS Gators

2010-05-23T13:58:00.000-07:00

Deze week hadden we weer een zwem meet en op vrijdag was ik met Blake gaan lopen. Blake had nieuwe schoenen gekregen die bijna 2 keer zo groot waren als die van mij. Hij had mij ook een uitnodiging gegeven voor zijn verjaardag’s feestje die hij bij een Japans restaurant zou houden. Een limousine zou ons daarna dan op komen halen, en dan zouden we nog bij Blake’s huis uit hangen. We moesten tegen de gators zwemmen, de zelfde als waar we 2 jaar geleden van hadden verloren. We moesten om 6 uur opstaan maar ik was om 5:45 al wakker. Ik pakte mijn spullen en at ontbijt. Net toen ik klaar was, werd Emilio pas wakker. Toen mama en Adri ook wakker waren, reden we naar het zwembad toe want het zwemmen was bij onze wijk. Het werd al heel snel heel heet buiten, en toen er in een veldje 100 meter verder de sprinklers (water sproeiers) aan gingen, renden er heel veel mensen naar toen om af te koelen. Ik was weer een klein beetje sneller met de school slag geworden. Emilio had met de school slag 2de plaats gehaald, het enige wat hij nog verkeerd deed was dat hij de hele tijd om zich heen zat te kijken om te zien hoe ver de anderen waren. Ik hoefde geen borstcrawl te doen, wat heel raar was, want meestal heb ik borst crawl. Ik had in plaats daar van de vlinder slag. Ik ben heel slecht in de vlinder slag dus ik kwam als laatste. Toen het zwemmen over was, gingen we naar huis en hadden we uit gevonden dat wij hadden gewonnen met 380 tot 274. We hadden thuis nog even gezwommen en ik ging die avond vroeg naar bed want ik was erg moe van het zwemmen. Mama zij dat ze tijdens de nacht nog naar mijn kamer was gekomen, en dat ik met haar had gepraat, maar ik kon me er niks van herinneren.

Mock meet

2010-05-09T12:26:00.001-07:00

Deze zaterdag hadden we de mock meet voor het zwemmen. Dit is de meet waar ze al je begin tijden neer zetten. Er was geen ander team waar we tegen moesten zwemmen. Ik had de dag voor de meet met Blake 5.5 mijl gelopen, dus mijn voeten waren erg moe. We moesten om 5:45 s’morgens op staan. Ik at als ontbijt een appel en een stuk van het brood wat gisteren nog niet op was gegaan. Ik was als eerste klaar omdat ik geen moeite heb met vroeg op staan. We reden naar het zwem bad en pakte daar onze spullen uit. Ik ging meteen met Emilio mijn events halen. Ik had 1, 25, 35, 45, 55, en 65. Ik was niet blij dat ik nummer 1 had, want dat betekende dat ik als eerste moest gaan, en het was de 100 yard borstcrawl. Emilio moest eerst op warmen, en 30 minuten later, ik ook. Om 8:10, begon de meet en moest ik op de bank gaan zitten om te wachten. Er waren maar 3 mensen in het event, maar ik was toch niet zo heel snel. Ik stond op het blok, en toen de meneer de buzzer af zette, sprongen we het water in. Ik had goed gedoken, maar ik kwam wel als laatste. Ik ging daarna naar Emilio kijken. Toen hij moest duiken, sprong hij en deed bijna een koprol maar kwam nog net goed uit. Ik moest als 2de nog een keer borstcrawl zwemmen, als 3rde de school slag. Ik had uit eindelijk verbeterd met alle events, behalve de school slag, omdat ik daar al zo goed in was. Adri moest ergens op nemen, dus die ging halverwege weg. Toen Emilio en ik klaar waren met onze events, mochten we allebei nog een snoepje. We bleven nog een tijdje kletsen met wat vrienden, en ze schoten flessen dopjes de lucht in met druk die ze op een flesje hadden gezet. Toen gingen we naar huis

Leren Duiken

2010-05-02T11:37:00.000-07:00

Deze week hebben emilio en ik leren duiken. We vonden het eerst niet leuk omdat we met ons hoofd eerst het water in moesten gaan. Adri zou de persoon die als eerste leerde duiken, een prijs geven. We gingen op zaterdag zwemmen voor privee les, en daar gingen we leren duiken. We leerde eerst over de angst van vorover het water in duiken, doordat coach mike ons vast hield, onderste booven draaide, en ons toen langsaam het water in liet glijden. Toen we over de angst heen gekomen waren, gingen we met het blok oefenen. We moesten onze linker voet voor houden, langzaam voorover vallen, en als ons lichaam rond 45 graden was, moesten we met onze linker voet afzetten. Het was moeilijk om goed te doen, dus de eerste paar keer, lande emilio steeds op zijn buik. De derde keer nadat hij dit deed, was zijn buik helemaal rood. We bleven oefenen, en het ging steeds beter. Onder water, moesten we in stroomlijn positie blijve, zodat we als een pijl door het water schoten. Het ging bij mij bijna helemaal goed, maar toen op eens viel mijn zwembrill steeds af. Ik moest iets zachter af zetten want ik ging te snel. We mochten het eindelijk zelf probeeren, en het ging heel goed. Ik had het onder de knie. Ik bleef naar emilio kijken, maar hij deed het nog steeds niet zo heel goed, maar hij ging vooruit. Toen we allebei konden duiken, was de les over, en mochten we zo veel oefenen als we wilden. Dat was wel fijn. Ik vond duiken nu juist leuk, en we hadden het heel veel ge oefend. Ik ging een keer zo snel, dat ik met volle vaard tegen een pillon in het water aan botste! We zette onze doelen steeds verder, en toen we weg ginge, kon ik met het duiken bijna het halve bad door zwemmen.

Rennen en zwemmen

2010-04-25T10:06:00.001-07:00

Deze week waren we voor het eerst weer naar de Windrose Stingrays zwem training geweest. Ik wilde er niet naartoe want ik vind lopen veel leuker dan zwemmen. Na school, ging emilio eerst zwemmen, en ik bleef thuis. Ik ging even huiswerk doen, en nadat ik klaar was, reed ik met de fiets naar het zwembad toe. Het was nog vroeg toen ik aan kwam en toen de vorige groep uit het water was, ging ik er langzaam in zodat ik er even aan kon wennen. Het was best koud. Toen we gingen zwemmen, zat ik in de eerste baan, en toen we klaar waren zat ik in de laatste, omdat de trainers steeds mensen verschoven. Ik weet niet of de snelste in de laatste baan zaten, en de langzaamste in de eerste, maar daar leek het wel op. Het werd nog kouder toen ik het zwembad uit ging. Ik fietste weer naar huis, en nam toen een lekkere warme douche. Op vrijdag, ging ik met Blake; een vriend van Cross Country, rennen. Bij zijn huis hadden we eerst een half uurtje op de Xbox gespeeld, en gingen toen rennen. We gingen heel ver en kwamen langs een paar anderen vrienden van school die ook mee gingen rennen. We renden heel veel op en neer, en zelfs naar een school die redelijk ver was. Toen we eindelijk weer moe thuis kwamen, hadden was 6.10 mijl, of 9.8 kilometer hard gelopen. Ik had wat zwemkleren en een handdoek geleend, en we gingen toen in zijn zwembad zwemmen. Ook al was het koud, het was lekker omdat we het heet hadden. Toen het donker werd, had Blake’s vader lichten in het zwembad aan gezet die van kleur veranderden. Hij had ook de watervall, en de Spa aan gezet. Het was echt net een feest!

NJHS

2010-04-18T10:23:00.000-07:00

Deze week moesten we oefenen voor de NJHS ( National Junior Honor Society) inductie. NJHS is voor mensen die een semester average hebben van 90, of hoger, en die niet bang zijn om te helpen, of goede leiders te zijn. We moesten in rijen op stoelen zitten in Alfabetische volgorde. Ik was nummer 4, dus ik zat in de eerste rij. Op de dag dat de inductie was, moesten we er netjes uit zien dus had ik een bruine broek en een Polo aan gedaan. We moesten buiten de cafetaria in een rij staan, terwijl de ouders in de Cafetaria moesten zitten. Toen iedereen er was, begon in de cafetaria muziek te spelen en liepen we naar binnen. We gingen voor onze stoelen staan, en toen iedereen op zijn plaats stond, moesten we de pledge zeggen, en toen werd het Amerikaanse Volkslied gezongen. Iedereen werd een voor een geroepen. Ik was nummer 4, dus ik liep naar boven, gaf de President een had, kreeg mijn certificaat, en een kaarsje. Toen iedereen van mijn rij was gaan zitten, ging de volgende rij. Toen de laatste persoon was gaan zitten, pakte een meisje een grote kaars, en stook nummer 1’s kaarsje aan, toen ging het steeds verder tot dat iedereen een brandend kaarsje had. We liepen weer uit de cafetaria met onze kaarsjes, en hadden ze in de hal uit geblazen. Sommige mensen hadden hun kaarsje nog aan, dus hadden we onze kaarsen weer aan gestoken. Ik had wat foto’s met vrienden gemaakt, en er was na de ceremonie nog receptie met koekjes en punch. Ik was een van de laatste mensen die weg ging. Ik heb het kaarsje in mijn la bewaard, zodat ik het altijd kan herinneren.

nieuw bed

2010-04-11T11:42:00.000-07:00

Deze vorig weekend waren we naar Ikea geweest om voor mij een nieuw bed te kopen. We hadden mijn bed naar emilios kamer verhuisd omdat zijn bed kapot was gegaan. We gingen dus op paasen naar ikea en kochten voor mij een hoog-slaper omdat het beter voor the trein zou zijn. We wilde hem graag in het zilver hebben, maar die hadden ze niet meer en kregen ze ook niet meer dus hadden we een witte gekocht. Adri en ik hadden hem samen in elkaar gezet, en toen had ik hem even uit geprobeerd. Het bed was zo hoog boven de grond, dat toen ik op mijn tenen stond, ik nog steeds niet de onderkant van het bed aan kon raken. Het lag wel fijn, en ik was veel dichter bij de sterren die op het plafond waren. Het ondhandige was dat als ik mijn alarm uit wilde zetten, ik dan helemaal naar beneden moest lopen, het alarm uit zeten, en dan weer naar boven. Bij die tijd was ik wel goed wakker. Ik moest ook naar beneden lopen als ik een boek wilde pakken. Er zit een raam vlak naast het bed, dus als ik met mijn voeten bij het kussen lig, dan kan ik uit het raam naar buiten kijken. Terwijl we de lampen boven mijn bed gingen verschuiven; want ze zitten aan 2 kabels vast, kwam een van de kabels los uit de muur dus toen hadden we een nieuw lampje naast mijn bed gehangen zodat ik nog een goed lees lichtje ha Ik heb nog niks met mijn verjaardag’s geld gekocht, maar voor mijn trein baan ben ik van plan om nog wat baan stukken te kopen omdat ik nog niet zo veel baan heb. Ik ga binnenkort ook bergen maken want zonder bergen is het landschap niks. Ik ben ook nog van plan om een andere wagon voor mijn snelheid’s trein te kopen. Ik vind ze heel mooi omdat ze licht geven.

Kleine vacantie

2010-04-04T11:58:00.000-07:00

Deze week hadden we maar een korte week school omdat we op vrijdag niet naar school hoefde. Op woensdag was het mijn verjaardag. Ik kreeg een horloge, een stoom locomotief, wat huisjes, een boek met voetbal plaatjes, en 3 boeken. Ik had per ongeluk de trein laten vallen. Ik had geluk want hij deed het nog steeds. Het enige wat niet werkte was het lampje aan de voorkant. Op vrijdag hadden we de district track meet. Ik mocht niet mee lopen omdat alleen de top 3 van elk evenement er naartoe mochten. Ik was aan het aan moedigen, en ik had voor 3 verschillende mensen hun tijd genomen zodat ze net na de race hun tijd al konden zien. Ik had niet gezien of we gewonnen hadden of niet, maar voor mij leek het er op dat we erg ver achter liepen. Op zaterdag moesten we naar de Lowe’s om hout te kopen om onze bedden beter te maken. We moesten even wat hout zagen van Adri en toen de balken op de juiste lengte waren, ging ik even fietsen. Toen ik terug kwam van fietsen, bleek het dat Emilio even een tijdje op de grond moest slapen. Zijn bed was helemaal ingestort en het hout was helemaal gescheurd, dus hij moet nu op de grond slapen. Met op de grond slapen bedoel ik dag hij op zijn matras moet liggen op de grond. Op zondag, gingen we paaseieren zoeken binnenshuis, maar het duurde zo lang voordat we de eieren gingen zoeken, dat Emilio all meer dan de helft had gevonden. Toen we ze echt gingen zoeken, had hij binnen 4 minuten, zijn 10 eieren gevonden. Bij mij duurde het wat langer, en de moeilijkste waren de gene die gecamoufleerd waren. Er was een zilveren ei dat in een zilveren kaars kopje lag, dus die had als laatste gevonden.

eindelijk een lintje

2010-03-27T16:46:00.000-07:00

Deze week gingen hadden we weer een track meet. Hij was weer bij Klein Oak. Deze keer waren er maar in totaal 7 mensen, en 6 daar van waren van, dus ik had een goede kans om te winnen. We deden stretches bijna net toen we daar kwamen, en we stopte niet tot dat de race bijna begon. We hadden als een team een plan uit gewerkt, dat de 2 beste in de lijding zouden gaan, en dat de rest van ons een trein zouden maken waar Adam de leider zou zijn, ik zou daarna komen, daar na Dominic, en Daarna Sam. Toen de race begon, was ik als laatste, maar na 200 meter was ik net achter Adam. Ik bleef hier de hele tijd in de zelfde positie en begon heel moe te worden. Op de laatste ronde, lag Adam 100 meter voor, en ik keek snel achteruit om the zien dat Dominic 200 meter achter mij lag. Ik kwam in de 5de plaats. Omdat ik zelf vond dat ik goed mijn best had gedaan, had ik van mijn zakgeld een powerade- of sport drink gekocht. Ik had ook na de race een banaan gegeten en spaghetti. Ik ging voor de leuk bij het stok springen kijken, waar ze met een paal moesten lopen, en dan in een gat steken, en dan vlogen ze zo over de stok heen, maar soms dan raakte ze net met hun voet de stok aan, kwamen ze er boven op, of gingen ze er onder door. Ik vond het wel knap dat die mensen dat konden, want mij leek het wel moeilijk. Ik liep een beetje te kijken op het veld, toen ze de resultaaten gaven van de 2400m, waar ik in zat. Op de eerste plaats was die jongen van de andere school, daarna alle jongens van onze school. Toen de meneer mijn naam over de speakers uit sprak, zij hij “Fabio Andreana”, in plaats van Fabio Andrean. Veel mensen vertelde mij dat hun namen ook verkeerd uit werden gesproken. Ik kreeg de volgende dag een groen lintje, mijn lievelings kleur!

Spring break

2010-03-21T11:06:00.000-07:00

Deze week was bij ons de spring break. Ik vond het jammer dat ik niet naar Nederland kon komen, maar ik weet het bijna zeker dat ik in de zomer vakantie kom. We hadden de hele week vrij. We bleven wel voor het meeste van de week thuis. We hebben sinds kort de complete Harry potter boeken gekocht. Ik ben pas op woensdag begonnen, en ik ben nu al op de gevangene van Azkaban. Ik ben heel verslaafd aan de boeken, en ik denk dat ik voor mijn verjaardag (31 maart) de hele serie af gelezen heb. We zijn op zaterdag naar de Innerspace Caverns in Austin geweest (3 uur rijden). Het is een druip steen grot. We gingen bij deze grot met een klein karretje naar beneden, in plaats van naar beneden lopen. Ik vond deze grot ook wel iets leuker omdat er kleine vleermuisjes in rond vlogen die zo groot als wijs vinger waren. Er waren in het begin 2 vleermuisjes die van het plafond hingen, en ze werden wakker toen wij er aan kwamen. Toen ik 1 meter van de vleermuisjes weg was, toen vloog er een weg en hij vloog recht over mijn hoofd heen. De 2de vloog de andere kant op. In een kamer, was een formatie die leek op een ijsje. Er was ook een die op een paddenstoel leek. Er was ook nog een kamer waar de lichten uit gedaan werden, en toen kon je zien hoe het was om in het donker van de grot te wonen. Toen de tour over was, moesten we een hotel vinden. Er was blijkbaar een groot muziek evenement, dus alle hotels waren vol, zelf hotels die 3 kwartier verder op zaten. Het was echt vreemd. We gingen dus bij Chili’s iets eten, en toen gingen we met de auto terug. Het was 1 uur s’morgens toen we terug kwamen, en we gingen lekker slapen.

Track en de Woodlands

2010-03-14T11:33:00.000-07:00

Ik had deze week weer een track meet. Ik had deze keer een stopwatch mee genomen. Ik had er een alarm op ingesteld die 25 minuten van tevoren af ging zodat we nog konden uitrekken en klaar maken voor de race. Nadat ik klaar was met de 2400 meter, had ik de 9de plaats gehaald. Ik was daarna nog even blijven kijken, en wat vrienden aan het bemoedigen. Er was een 2400 race, waarin 2 van onze renners in 1ste en 2de waren, en toen kwam er iemand van Strack; een andere school, voorbij racen en toen waren we 2de en 3de. Dat vond ik echt gemeen. Met horde lopen waren we 1ste en 3de. We waren het beste overall team. Ik vond het raar dat het 1600 meter lopen pas om 8:15 s’avonds was, want het was toen al pik donker. We waren gisteren; zaterdag 13 maart, naar de Woodlands geweest. Het is een plek waar we wel eens vaker naartoe gaan. Het is gewoon een soort stad. We gingen daar met Barbara; de oudste van Adri’s dochters, naartoe. Op de weg daar naartoe, zag ik een Ferrari, en zagen we een restaurant wat Tesar’s heten, en we gingen daar die avond eten We gingen daar op een rond vaart boot door de grachten van de Woodlands. Het was wel leuk om een beetje over de stad te leren. We kwamen onderweg ook mensen tegen die ook Nederlands konden praten. Ze woonde hier pas sinds December. Die avond zag ik zo veel Porsches dat ik ze niet eens meer kon tellen. We zagen ook nog een Lamborghini. We gingen bij Tesar’s eten, en het bleek dat het een heel chique restaurant was. De prijzen waren heel hoog. Ik bestelde een Filet-Mignon van 8oz. Het duurde lang tot dat het eten er was, maar het was de 2de lekkerste steak die ik ooit had gegeten. Hij was zo mals, dat je het binnenste vlees bijna kon drinken

mijn 70ste bericht

2010-03-06T16:09:00.001-08:00

Deze week had ik weer een track meet. Het was bij een hoge school die in een ander school district was. Ik ging eerst naar school, en toen na school moesten we om kleden en een bus in stappen. We gingen met een school bus. Ik ging zitten en we reden met de bus naar de school. 2 keer was de coach bijna in een ongeluk gekomen. Dat was niet fijn geweest. We zette onze spullen in de goede plek en begonnen klaar te maken. Ik mocht evern wachten, want ik hoef niet als eerste. Ze roepte ons om te komen rennen. We liepen gauw naar de start toe. We moesten eerst in teekenen, zodat ze wisten dat we er waren. We moesten dat doen, maar we wisten niet by wie. Toen we dat wel wisten, was hij aan de telefoon dus moesten we wachten. Het start pistool ging toen af. We hadden de race gemist. We liepen weer terug en bleven kijken als onze beste renner, 2de was. Hij was op de 2de plek gefinishd, dus dat was wel goed. Ik bleef voor de rest van de meet kijken. Het was wel leuk. We hadden wat eten en drinken mee genomen dus we hoefde niks te kopen. We gingen ook nog even onder de tribunes zitten. We kwamen heel dicht bij de mensen die aan het rennen waren; ongeveer 1 meter weg. Er zat wel hek voor dus we konden niks doen. Er kwamen soms mensen lanks lopen en dan zeiden we allebei: “hallo”. Dan keken ze boven ons naar de tribunes, maar konden niemand zien die het had gezecht en liepen ze door, maar dan zeiden we “ hier beneden” en dan keken ze naar ons en zeiden “oh”. Het was de hele dag leuk, en thuis at ik spaghetti. Ik was nog steeds een beetje ziek dus ik ging snel naar bed want ik was moe.

Ziek

2010-02-28T16:56:00.000-08:00

Deze week hadden we in wetenschap Chia beestjes gemaakt. We pakte een voet sokje; de gene die je in de schoenenwinkel moet hebben als je blote voeten hebt. We deden er zaagsel in, en daar boven op de Chia zaadjes. we lijmde er ogen op, een mond, en maakte een neus. We stopte ze toen in het licht. ze zijn nog niet uit gekomen, maar op maandag vast wel. Dit weekend was ik ziek. Het was niet leuk. Ik had hoofdpijn en spier pijn. We hadden die dag pannenkoeken, maar daar had ik niet zo’n zin in. Ik had er 2 op, en ik had nog honger, maar ik nam geen andere pannekoek meer. Ik kon de ruimte die over was, vullen met bouillon. Ik had de bouillon snel opgegeten en ik ging toen snel naar boven en in de douche. ik had de douche zo heet mogelijk gezet zodat ik aan de binnenkant en de buitekant warm werd. ik poetste toen mijn tanden en ging toen lezen. ik vond het fijn om te lezen, omdat het calmerend was, maar ik had hoofdpijn en ik wou gaan slapen. ik werd in bed gelegd, en ik had een fles water bij mijn bed staan, waar ik soms van dronk. ik ging slapen en werd weer wakker. ik dacht dat het s'morgens was, maar het was pas 10 uur s'avonds. ik dronk eerst even wat water, en ging toen naar de WC, en viel daarna weer in slaap. ik werd nog een keer om 12 uur wakker. ik had er genoeg van. ik wou gewoon gaan slapen en dan de volgende dag wakker worden. ik werd eindelijk de volgende dag wakker. ik had nog steeds hoofdpijn en had moeite met opstaan. ik had ongeveer 2 uur late geen hoofdpijn meer. we waaren van plan te gourmetten met jack en zjin ouders, maar jack was ook ziek, en hij had ongeveer de zelfde ziekte als ik. Het ging dus niet door, en dat was dus jammer.

Track, en KAC

2010-02-21T17:08:00.001-08:00

Deze week was heel erg druk voor mij. Ik moest bijna de hele week na school en voor school trainen. De enige dagen dat het niet hoefde, was op dinsdadag, omdat ik een geknuesde pols had omdat ik was gevallen, en op woensdag omdat we die dag smorgens moesten trainen, maar dat wist ik niet omdat ze dat bij de meeting van disdag hadden verteld, en daar was ik niet bij. Ik heb op allebei die dagen well nog zelf gelopen. Ik had op donderdag de eerste Track Meet. Ik moest de 2400 meter lopen. Het was well moeilijk, want een jongen van mijn school die bleef steeds nek aan nek met mij. Op het laatste moment begonnen we te sprinten. Ik was sneller dan hem en begon voor hem te trekken, maar net 5 meter van de finish, kwam hij weer voor mij en waaren we bijna naast elkaar over de finish gekomen. Het was misschien maar een verschill van 0.5 seconden. Ik kwam op de 4de plek van de 10 kinderen die mee deden. Ik was die avond heel moe en viel snel in slaap. Ik moest de volgende dag naar de KAC competietie. Hij was op mijn school, dus we mochten ongeveer 1 uur en 45 minuten eerder uit school om naar de competitie te gaan. We kregen een zakje met spelletjes en dingen er in om te doen. Veel mensen lieten die zakejes gewoon rond slingeren en deeden er nooit meer iets mee, dus had ik de potlooden en rubber eentjes uit gehaald. Er waren ook veel lekkere dingen zoals koekjes en snoepjes, je moest alleen zelf je drinken kopen. Ik had historie, en mijn deel was pas als laatste dus ik moest het langste wachten. Toen de tijd endelijk kwam, liepen we allen mensen die de test moesten nemen, naar de kamer toe waar we gingen testen. Bij de prijs uitreiking had ik jammer genoeg weer niks gekregen, maar ik had mijn best gedaan.

Track

2010-02-14T10:01:00.000-08:00

Deze week begonnen wij met training voor track. Track is atletiek. We hebben ver springen, de hink-stap-sprong, horden lopen, en kogel stoten. We hebben er allemaal voor getest. Ik heb het alleen maar bij het ver lopen gehaald. Ik wilde ook nog ver springen doen, maar daar was ik nog niet snel genoeg voor, dus dat probeer ik volgend jaar. Het ding wat niet zo fijn is, is dat we na school moeten oefenen en niet voor school. Ik hoef nu niet meer thuis te rennen want dat doe ik al tijdens en na school. Het is alleen niet zo fijn dat het kampioenschap op mijn verjaardag is. Maar het is ook wel weer leuk want als we winnen, heb ik dan een mooi verjaardag’s cadeau. We moesten deze week vrijdag voor 15 minuten rennen zonder te stoppen, toen mochten we een pauze hebben van maar 1 minuut, en toen moesten we weer 15 minuten rennen. Het was ook helling opwaarts en afwaarts dus dat maakte het nog moeilijker. Toen ik klaar was, was ik heel moe en toen ik thuis kwam ging ik eerst even 15 minuten lezen om even af te koelen. Ik was op zaterdag naar Jack; een van mijn vrienden, geweest. Toen we daar aan kwamen, vroegen ze of ik mee uit eten wou komen. Ik vond dat wel leuk dus ik zei ja. We speelden eerst thuis, en gingen toen naar Red Robin, het hamburger restaurant. We hadden daar gegeten en reden daarna naar Tutti Frutti om een ijsje te eten. Ik had chocolade ijs met een OREO koekje er op, en M&M’s er bij. Het was heel lekker, alleen was het een beetje te koud buiten voor ijs. Het was rond de 10 graden Celsius. Het is vandaag (zondag) het lekkerste weer van het jaar geweest. Het is ongeveer 17 graden en het is best lekker. Ik hoop dat het deze zomer niet te heet wordt, want ik hou wel van koud weer.

trein en super-bowl

2010-02-07T07:14:00.000-08:00

Dit weekend hebben we geprobeerd om de gras mat op de plaat te leggen. We hadden op zaterdag heel veel klusjes te doen, zoals de filters van het zwembad schoon maken, ik moest mijn planten water geven, en mama moest huiswerk maken. We hadden dus tot 3 uur, nog geen tijd om de grasmat er op te lijmen. Ik mocht van Adri de filters schoon maken en dat vond ik wel leuk. Ik had met een tuin slang op de filters gespoten en toen kwam er allemaal viezigheid uit. Er zat ook heel veel zand tussen en dat bleef buiten voor het putje liggen. Toen we klaar met de filters waren, gingen we beginnen met de grasmat. Ik had eerst alle rails, huisjes, bomen, beestjes, en treinen er af gehaald, en aan de kant gezet. Het was veel werk. Ik had de plaat toen zelf op zijn kant gezet. De plaat was wel heel zwaar, en ik kon hem niet alleen naar beneden dragen. Adri had een kant vast en ik de andere kant. We tilden hem helemaal naar beneden en de achter deur uit. We hadden daar de lijm er op gesmeerd en de gras mat er op geplaatst. Hij hechte naar een tijdje niet dus hadden we de plaat maar weer naar binnen genomen en gingen we hem met behang lijm plakken. Ik vond dat wel zonden want die lijm had ik van mijn zakgeld gekocht. We gingen toen naar de Wal-Mart om de behanglijm te kopen en intussen waren mama en Emilio naar een Vietnamees restaurant gegaan om wat eten te halen voor thuis. Hier is morgen de superbowl, of het kampioenschap van de 2 beste american-football teams. Het eerste team is de Saints van Louisiana, en het 2de team zijn de Colts van Indiana. Ik hoop dat de Saints gaan winnen want die kamen uit Louisiana; de staat naast Texas. Met mijn volgende bericht zal ik wel vertellen aan de mensen die niet in Amerika wonen, de score van de 2 teams.

K.A.C en Trein

2010-01-31T16:25:00.000-08:00

Vorige week heb ik uit geprobeerd voor het historie KAC team. Ik wou zelf niet gaan omdat ik vorig jaar niet in het team was gekomen. Mama en adri hadden me toen ge forceerd om uit te probeeren. De vragen waren heel makkelijk want ze gingen allemaal over dingen die we al geleerd hadden. Er waren ook een paar vrienden die het uit gingen probeeren, maar ik wist dat er maar 3 van de 25 mensen in het KAC team zouden komen. Mijn science juf van vorig jaar kwam binnen en die is altijd een beetje gek, en deze keer zij ze: “als je niet weet wat je moet kiezen, kies dan Sam Houston want die is de vader van Texas.” Ik moest lachen want Sam Houston is niet de vader van Texas. De echte vader van texas is Stephen F. Austin, en daarom is Austin dus de hoofdstad van texas. Sam houston was niet een in Texas geboren, maar in Verginia. Ik was klaar met de test en ik liep de kamer weer uit want ik was klaar met de test. In de cafeteria moest ik nog wachten tot dat we de klas in mochten. Toen de bel ging, liep ik naar mijn eerste uur, en dat was historie. Halve-wege het uur, kwam er nieuws dat ik met iemand anders gelijk stond. We moesten nog een test doen om te zien wie er beter was. De test was maar 10 vragen lang. De moeilijkste vraag was: “in 1824, wat was de grootste stad in Texas?” ik had Goliad beantwoord maar het had ook San Antonio kunnen zijn. Ik bleef die dag maar wachten tot en met het 5de uur. De juf kwam toen binnen en die zij dat ik het gehaald had. Ik was heel blij, maar als mama en Adri me niet ge-forceerd hadden, dan zat ik nu niet in het team dus dankjewel mama en Adri. We hadden die vrijdag training. Ik moest om 8:30 smorgens daar zijn dus ik kon een beetje uit slapen. Ik ging naar binnen en er was al een van de drie mensen in de klas. Ik was dus de 2de. We kreegen donuts omdat we zo hard gewerkt hadden, dus dat was wel lekker. De juf praate over hoe de test zou gaan. Het zou dit jaar bij krimmel zijn. De shirts die we er voor zouden krijgen zouden of geel, of limoen groen zijn met iets met racen er op want het motto was: “racing to success.” Ik hoop eerlijk gezegd dat het groen wordt want dat is mijn favoritete kleur. Onze test gaat het laatste worden, dus zo rond kwart voor zeven in de avond. We kunnen net zo als vorig jaar spelletjes mee nemen, zoals een DS, een MP3 speeler, of zelfs bord spelletjes. We kunnen ook gewoon in de cafeteria drinken en eeten koopen als we honger of dorst krijgen. We zijn sins kort naar een trein zaak geweest om een gras mat te kopen. Ik kan die dan op mijn baan leggen en dan ziet de omgeving er veel mooier uit. Ik heb ook een pakje van 6 bochten gekocht want die waren in de aanbieding voor maar 8 dollar, of 6 euro. Dat is niet zo veel. We hebben ook nog lijm voor de gras mat gekocht dus ik kan hem dit weekend, of volgend weekend er op leggen. Als hij af is, zal ik wel een foto laten zien. Ik heb nu ook een nieuwe bed bodem omdat de oude kapot was. Ik had nu dus de hele tijd probleemen met de trein baan omdat de lossen stukken van de bed bodem over mijn baan schuurde en dat was niet zo fijn. We hebben een nieuwe bed bodem van Ikea gekocht want Ikea is altijd het beste. Er zitten rubbere kussens onder zodat hij moeilijker breekt. Hij ligt alleen niet zo lekker want hij is on-even in hoogte. Mijn hoofd ligt nu lager dan mijn buik en dat voelt niet zo lekker. Tot de volgende keer.

3rde trein en meer

2010-01-26T16:09:00.000-08:00

Deze week hadden we onze rapporten gekregen. Ik had 4 A’s en 3 B’s. We gingen op een dag naar de dollar King; een winkel waar de meeste dingen onder een dollar zijn. We hadden daar 3 hele grote kaarsen gekocht voor maar 2 euro. Ze waren ongeveer 20 centimeter hoog. Ik wilde bij hobby lobby een rapport cadeautje want ze hadden daar trein spullen. De wagonnetjes waren iets te duur, dus mama zei dat ze thuis nog huisjes had staan. ik kreeg toen een school huisje waar je ook de schommel van kan bewegen. er zijn ook 2 wippen, en een glijbaan. Ik heb nu in totaal 5 huisjes, 3 treinen, en 12 wagonnetjes. Er zijn maar 3 kinderen en 1 volwassen mens die ik heb. Ik heb ook nog geen gras plaat of bomen, dus het is nu nog gewoon een wit vlak zonder bomen. Ik kan nu nog niet 2 of meer treinen tegelijk besturen. Ik ga dus een DCC systeem kopen met mijn zakgeld waarmee ik 40 treinen tegelijk mee kan rijen. (niet dat ik ooit zo veel treinen ga krijgen  ). Hij kost 140 dollar, of 99 euro en 46 cent precies.
Het is nu het 2de semester. Ik had het eerste semester als een van mijn klassen typen. Omdat het nu het 2de semester is, heb ik nu crafts. Mijn finale van het typen had ik een 95 dus krijg ik een credit voor high school. Crafts is ook leuk. Het is knutselen. Op de eerste dag mochten we stokjes van ijsjes decoreren en nu gebruiken we die elke week om in te checken. Je moet dan je stokje van het bakje met “out” naar het bakje met “in” leggen. Die van mij heeft mijn naam op een kant, en op de andere kant is hij zwart met een rode lijn er door heen. We hebben de dag daar na hoeden gemaakt met onze namen er op. die vouw je net zoals een papieren boot. Ik heb op een kant Fabio en op de andere kant ook. Ik heb ¾ van de hoed in regenboog kleuren gemaakt en de rest is in de kleuren van de Nederlandse vlag. Dat is tot nu toe nog het enige wat we gedaan hebben in knutsel les.
bij rekenen hadden we een project waar we woorden moesten typen en fotos maken en dan de woorden bij de fotos plakken. Ik had veel fotos gemaakt van mijn trein baan want daar zaten veel vormen in. Het was een leuk project en ik had het in een foto album geplaatst en daarna had Adri de woorden en de definities voor mij geprint en gesneden. Ik had het ingeleverd, maar ik weet nog niet wat mijn cijfer is. Hier is ook het filmpje van mijn 3rde trein. Veel plezier!!!

asd

2010-01-17T16:18:00.001-08:00

Deze week hadden we maar 4 dagen school, omdat we op vrijdag niet naar school hoefde. We hebben een weekend van 4 dagen omdat we op maandag ook niet naar school hoeven. We waren op zaterdag naar de verjaardag van Brain; een vriend van Adri. We gingen naar Olive Garden; een Italiaans restaurant. Ik vind Italiaans heel lekker maar ik vind Grieks het lekkerste. We kregen ook zakjes met speelgoedjes er in, maar het enige wat ik leuk vond was een clip die je op de koelkast kunt doen, dus had ik de rest aan Emilio gegeven. We kregen eerst salade, met Parmezaanse kaas er op. We kregen toen stokbrood. Het was heel lekker stokbrood dus ik had er 3 van genomen ( het waren wel kleine natuurlijk). We kregen toen ons gerecht. Ik had spaghetti met gehakt besteld. Het was heel lekker. Nadat we klaar waren, kreeg Brian een grote taart met 39 kaarsjes er op ( want zo oud werd hij). De kinderen kregen cupcakes. Emilio was al meteen hyper en ik voelde me ook een beetje lichthoofdig. Alle ouders kregen zaklampjes met kei felle LED’s. Ik zou die ook wel liever gewild hebben dan dat zakje dingen wat ik vervolgens aan Emilio had gegeven. Ik ging thuis nog even lezen en naar bed. De volgende dag had ik nieuwe schoenen nodig, want mijn oude begonnen helemaal te slijten en elke keer dat ik door een scherpe bocht rende, gleed ik uit. We gingen naar Academy Sports; een sport winkel. We keken daar rond en kwamen uit eindelijk uit op 2 paar schoenen waar ik niet tussen kon kiezen. De ene schoen die liep lekkerder en had meer grip, maar de andere die zat lekkerder, was mooier, en had veel hak steun. We hadden uit eindelijk de 2de gekocht. Hij is zwart, met rooien strepen en belettering. Ik kon het filmpje van de trein er niet op krijgen want het was te donker in mijn kamer om goed licht op de film te krijgen, maar volgende week dan is hij er. DAT ZWEER IK!

Nieuwe trein en meer

2010-01-10T15:15:00.001-08:00

Deze week kwam Hanneke met Job naar ons toe gekomen vanuit Nederland. Ze kwamen dinsdag bij ons aan. Ray, een vriend van mij, zegt dat ik te vaak familie hier heb, maar dat is niet zo. Het was alleen Papa, Oma, en nu Hanneke. Ik heb ondertussen ook een nieuwe trein gekregen, maar hij deed het niet. We stuurde hem terug en kregen een nieuwe, maar die doet het nu ook niet. Ik had even de bovenkant er af gehaald, en ik zag dat de contacten alleen maar soms contact maken. Ik had toen de trein over de baan geduwd, en hij reed steeds een stukje alleen verder. Na een tijdje, reed hij op de hele baan en toen was het goed. Ik vind het ook mooi dat een van de wagonnetjes ligt geeft als hij aan staat, en dat papa’s wagonnetjes er aan passen, want ze hebben allebei de zelfde koppeling. Ik zal met het volgende bericht een videoclip posten zodat jullie hem kunnen zien. Mama ging met Hanneke en Job eerst naar de NASA, en toen op zaterdag 9 januari, gingen we naar Galveston. We gingen daar naar het Bisschop paleis; een groot huis in Galveston. We kregen daar een tour. We keken door de kelder, waar een wijn kelder was. De 1ste verdieping had een bal kamer, een eet kamer, 2 trappen naar boven; een voor de familie en een voor de slaven. Er waren in totaal 11 kachels door het hele huis en het huis zelf was gemaakt van betoon, steen, en metaal. Het was toch nog wel een mooi huis. Het is het 14de meest belangrijk victoriaans gebouw van heel Amerika. Er woonde eerst een familie in, en toen een Bisschop met zijn kinderen. Daarom werd het, het bisschop paleis genoemd. Op de 2de verdieping was een kapel, 3 slaapkamers, en 2 badkamers. Het huis had zelfs een keuken lift in die zo hoog was als ik. Ik had er gemakkelijk in gekund om van de kelder naar de 3de verdieping te komen. Jammer genoeg konden we de 3de verdieping niet bekijken omdat de brandweer het niet toe late, omdat er maar 1 weg naar boven en naar beneden was.

Gelukkig 2010 allemaal !

2010-01-03T17:22:00.000-08:00

Het was deze week oud en nieuw. Het was wel eens iets anders dan de hele tijd maar binnen zitten. We mogen hier maar 1 uur per dag beeldscherm zien (niet mama’s regel) en we gingen die avond film kijken dus we hadden even niks te doen. Ik had er genoeg van dus ik ging fietsen. Emilio ging natuurlijk ook mee want die vond het net zo belachelijk als ik. We gingen even in een speeltuintje spelen, en we kwamen niet terug tot dat we iets leuks bedacht hadden. We hadden niks bedacht dus ik ging gewoon maar lezen, en Emilio ging met de Lego spelen. Mama kwam naar boven en vroeg of wij mee wilden gaan om vuurwerk te kopen. We gingen naar een kleine winkel naast een kerk. We kochten 2 pakketjes van knalerwten, een pakketje van 6 rook bommen, en een pakket van 6 verschillende fonteinen en gillende keuken meiden. We reden weer naar huis. Voor de rest van de dag had ik met de Hovercraft en race auto gespeeld die ik van Papa had gekregen. Rond 11 uur, gingen we muizenval spelen; een spel die Emilio van papa had gekregen, maar toen had hij die dubbel gekregen van Mama en Adri. Emilio liet 2 van zijn knuffels ook mee spelen. 1 van zijn knuffels die moest steeds weer naar de start toe. We waren nog maar met zijn 3en omdat een van zijn knuffels in de val was gekomen. 5 minuten later kwam Emilio ook in de val. We hadden nog maar 7 minuten over tot dat het 2010 was. Het spel kwam niet af want 3 minuten voor 2010, vroeg mama of we beneden de aftelling wouden kijken. Er was een scène op TV in New York waar de bal van het nieuwe jaar aan het dalen was. Er waren heel veel mensen, en veel drogen Nivea hoeden. 10…9…8…7…6…5…4…3…2…1…GELUKKIG NIEUW JAAR!

De winter vacantie

2009-12-27T13:34:00.000-08:00

Deze laatste week, waren we naar papa gegaan. Hij had ons opgehaald en we reden toen naar Galveston. Onder weg kwamen we een Lamborghini Gallardo tegen die oranje was. We kwamen in Galveston aan en zagen langs de weg een berg licht geel zand. Het bleek een paar seconden later dat het geen zand was, maar zwavel, want het rook naar verrotte eieren. We kwamen aan bij ons huisje, en er waren nog mensen in schoon aan het maken, dus gingen we even naar een café dichtbij om een broodje te halen. We hadden alles opgegeten en we reden weer naar het huisje toe. De poets dames waren weg dus we gingen met onze spullen de trap op naar boven, want in Galveston staan veel huizen op steiltes. In het huis hadden we 2 woonkamers, een keuken, 3 slaap kamers, en 2 badkamers. Papa en Anneke sliepen op de 1ste verdieping, en Emilio en ik op de 2de. Op de 2de dag hadden we boodschappen gedaan, en waren we gaan minigolven. De leukste baan had een kanon waar je de bal doorheen moest schieten, en als je de bal er recht in schoot, dan ging hij door een toren kamer van een kasteel, en dan rolde hij tot net naast het putje. Emilio vond een baan leuk waar je de bal over een ophaalbrug moest schieten die elke 4 seconden naar boven en naar beneden ging. Op de 3de dag gingen we naar Schlitterbahn; een water park. Het was best koud, maar het waterpark was binnen dus dat maakte niet uit. Emilio en ik gingen eerst een rondje in een band met zo’n rivier. Er waren heel veel golven en ze waren ook heel hoog, dus het was niet mogelijk om het rondje achteruit te zwemmen. Hierna gingen Emilio en ik van een water glijbaan af. Ik wou er de vorige keer niet in, maar deze keer had ik het geprobeerd. We gingen eerst 2 meter stijl naar beneden, en daarna een bocht om. Ik vond het net niet te snel, maar het was wel een beetje eng. Toen ik beneden kwam met Emilio, wou ik nog een keer van een andere glijbaan. We moesten weer naar boven lopen met de trap die heel koud was. We gingen dit keer van een andere dichte glijbaan die in het begin licht was. Het was leuker dan de vorige tot dat we plotseling in het donker zaten. Het was wel leuk want de glijbaan was op eens veel wijder dan hij eerst was en we konden niets zien, behalve de reflectie van het einde van de glijbaan. Toen we er uit kwamen, ging ik nog een keer alleen en ik draaide halverwege om en toen kwam ik achteruit de glijbaan uit. Er was ook een grote golf waar je op kon surfen. Ik heb het 2 keer gedaan en Emilio ook. Het was wel moeilijk want als je maar een klein dingetje fout deed, dan werd je board onder je vandaan getrokken en werd je helemaal terug naar het begin geduwd, en was je beurt over. Als laatste, was ik nog een keer van de water glijbaan geweest, maar ik ging onverwacht helemaal achteruit dus moest ik de hele glijbaan achteruit doen, en dat was geen pretje. Op kerst avond, gingen de Wal-Mart, Kroger, en veel andere winkels dicht. We wilden de volgende dag uit eten, maar er waren bijna geen restaurants open. We gingen bijna de hele stad af om een restaurant te zoeken. We hadden genoeg gehad dus we namen een tour door de haven van Galveston. We zagen veel dolfijnen. Het was wel raar want ik had dolfijnen in het midden van de Atlantische oceaan verwacht, niet in een haven. Op kerst dag, gingen we bij een restaurant eten die we eindelijk hadden gevonden. Het was niet leuk want we moesten de volgende dag al weer naar huis. Het was maar een weekje, maar het was wel leuk geweest.

frans en vakantie

2009-12-13T10:34:00.000-08:00

Het is al weer bijna kerst nu. De weken gaan veel trager voorbij dan normaal. Ik kan niet wachten tot volgende week want dan komen papa en Anneke naar ons toe. We gaan dan 1 weekje naar Galveston toe. Galveston is een eiland dat ongeveer 67 mijl, of 108 kilometer ten zuidoosten van ons huis ligt. Het is een redelijk groot eiland; ongeveer 45 kilometer lang. We gaan daar met papa in een huisje wonen waar we 2 jaar geleden ook bleven. Ik hoop alleen dat IKE niet te veel omver heeft geblazen, want tijdens die storm stond bijna heel Galveston onder water. Debby komt maandag ook terug. Die blijft hier 2 weken en dan gaat ze weer terug naar Nederland, want daar gaat ze nu naar de universiteit Erasmus. In Frans; op school, leren we nu over eten en drinken. Er zijn veel dingen die we in Nederland ook gebruiken, zoals jus d’orange, en jus d’pomme, of in het Nederlands sinaasappel sap en appel sap. Onze lerares zegt ook dat je in Frankrijk maar 1 of 2 ijsklontjes in je drinken krijgt bij een café net zoals in Nederland. Ik vind het in de klas altijd wel grappig als de juffrouw een woord zegt met een R, en dan vraagt of de klas het na wil zeggen. Dan zeggen al mijn klasgenoten in plaats van “err”, “arrgh”. Ik moet dan altijd lachen omdat ze het niet goed uitkunnen spreken. Op vrijdag, waren er op school heel veel mensen weg omdat ze een concert hadden. Ik was nog op school, dus er was in elke klas maar de helft van de mensen. We deden daarom makkelijke dingen. In Frans mochten we zelfs een film over Mickey Mouse kijken. Volgende week word ook leuk want er zijn dan weer de helft van de mensen weg, maar dit keer naar Chicago, en dat is helemaal aan de andere kant van Amerika, dus dat was wel boffen voor hun.